Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τις ισχύουσες ποινικές διατάξεις για την καταστολή του οργανωμένου εγκλήματος, την ερμηνεία αυτών, επιχειρεί την υπογράμμιση τυχόν αοριστιών, κενών ή ασαφειών. Περαιτέρω επιχειρείται η ανάδειξη τυχόν συγκρούσεων με άλλες διατάξεις του ποινικού δικαίου, με τις παραδεδεγμένες φιλελεύθερες αρχές ή τις θεμελιώδεις συνταγματικές επιταγές και εν τέλει τη συνολική αποτύπωση της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος νομικού πλαισίου.

Παρατίθεται η συγκριτική ανάλυση της έννοιας του οργανωμένου εγκλήματος σε σχέση με άλλες ομοιοφανείς έννοιες, πλην όμως ουσιωδώς διάφορες, προκειμένου την ακριβέστερη αντίληψη του εννοιολογικού περιεχομένου του φαινομένου και των πτυχών του. Μέσα από την προσεκτική επισκόπηση των διατάξεων αναπόφευκτα θα προκύψουν προβληματισμοί για την ευρεία εφαρμογή τους, την εύκολη επίκληση αυτών, και τελικά την ορθότητα υπαγωγής ή μη κάποιων περιπτώσεων.

Η κριτική προσέγγιση του άρθρου 187ΠΚ για την εγκληματική οργάνωση φέρνει στο προσκήνιο τις αλλεπάλληλες μεταβολές του νομικού πλαισίου από την αρχική του αποτύπωση, ως αυτή σήμερα καταλήγει διαμορφωμένη. Φανερώνεται η διαρκής ανάγκη τροποποίησης των αυτών διατάξεων ως απάντηση στη συνεχόμενη τάση μεταβολών του εγκληματικού φαινομένου και της προσαρμογής του στα νέα δεδομένα. Παρόλες τις μεταβολές της έννομης τάξης, προκείμενου την ικανοποίηση και των διεθνών προτροπών και προτύπων αναφορικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου, και παρόλη την ανασφάλεια δικαίου που κάτι τέτοιο έχει προξενήσει, ακόμη καταλείπεται το περιθώριο για περαιτέρω μεταβολές και βελτιωτικές νομοθετικές επεμβάσεις.

Για την ολοκληρωμένη επισκόπηση δεν μπορούν να παραληφθούν τα άρθρα που ακολουθούν αυτό της εγκληματικής οργάνωσης, ήτοι το άρθρο 187Α ΠΚ για την τρομοκρατική οργάνωση και η διάταξη 187Β παρ. 3 ΠΚ για την ξεχωριστή ποινικοποίηση των υποστηρικτικών πράξεων. Τέλος το άρθρο 187Γ ΠΚ το οποίο προβλέπει τη χορήγηση μιας ιδιότυπης μορφής αμνηστίας και χορήγησης ευνοϊκών μέτρων καταστολής του ποινικού κώδικα, με τα οποία το δίκαιο προσλαμβάνει μια μορφή διαπραγματευτικής απονομής δικαιοσύνης. Σταθμίζονται οι αυτές επιλογές του Έλληνα νομοθέτη από άποψη σκοπιμότητας και επιδιωκόμενου αποτελέσματος και από άποψη νομιμότητας και δικαιοκρατικότητας.

Ακολουθεί μια καταγραφή προτεινόμενων χρήσιμων μελλοντικών τροποποιήσεων που θα εξισορροπήσουν αντιθέσεις με τις φιλελεύθερες αρχές του ποινικού μας συστήματος. Παράλληλα θα ενισχύσουν τη δυναμική των διατάξεων στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου και ταυτόχρονα την αίσθηση της αυξημένης εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην απονομή του δικαίου.

This thesis deals with the current penal provisions for dealing with organized crime, their interpretation, and attempts to highlight any vagueness, gaps or ambiguities. Furthermore, an attempt is made to highlight any conflicts with other provisions of criminal law, with the accepted liberal principles or the fundamental constitutional requirements and ultimately the overall depiction of the efficiency, productivity and success of the existing legislative framework.

The comparative analysis of the concept of criminal organization regarding other similar concepts, but essentially different, is presented so as to gain a more accurate acknowledgement of the conceptual content of the phenomenon and its aspects. Through the careful review of the provisions, concerns will inevitably arise about their wide application, their easy invocation, and ultimately the correctness of some cases being included or not.

The critical approach of Article 187 of the Penal Code to the organized crime brings to the fore the successive changes in the legal framework from its initial depiction, as it ends up today. The constant need to amend these provisions in response to the continuous trend of changes in the criminal phenomenon and its adaptation to the new data is revealed. Despite all the modification in the legal framework, in order to satisfy the international encouragements and standards regarding the treatment of the phenomenon, and despite the legal uncertainty that this has caused, there is still room for further changes and improving legislative interventions.

For the comprehensive overview, the articles that follow that of the criminal organization, i.e. Article 187A of the Penal Code for the terrorist organization, the provision 187B of the Penal Code for the separate criminalization of supporting acts and finally Article 187C of the Penal Code, which allows the granting of a peculiar form of amnesty and the granting of favorable measures of repression of the penal code, by which the law assumes a form of negotiated administration of justice. The choices of the Greek legislator are weighed in terms of expediency and intended result and in terms of legitimacy and rule of law.

The following is a list of proposed useful future amendments, such as to balance contradictions with the liberal principles of our penal system, while concurrently strengthening the dynamics of the provisions in effectively dealing with the phenomenon and at the same instant the sense of increased trust and security in the administration of law.