Η παρούσα εργασία εξετάζει τις διαθέσιμες επιλογές που έχουν τα άτομα στο τέλος της

ζωής, με έμφαση στην παρηγορητική φροντίδα, τη μηχανική υποστήριξη ζωής και την

ευθανασία. Το ζήτημα αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγχρονης βιοηθικής και ιατρικής

πρακτικής, καθώς η πρόοδος της τεχνολογίας επιτρέπει την παράταση της ζωής αλλά

ταυτόχρονα δημιουργεί νέα διλήμματα για την ποιότητα και την αξιοπρέπεια του θανάτου.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες και τα αξιακά διλήμματα που

σχετίζονται με το τέλος της ζωής, προσφέροντας το απαραίτητο εννοιολογικό υπόβαθρο.

Στη συνέχεια, αναλύεται το νομικό καθεστώς σε διεθνές και ελληνικό επίπεδο,

αναδεικνύοντας τόσο τις διαφορετικές προσεγγίσεις όσο και τα θεσμικά κενά που

χαρακτηρίζουν την ελληνική πραγματικότητα. Ακολουθεί η συστηματική παρουσίαση των

επιχειρημάτων υπέρ και κατά της ευθανασίας και της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας, με

έμφαση στις πρακτικές τους διαστάσεις. Επιπλέον, διερευνώνται οι ψυχολογικές και

κοινωνικές συνέπειες αυτών των επιλογών, μέσα από το προφίλ των ασθενών, τις στάσεις

της κοινωνίας, καθώς και τις επιπτώσεις στις οικογένειες και στους επαγγελματίες υγείας.

Από την ανάλυση προκύπτει ότι η παρηγορητική φροντίδα συνιστά τη λιγότερο

αμφιλεγόμενη αλλά συχνά ανεπαρκώς ανεπτυγμένη επιλογή, η μηχανική υποστήριξη ζωής

εγείρει σύνθετα ηθικά και νομικά διλήμματα, ενώ η ευθανασία παραμένει το πιο

αμφισβητούμενο πεδίο, καθώς ισορροπεί ανάμεσα στην αυτονομία του ατόμου και στην

ανάγκη προστασίας των ευάλωτων. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ελληνική

κοινωνία χρειάζεται πρωτίστως την ενίσχυση της παρηγορητικής φροντίδας και τη

σαφήνεια γύρω από τη μηχανική υποστήριξη, προκειμένου να δημιουργηθούν οι βάσεις για

μια ώριμη και τεκμηριωμένη συζήτηση σχετικά με την ευθανασία στο μέλλον

This thesis examines the range of choices available to individuals at the end of life, focusing

on palliative care, life-sustaining treatment, and euthanasia. This subject lies at the heart of

contemporary bioethics and medical practice, as advances in technology allow the extension

of life while simultaneously raising new dilemmas regarding quality and dignity in dying.

The first part presents the key concepts and the main ethical dilemmas associated with endof-life decisions, providing the necessary conceptual background. Subsequently, the study

explores the legal frameworks in both international and Greek contexts, highlighting not

only the differences between countries but also the institutional gaps evident in Greece. The

analysis then proceeds to a systematic overview of the arguments for and against euthanasia

and assisted suicide, emphasizing their practical rather than purely theoretical dimensions.

Furthermore, the psychological and social implications of end-of-life decisions are

investigated, including patient profiles, societal attitudes, and the impact on families and

healthcare professionals.

Findings indicate that palliative care is the least controversial yet often insufficiently

developed option, life-sustaining treatment raises complex ethical and legal questions, while

euthanasia remains the most debated issue, standing at the intersection of individual

autonomy and the protection of vulnerable groups. The thesis concludes that Greek society

must prioritize the development of palliative care and the clarification of issues related to

life-sustaining treatment, in order to build a foundation for a mature and well-informed

discussion on euthanasia in the future.