Cette thèse s’intéresse sur le rôle et la place du numérique dans l'enseignement du français
langue étrangère (FLE) à l'école primaire, en se basant sur les perceptions et les méthodes des
enseignants. Dans un contexte de digitalisation de l'éducation, cette étude a pour but d'examiner
comment l'incorporation des technologies de l'information et de la communication dans
l'enseignement (TICE) affecte les méthodes pédagogiques des enseignants et l'engagement des
jeunes apprenants.
La recherche s'appuie sur une approche qualitative, basée sur des interviews semi-directifs
réalisées avec des professeurs de FLE travaillant dans divers environnements éducatifs.
L'examen thématique des informations collectées révèle une modification progressive des
méthodes pédagogiques, marquée par une variété de supports, une utilisation croissante
d'activités interactives et multimédias, ainsi qu'un changement du rôle de l'enseignant vers une
fonction de médiateur, en adéquation avec la perspective actionnelle du CECRL et les
Programmes d'Études Grecs (AΠΣΞΓ).
Les résultats indiquent aussi que le digital joue un rôle crucial pour encourager l'engagement
et la motivation des jeunes apprenants. Les ressources digitales, comme les jeux interactifs, les
vidéos ou les plateformes pédagogiques, stimulent l'engagement actif, atténuent la peur de
parler et encouragent l'expression orale, particulièrement chez les apprenants en situation de
difficulté. De plus, le numérique propose des opportunités attrayantes pour la différenciation
pédagogique, en facilitant l'adaptation des activités aux exigences, à la vitesse et au niveau de
chaque apprenant.
Cependant, l'analyse souligne plusieurs limitations et défis lors de l'intégration des TICE, y
compris les restrictions techniques et matérielles, le déficit de temps, la disparité dans la
formation des enseignants ainsi que les préoccupations relatives à la gestion de la classe et à
l'attention portée par les apprenants. Ces résultats attestent que le digital ne peut être une
solution unique, mais qu'il doit s'insérer de façon réfléchie, graduellement et en complément
des méthodes traditionnelles.
Pour conclure, cette étude met en lumière que l'incorporation réfléchie du numérique peut
valoriser l'enseignement du FLE à l'école primaire, à condition qu'elle se réalise dans un cadre
pédagogique structuré, appuyé par une formation continue des enseignants et ajustée aux
particularités de l'auditoire scolaire. 

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο και τη θέση της ψηφιακής τεχνολογίας στη διδασκαλία
των Γαλλικών ως Ξένης Γλώσσας (FLE) στο δημοτικό σχολείο, με βάση τις αντιλήψεις και τις
μεθόδους των εκπαιδευτικών. Σε ένα πλαίσιο ψηφιοποίησης της εκπαίδευσης, η μελέτη
αποσκοπεί στην ανάλυση του τρόπου με τον οποίο η ενσωμάτωση των τεχνολογιών
πληροφορικής και επικοινωνιών στην εκπαίδευση (TICE) επηρεάζει τις παιδαγωγικές
πρακτικές των δασκάλων και τη συμμετοχή των νεαρών μαθητών.
Η έρευνα στηρίχθηκε σε ποιοτική προσέγγιση, βασισμένη σε ημιδομημένες συνεντεύξεις με
εκπαιδευτικούς FLE που εργάζονται σε διαφορετικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Η θεματική
ανάλυση των δεδομένων δείχνει μια σταδιακή μεταβολή στις παιδαγωγικές πρακτικές, η οποία
χαρακτηρίζεται από ποικιλία διδακτικών μέσων, αυξημένη χρήση διαδραστικών και
πολυμεσικών δραστηριοτήτων, καθώς και αλλαγή του ρόλου του δασκάλου προς μια
λειτουργία μεσολαβητή, σύμφωνα με την προοπτική της προσεγγιστικής-δράσης του CECRL
και τα Ελληνικά Προγράμματα Σπουδών (ΑΠΣΞΓ).
Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι το ψηφιακό περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στην
ενίσχυση της συμμετοχής και της κινητοποίησης των νεαρών μαθητών. Τα ψηφιακά μέσα,
όπως διαδραστικά παιχνίδια, βίντεο ή εκπαιδευτικές πλατφόρμες, ενθαρρύνουν τη δραστήρια
συμμετοχή, μειώνουν το άγχος ομιλίας και προάγουν την προφορική έκφραση, ιδιαίτερα στους
μαθητές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Επιπλέον, το ψηφιακό περιβάλλον προσφέρει
ελκυστικές δυνατότητες για διαφοροποιημένη διδασκαλία, διευκολύνοντας την προσαρμογή
των δραστηριοτήτων στις ανάγκες, στον ρυθμό και στο επίπεδο κάθε μαθητή.
Ωστόσο, η ανάλυση αναδεικνύει αρκετούς περιορισμούς και προκλήσεις κατά την
ενσωμάτωση των TICE, όπως τεχνικούς και υλικούς περιορισμούς, έλλειψη χρόνου,
ανισότητες στην κατάρτιση των εκπαιδευτικών, καθώς και ζητήματα διαχείρισης της τάξης
και της προσοχής των μαθητών. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν ότι η ψηφιακή
τεχνολογία δεν μπορεί να αποτελέσει μοναδική λύση, αλλά πρέπει να εντάσσεται με
στοχαστικό, σταδιακό και συμπληρωματικό τρόπο στις παραδοσιακές μεθόδους.
Συμπερασματικά, η μελέτη καταδεικνύει ότι η σκεπτόμενη ενσωμάτωση της ψηφιακής
τεχνολογίας μπορεί να ενισχύσει τη διδασκαλία του FLE στο δημοτικό σχολείο, υπό την
προϋπόθεση ότι πραγματοποιείται σε ένα δομημένο παιδαγωγικό πλαίσιο, υποστηρίζεται από
συνεχή κατάρτιση των εκπαιδευτικών και προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες του μαθητικού
ακροατηρίου.