Εισαγωγή: Η μοναξιά αποτελεί ένα πολυδιάστατο φαινόμενο, με σημαντικές επιδράσεις στην υγεία. Παράλληλα, οι διατροφικές συνήθειες και συγκεκριμένα η μεσογειακή διατροφή, αποτελούν καθοριστικό παράγοντα υγείας. Ωστόσο, στην σύγχρονη εποχή παρατηρείται απομάκρυνση από το διατροφικό αυτό πρότυπο. Η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης των μεταβλητών της μοναξιάς και των διατροφικών συνηθειών είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Δημόσια Υγεία και για την διατύπωση κατάλληλων και στοχευμένων παρεμβάσεων.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης της μοναξιάς με τις διατροφικές συνήθειες και ειδικότερα η μεσογειακή διατροφή, σε ενήλικο πληθυσμό στην Ελλάδα.

Μεθοδολογία: Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε ήταν συγχρονική (cross-sectional) και συμμετείχαν 288 ενήλικες. Χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο, το οποίο διανεμήθηκε διαδικτυακά και περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, την κλίμακα της μοναξιάς (UCLA Loneliness Scale Version 3) και την κλίμακα προσκόλλησης στην μεσογειακή διατροφή (Medas-GR). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το IBM SPSS 30.0 (Statistical Package for Social Sciences).

Αποτελέσματα: Η μελέτη αξιολόγησε τη σχέση μεταξύ μοναξιάς και διατροφικών συνηθειων μεταξύ 288 ενηλίκων στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία του δείγματος αποτελούνταν από γυναίκες (76,7%), με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Μεγάλο μέρος του δείγματος ζούσε σε αστικές περιοχές (76%), ήταν παντρεμένοι ή σε σχέση (72,5%) και εργάζονταν πλήρως (73,5%).  Η καθημερινή προετοιμασία των γευμάτων γινόταν κυρίως στο σπίτι (66,2%), ένω η συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες ήταν μέτρια έως υψηλή (73,9%). Το υποκειμενικό αίσθημα της μοναξιάς κυμάνθηκε σε χαμηλα έως μέτρια επίπεδα (Μ=2,1), με υψηλές τιμές σε θετικές κοινωνικές επαφές. Η αξιολόγηση της προσκόλλησης στην μεσογειακή διατροφή ήταν μέτρια (Μ=6,6/14). Πολυμεταβλητή ανάλυση ανέδειξε ότι η μεγαλύτερη ηλικία, η κοτοικία σε αγροτικές περιοχές, η προετοιμασία γευμάτων στο σπίτι και η συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες, σχετίζονταν με υψηλότερη προσκόλληση στη μεσογειακή διατροφή.

Συμπεράσματα: Η μελέτη παρουσιάζει τους Έλληνες ενήλικες με μέτρια επίπεδα μοναξιάς και μέτρια προσκόλληση στην μεσογειακή διατροφή. Επιπλέον, η κοινωνική συμμετοχή εμφανίζεται ως προστατευτικός παράγοντας για την μοναξιά, ενώ σχετίζεται με υψηλότερη προσκόλληση στην μεσογειακή διατροφή. Παράλληλα, φαίνεται πως δημογραφικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και ο τόπος διαμονής επηρεάζουν τις παραπάνω μεταβλητές.

Introduction: Loneliness is a multidimensional phenomenon, with significant effects on health. At the same time, dietary habits, and specifically the Mediterranean diet, are a determining factor in health. However, in modern times, there is a shift away from this dietary pattern. Investigating the interaction of loneliness variables and dietary habits is particularly important for Public Health and for the formulation of appropriate and targeted interventions.

Purpose: The purpose of this study was to investigate the relationship between loneliness and dietary habits, and specifically the Mediterranean diet, in an adult population in Greece.

Methodology: The study was cross-sectional and involved 288 adults. A questionnaire was used, which was distributed online and included demographic data, the loneliness scale (UCLA Loneliness Scale Version 3) and the Mediterranean diet adherence scale (Medas-GR). Data analysis was performed with IBM SPSS 30.0 (Statistical Package for Social Sciences).

Results: The study evaluated the relationship between loneliness and dietary habits among 288 adults in Greece. The majority of the sample was female (76.7%), with a high level of education. A large part of the sample lived in urban areas (76%), were married or in a relationship (72.5%) and worked full-time (73.5%). Daily meal preparation was mainly done at home (66.2%), while participation in social activities was moderate to high (73.9%). The subjective feeling of loneliness ranged from low to moderate levels (M=2.1), with high values for positive social contacts. The assessment of adherence to the Mediterranean diet was moderate (M=6.6/14). Multivariate analysis revealed that older age, living in rural areas, preparing meals at home and participating in social activities were associated with higher adherence to the Mediterranean diet.

Conclusions: The study presents Greek adults with moderate levels of loneliness and moderate adherence to the Mediterranean diet. Furthermore, social participation appears as a protective factor for loneliness, while it is associated with higher adherence to the Mediterranean diet. At the same time, it seems that demographic characteristics, such as gender, age and place of residence affect the above variables.