Στην ανά χείρας μελέτη επιχειρούμε μια διεπιστημονική προσέγγιση της φιλοσοφικής σκέψης του Walter Benjamin επί του λαϊκού πολιτισμού. Περισσότερο ειδικά εξετάζουμε την έννοια της μπενγιαμινικής αύρας ως προς τον ρόλο που διαδραματίζει σε επιμέρους όψεις εκφράσεις της λαϊκής παράδοσης. Συζητάμε δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο η μπενγιαμινική αύρα θέτει ένα φιλοσοφικό ερώτημα ή διάσταση που χρειάζεται να σκεφτούμε προκειμένου να αναζητήσουμε νέα πεδία διαλόγου και διαλεκτικής με τον λαϊκό πολιτισμό.

Συγκεκριμένα, η προσέγγισή μας άπτεται μιας συζήτησης περί της δυναμικής της μπενγιαμινικής αύρας και της ανάγνωσης-μετάφρασής της στο πεδίο της λαϊκής παράδοσης προκειμένου να εγείρουμε νέα ερωτήματα περί των νοηματοδοτήσεων της λαϊκής κουλτούρας στο μετανεωτερικό περιβάλλον. Εξάλλου, η διαλεκτική μας προσφέρει τη δυνατότητα να αναστοχαστούμε επί της περαιτέρω διερεύνησης επιμέρους διαπλοκών-διασχέσεων της φιλοσοφικής σκέψης και του λαϊκού πολιτισμού.

Εξετάζουμε λοιπόν την ένταση της μπενγιανιμικής θέασης του κόσμου κατά την οποία δύναται να ερμηνευτεί ο Λαικός πολιτισμός είτε προς την κατεύθυνση της απομάγευσής του είτε προς την κατεύθυνση της διάσωσής του. Με ποιον τρόπο δηλαδή δύναται ο λαϊκός πολιτισμός να προτάξει τη δυναμική του απέναντι στην απώλεια της αύρας εξαιτίας της μαζικής κατανάλωσής του (μαζική κουλτούρα) του διατηρώντας εκ παραλλήλου κραταιές τις εμπειρίες και τις μνήμες του. Και σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται η διαλεκτική διεργασία κατά την οποία η λαϊκή παράδοση εμπίπτει σε ένα επαναστατικό φορέα μνήμης αφού διασώζεται από τις εξουσιαστικές αφηγήσεις που διαφεντεύουν τις πολιτισμικές διαδρομές.

Ο Walter Benjamin λοιπόν μας καλεί να αναστοχαστούμε στη βάση μιας κριτικής αφύπνισης προβάλλοντας την αμφίδρομη ροή της ιστορίας του λαϊκού πολιτισμού ως ένα καλειδοσκόπιο νέων εκδοχών που αναπαράγει η κάθε κοινότητα. Μας καλεί με άλλους λόγους να επανανοηματοδοτήσουμε εκ νέου τα συμφραζόμενα της λαϊκής παράδοσής μας μέσα από την διαρκή ροή της αύρας φανερώνοντας τη διαλεκτική του βλέμματος στο ανολοκλήρωτο της αλήθειας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ανά χείρας εργασία επιχειρεί να προάγει ένα διάλογο στο πλαίσιο μιας επανερμηνείας του λαϊκού πολιτισμού με άξονα την κοινωνικοπολιτική διάσταση του ανθρώπινου στη βάση νέων προοπτικών. Και υπό αυτή την παραδοχή να προβάλει τα απωλεσθέντα θραύσματα της ιστορίας και της λαϊκής παράδοσης προκειμένου να αφυπνίσει την ιστορική συνείδηση αποκαλύπτοντας νέα νοήματα και δράσεις αναζητώντας νέες χρονικότητες και στιγμές αλήθειας.

In this essay we attempt an interdisciplinary approach to Walter Benjamin's philosophical thought on popular culture. More specifically we examine the concept of the Benjaminian aura in terms of the role it plays in individual aspects of expressions of folk tradition. That is, we discuss the way in which the Benjaminian aura poses a philosophical question or dimension that we need to consider in order to seek new fields of dialogue and dialectic with popular culture.

Specifically, our approach touches on a discussion of the dynamics of the Benjaminian aura and its reading-translation in the field of popular tradition in order to raise new questions about the meaning-making of popular culture in the postmodern environment. Moreover, the dialectic offers us the possibility to reflect on the further exploration of individual interconnections-interrelationships of philosophical thought and popular culture.

We are therefore examining the intensity of the Benjaminian view of the world in which popular culture can be interpreted either in the direction of its removal or in the direction of its rescue. In other words, in what way can popular culture assert its dynamic against the loss of its aura due to its mass consumption (mass culture) while at the same time keeping its experiences and memories intact. And it is at this point that the dialectical process in which popular tradition falls into a revolutionary vector of memory as it is rescued from the authoritative narratives that dominate cultural trajectories emerges.

Walter Benjamin thus invites us to reflect on the basis of a critical awakening by projecting the two-way flow of the history of popular culture as a kaleidoscope of new versions reproduced by each community. It invites us with other discourses to re-imagine the contexts of our folk tradition through the constant flow of the aura revealing the dialectic of the gaze in the incompleteness of truth.

In this context, the present work attempts to promote a dialogue in the context of a reinterpretation of popular culture, focusing on the socio-political dimension of the human being on the basis of new perspectives. And under this premise to project the lost fragments of history and popular tradition in order to awaken historical consciousness by revealing new meanings and actions in search of new temporalities and moments of truth.