Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο του λεξικού δανεισμού εστιάζοντας στην προσαρμογή των ρηματικών δανείων που σχηματίζονται με το επίθημα -άρ(ω) στο κλιτικό παράδειγμα της νέας ελληνικής. Στόχος της μελέτης είναι αρχικά να διερευνήσει τον τρόπο ενσωμάτωσης των συγκεκριμένων ρηματικών δανείων στο κλιτικό σύστημα, δίνοντας έμφαση στη μορφολογική ποικιλία που παρατηρείται στους παρελθοντικούς χρόνους και ειδικότερα στον Παρατατικό και τον Αόριστο.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται οι θεωρίες που αφορούν την οριοθέτηση της έννοιας "προσαρμογή", τα είδη και οι διαβαθμίσεις της και οι στρατηγικές ενσωμάτωσης των ρηματικών δανείων. Στη συνέχεια, δίνεται έμφαση στα ρηματικά δάνεια σε -άρ(ω), τα οποία εμφανίζουν ιδιαιτερότητες ως προς τη ρηματική όψη αλλά και την ύπαρξη αλλόμορφων τύπων στους παρελθοντικούς χρόνους.

Το δεύτερο μέρος της εργασίας βασίζεται σε δεδομένα σωμάτων κειμένων της ελληνικής γλώσσας (Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Δελτίο Νεολογισμών της Ακαδημίας Αθηνών τ.16-17 (2025) και Sketch Engine). Μέσω αυτής της ανάλυσης δεδομένων εξετάζεται η συνύπαρξη άσιγμων και σιγματικών τύπων καθώς και η συχνότητα τους στη χρήση τους. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν δείχνουν ότι τα ρήματα σε -άρ(ω) δεν ακολουθούν ενιαίο μορφολογικό πρότυπο στους παρελθοντικούς χρόνους, αλλά παρουσιάζουν ποικιλία σχηματισμών.

The present study examines the phenomenon of lexical borrowing, focusing on the adaptation of verbal borrowings formed with the suffix -aro to the inflectional paradigm og Modern Greek. The primary aim of the study is to investigate the way in which these verbal borrowings are integrated into the inflectional system of the language, with particular emphasis on the morphological variation odserved in past tenses, and more specifically in the Imperfect and the Aorist. 

The firt part of study presents the main theoretical approaches concenring the delimitation of the concept "adaptation", its types and gradations, as well as the strategies employed fo the integration of verbal borrowings. Special attention is given to verbal borrowings in -aro, which display characteristics with regard to verbal aspect and the presence of allomorphic forms in past tenses. 

The second part of the study iw based on data drawn from corpora of Greek language, more specifically from (Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα, Bulletin of the Research Centre for Scientific terms and Neologisms v.16-17 (2025) and the Sketch Engine). Through the analysis of these data, the co-existence of non-sigmatic and sigmatic aorist forms is examined, along with their frequency of occurrence in actual language use.

The results indicate that verbs in -aro do not follow a uniform morfological pattern in past tenses but rather exhibit a range of formations.