Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της διαδικασίας μεταγραφής θεατρικού έργου σε κινηματογραφικό σενάριο μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του θεατρικού έργου της Yasmina Reza Ο Θεός της Σφαγής (Le Dieu du carnage, 2006) και της κινηματογραφικής του διασκευής Carnage (2011) σε σκηνοθεσία Roman Polanski. Η εργασία προσεγγίζει τη διασκευή όχι ως πράξη απλής μεταφοράς, αλλά ως δημιουργική και ερμηνευτική διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας το πρωτότυπο θεατρικό κείμενο μετασχηματίζεται μέσα από τους εκφραστικούς μηχανισμούς της κινηματογραφικής γλώσσας. Στο γενικό θεωρητικό μέρος (Κεφάλαια 1–4) εξετάζεται η ιστορική και αισθητική σχέση θεάτρου και κινηματογράφου, η εξέλιξη της έννοιας της μίμησης και της αναπαράστασης, καθώς και βασικές θεωρητικές προσεγγίσεις της διασκευής ως πολιτισμικής και δημιουργικής πρακτικής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μετάβαση από το κριτήριο της πιστότητας στη σύγχρονη θεώρηση της διασκευής ως διακειμενικής διεργασίας, καθώς και στην τυπολογική κατάταξη των μορφών διασκευής και στις υβριδικές, μεταμοντέρνες εκφάνσεις της. Στο ειδικό θεωρητικό μέρος (Κεφάλαια 5–7) αναλύεται το θεατρικό έργο της Reza ως προς το ιστορικό και πολιτισμικό του πλαίσιο, τη δραματουργική δομή, τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων και την ιδιαίτερη ειρωνική γραφή της συγγραφέως. Ακολουθεί η μελέτη της ταινίας Carnage και της σκηνοθετικής γραφής του Roman Polanski, με έμφαση στη χρήση του κλειστού χώρου, της σωματικότητας και της οπτικοακουστικής αφήγησης. Η συγκριτική ανάλυση των δύο έργων εξετάζει τη διατήρηση της δραματουργικής ενότητας, τις μεταβολές τόπου και πολιτισμικού πλαισίου, τους κινηματογραφικούς μετασχηματισμούς του θεατρικού λόγου και τον ρόλο θεματικών μοτίβων όπως ο εγκλωβισμός, η ειρωνεία και η μικροαστική βία. Το δημιουργικό μέρος της εργασίας περιλαμβάνει τη συγγραφή πρωτότυπου σεναρίου ταινίας μικρού μήκους, βασισμένο στο θεατρικό έργο Πρόταση γάμου του Α.Τσέχωφ με στόχο την πρακτική εφαρμογή των θεωρητικών συμπερασμάτων της μελέτης.

The aim of this Master’s thesis is to investigate the process of adapting a theatrical play into a cinematic screenplay through the case study of Yasmina Reza’s play Le Dieu du carnage (2006) and its film adaptation Carnage (2011), directed by Roman Polanski. The study approaches adaptation not as a simple act of transfer but as an inherently creative and interpretative practice, through which the original theatrical text is transformed by the expressive mechanisms of cinematic language. The general theoretical part (Chapters 1–4) examines the historical and aesthetic relationship between theatre and cinema, the evolution of mimesis and representation, and key theoretical perspectives on adaptation as a cultural and intertextual practice. Emphasis is placed on the shift from notions of fidelity to contemporary views of adaptation as creative reinterpretation, along with a typological overview of adaptation forms and their hybrid postmodern manifestations. The specialised part (Chapters 5–7) focuses on the analysis of Reza’s play with regard to its dramaturgical structure, character development, and distinctive ironic style, as well as on the study of Polanski’s film adaptation and its cinematic treatment of space, corporeality, and visual narration. A comparative examination highlights issues of fidelity, cultural relocation, preservation of theatrical unity, and key cinematic transformations, including thematic motifs such as spatial confinement, irony, and manifestations of bourgeois violence. The creative part of the thesis consists of the writing of an original short-film screenplay based on Anton Chekhov’s play A Marriage Proposal, aiming to apply in practice the theoretical conclusions of the research