Vers une analyse comparative de l’approche interactionnelle dans l’enseignement du FLE : pratiques pédagogiques en mode présentiel et hybride en Grèce.
Προς μια συγκριτική ανάλυση της προσέγγισης αλληλεπίδρασης στη διδασκαλία της γαλλικής ως ξένης γλώσσας: παιδαγωγικές πρακτικές σε δια ζώσης και υβριδική διδασκαλία στην Ελλάδα. (greek)
Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Διδακτικής της Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας
2
3
56
Περιλαμβάνει ερωτηματολόγιο
Ce mémoire de recherche a pour objectif d'analyser de manière comparative les dynamiques interactionnelles intégrées dans les pratiques pédagogiques des professeurs de français langue étrangère (FLE) en Grèce, dans deux environnements éducatifs différents : l'enseignement en présentiel et l'enseignement hybride. L'émergence des technologies numériques, combinée aux effets de la crise du COVID-19, a entraîné des changements importants dans les processus d'enseignement et d'apprentissage. La combinaison des technologies éducatives et des outils du Web 2.0 a contribué à remodeler les relations pédagogiques en classe, en redéfinissant les concepts d'espace, de temps et d'interactions sociales.
Cette étude s'inscrit dans un cadre socio-constructiviste et théorique, basé sur les travaux de Vygotsky, Piaget et Bronckart, ainsi que sur des recherches relatives à l'hybridation des systèmes éducatifs (Nissen, Charlier, Ollivier). Son objectif est d'analyser l'impact du passage à des modèles éducatifs hybrides sur les pratiques pédagogiques, la dynamique des interactions et la participation des élèves, en mettant l'accent sur la multimodalité et l'évolution du rôle de l'enseignant en tant que médiateur et concepteur du scénario d'apprentissage.
D'un point de vue méthodologique, la recherche s'appuie sur une étude quantitative menée auprès de professeurs de français langue étrangère en Grèce. L'analyse des données met en évidence les similitudes et les différences entre les pratiques interactives utilisées dans l'enseignement en présentiel et celles observées dans l'enseignement hybride.
En examinant les résultats de la recherche à la lumière des données institutionnelles et des contraintes technologiques du cadre éducatif, il apparaît que l'enseignement hybride constitue un potentiel pédagogique offrant d'importantes possibilités de renforcer la participation et l'autonomie des élèves, à condition qu'il existe une scénarisation pédagogique appropriée et une formation suffisante des enseignants.
Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να αναλύσει συγκριτικά τις δυναμικές αλληλεπίδρασης που ενσωματώνονται στις διδακτικές πρακτικές των καθηγητών της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE) στην Ελλάδα, σε δύο διαφορετικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα: τη δια ζώσης διδασκαλία και την υβριδική διδασκαλία. Η εμφάνιση των ψηφιακών τεχνολογιών, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της κρίσης του COVID-19, οδήγησε σε σημαντικές μεταβολές στις διαδικασίες διδασκαλίας και μάθησης. Ο συνδυασμός των εκπαιδευτικών τεχνολογιών και των εργαλείων του Web 2.0 συνέβαλε στην αναδιαμόρφωση των εκπαιδευτικών σχέσεων στην τάξη, επαναπροσδιορίζοντας τις έννοιες του χώρου, του χρόνου και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.
Η μελέτη αυτή εντάσσεται σε ένα κοινωνικο-δομικό και θεωρητικό πλαίσιο, βασισμένο στις εργασίες των Vygotsky, Piaget και Bronckart, καθώς και σε έρευνες σχετικά με την υβριδοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων (Nissen, Charlier, Ollivier). Στόχος της είναι να αναλύσει τον αντίκτυπο της μετάβασης σε υβριδικά εκπαιδευτικά μοντέλα, στις εκπαιδευτικές πρακτικές, τη δυναμική των αλληλεπιδράσεων και τη συμμετοχή των μαθητών, με έμφαση στην πολυτροπικότητα και στην εξέλιξη του ρόλου του εκπαιδευτικού σε μεσολαβητή και σχεδιαστή του σεναρίου μάθησης.
Από μεθοδολογική άποψη, η έρευνα βασίζεται σε μια ποσοτική μελέτη που διεξήχθη μεταξύ καθηγητών γαλλικής γλώσσας ως ξένης γλώσσας στην Ελλάδα. Η ανάλυση των δεδομένων αναδεικνύει τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των πρακτικών αλληλεπίδρασης που εφαρμόζονται στη δια ζώσης διδασκαλία και εκείνων που παρατηρούνται στην υβριδική διδασκαλία.
Συνεξετάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας με τα θεσμικά δεδομένα και τους τεχνολογικούς περιορισμούς του εκπαιδευτικού πλαισίου, προκύπτει ότι η υβριδική διδασκαλία συνιστά ένα παιδαγωγικό δυναμικό με σημαντικές δυνατότητες ενίσχυσης της συμμετοχής και της αυτονομίας των μαθητών, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης κατάλληλης παιδαγωγικής σεναριοποίησης και επαρκούς επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.
Full text Description: ΜΔΕ_531211_ΤSOLAKIDOU_FOTEINI.pdf (pdf)
Book Reader Size: 3.3 MB
Vers une analyse comparative de l’approche interactionnelle dans l’enseignement du FLE : pratiques pédagogiques en mode présentiel et hybride en Grèce. - Identifier: 235643
Internal display of the 235643 entity interconnections (Node labels correspond to identifiers)