Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο τη μελέτη των αναφορικών προτάσεων που εισάγονται με τον σύνδεσμο/αντωνυμία «που» στη νέα ελληνική γλώσσα, εστιάζοντας στη διδακτική τους προσέγγιση στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσιο). Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τη μετάβαση από την παραδοσιακή, κανονιστική γραμματική στις σύγχρονες γλωσσολογικές θεωρίες και να διερευνήσει πώς αυτές οι προσεγγίσεις επηρεάζουν τη σχολική πράξη. Στο θεωρητικό μέρος, πραγματοποιείται αρχικά μια αναδρομή στις παραδοσιακές γραμματικές (Τριανταφυλλίδη, Τζάρτζανου), αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο ταξινομούν και περιγράφουν τις αναφορικές προτάσεις. Στη συνέχεια, εξετάζονται σύγχρονες γλωσσολογικές θεωρήσεις που αντιμετωπίζουν το φαινόμενο μέσα από τη λειτουργική και επικοινωνιακή σκοπιά, δίνοντας έμφαση στον ρόλο των «που» προτάσεων στη συνοχή του λόγου και τη σύνταξη. Στο επίπεδο της διδακτικής ανάλυσης, εξετάζονται τα ισχύοντα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών και τα σχολικά εγχειρίδια του Γυμνασίου. Διερευνάται αν και κατά πόσο η διδασκαλία των αναφορικών προτάσεων συμβαδίζει με τις σύγχρονες τάσεις της γλωσσολογίας ή παραμένει προσκολλημένη σε παραδοσιακά πρότυπα αποστήθισης κανόνων. Το τελευταίο μέρος της εργασίας περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση για τη Γ’ Γυμνασίου. Η πρόταση αυτή υιοθετεί τις αρχές των πολυγραμματισμών και της κριτικής γλωσσικής επίγνωσης, χρησιμοποιώντας αυθεντικό υλικό και βιωματικές δραστηριότητες (όπως η ανάλυση κοινωνικών θεμάτων και προκαταλήψεων). Στόχος είναι οι μαθητές να κατανοήσουν τη λειτουργικότητα των αναφορικών δομών και να είναι σε θέση να τις χρησιμοποιούν αποτελεσματικά για την παραγωγή ποιοτικού λόγου σε διαφορετικά επικοινωνιακά περιβάλλοντα.

This master’s thesis focuses on the study of relative clauses introduced by the pronoun "pou" (που) in Modern Greek, with a specific emphasis on their pedagogical approach within secondary education (Gymnasium/Junior High School). The aim of the thesis is to highlight the transition from traditional, prescriptive grammar to contemporary linguistic theories and to investigate how these approaches influence classroom practice.The theoretical part begins with a retrospective look at traditional grammars (Triantafyllidis, Tzartzanos), analyzing the way they classify and describe relative clauses. Subsequently, modern linguistic perspectives are examined, which approach the phenomenon from a functional and communicative standpoint, emphasizing the role of "pou" relative clauses in discourse cohesion and syntax.At the level of pedagogical analysis, the current Curricula and school textbooks of the Gymnasium are examined. The study investigates whether the teaching of relative clauses aligns with modern linguistic trends or remains attached to traditional patterns of rule memorization The final part of the thesis includes a comprehensive teaching proposal for the 3rd Grade of Gymnasium. This proposal adopts the principles of multiliteracies and critical language awareness, utilizing authentic materials and experiential activities (such as the analysis of social issues and prejudices). The goal is for students to understand the functionality of relative structures and to be able to use them effectively to produce high-quality discourse in diverse communicative environments.