Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις εμπειρίες, τις αντιλήψεις και τις ανάγκες γονέων παιδιών προσχολικής ηλικίας αναφορικά με την ψυχοεκπαίδευση, καθώς και τη συμβολή της στην οικογενειακή ευημερία και την προαγωγή της δημόσιας υγείας. Η προσχολική ηλικία αποτελεί κρίσιμη αναπτυξιακή περίοδο, κατά την οποία οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν αυξημένες απαιτήσεις και προκλήσεις, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργικότητα της οικογένειας και την ψυχική ευημερία των μελών της.
Η έρευνα υιοθετεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και βασίστηκε στη διεξαγωγή δώδεκα (12) ημιδομημένων συνεντεύξεων με γονείς παιδιών που φοιτούν σε παιδικό σταθμό. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης, σύμφωνα με το μοντέλο των Braun και Clarke. Από την ανάλυση αναδείχθηκαν επτά βασικές θεματικές ενότητες που αφορούν τις καθημερινές προκλήσεις της γονεϊκότητας, τη διαχείριση των συναισθηματικών εκρήξεων των παιδιών, τις επιπτώσεις στην οικογενειακή ευημερία, τις αντιλήψεις των γονέων για την ψυχοεκπαίδευση, τις ανάγκες και τις προσδοκίες τους από σχετικά προγράμματα, καθώς και τον ρόλο της ψυχοεκπαίδευσης στην προαγωγή της δημόσιας υγείας.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι γονείς βιώνουν σημαντικές καθημερινές δυσκολίες, οι οποίες επηρεάζουν το συναισθηματικό κλίμα της οικογένειας και ενισχύουν το γονεϊκό άγχος. Η ψυχοεκπαίδευση γίνεται αντιληπτή ως ένα ουσιαστικό και χρήσιμο εργαλείο υποστήριξης, που συμβάλλει στην ενίσχυση των γονεϊκών δεξιοτήτων, στη μείωση του άγχους και στη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας. Παράλληλα, οι παιδικοί σταθμοί αναγνωρίζονται ως κατάλληλα κοινοτικά πλαίσια για την υλοποίηση ψυχοεκπαιδευτικών παρεμβάσεων με προληπτικό χαρακτήρα.
Συνολικά, η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της ψυχοεκπαίδευσης γονέων ως παρέμβασης που μπορεί να συμβάλει τόσο στην ενίσχυση της οικογενειακής ευημερίας όσο και στην προαγωγή της δημόσιας υγείας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ανάπτυξη και ενσωμάτωση σχετικών δράσεων σε πλαίσια προσχολικής φροντίδας.
The present master’s thesis explores the experiences, perceptions, and needs of parents of preschool-aged children regarding psychoeducation, as well as its contribution to family well-being and the promotion of public health. Preschool age constitutes a critical developmental period during which parents are required to manage increased demands and challenges, which may affect family functioning and the psychological well-being of its members.
The study adopts a qualitative research approach and is based on twelve (12) semi-structured interviews conducted with parents of children attending a daycare center. Data were analyzed using thematic analysis, following the model proposed by Braun and Clarke. The analysis resulted in the emergence of seven main thematic categories related to everyday parenting challenges, the management of children’s emotional outbursts, the impact on family well-being, parents’ perceptions of psychoeducation, their needs and expectations regarding psychoeducational programs, and the role of psychoeducation in the promotion of public health.
Findings indicate that parents experience significant daily challenges that affect the emotional climate of the family and increase parental stress. Psychoeducation is perceived as a meaningful and valuable form of support that enhances parenting skills, reduces stress, and improves overall family functioning. Additionally, daycare centers are identified as appropriate community-based settings for the implementation of psychoeducational interventions with a preventive focus.
Overall, the study highlights the importance of parent psychoeducation as an intervention that can contribute both to the enhancement of family well-being and to the promotion of public health. The findings underscore the need for the development and integration of psychoeducational initiatives within early childhood care and education settings, emphasizing prevention and early intervention at the community level.
Κύριο μέρος εργασίας