Η παρούσα εργασία εξετάζει το ρόλο και τη λειτουργία του ελληνικού Τύπου κατά την περίοδο της πρώτης προσφυγής της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), για το Κυπριακό ζήτημα, το 1954. Πρόκειται για μια χρονική περίοδο ιδιαίτερα κομβικής σημασίας, καθώς σηματοδοτεί τη μετατόπιση του Κυπριακού, από ένα διμερές ζήτημα της βρετανικής και ελληνικής διπλωματίας σε διεθνές πολιτικό πρόβλημα. Στο επίκεντρο της ανάλυσης τίθεται ο τρόπος με τον οποίο ο ελληνικός Τύπος αντέδρασε, διαχειρίστηκε και παρουσίασε το θέμα αλλά και ο βαθμός στον οποίο λειτούργησε ως θεσμός πληροφόρησης, πολιτικής πίεσης ή ακόμη και ιδεολογικής νομιμοποίησης συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Η μελέτη βασίζεται σε πρωτογενείς πηγές και ανάλυση του δημοσιογραφικού λόγου της εποχής με στόχο την αποτύπωση της οπτικής των μέσων στο πεδίο των εθνικών ζητημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ του Τύπου, της κοινής γνώμης και της πολιτικής εξουσίας, αναδεικνύοντας τις δυναμικές αλληλεξάρτησης και επιρροής μεταξύ αυτών των τριών πόλων. Ένα από τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι, παρά τις διαφορετικές πολιτικές τοποθετήσεις των εφημερίδων, παρατηρείται μια εντυπωσιακή συναίνεση στον πυρήνα του εθνικού αφηγήματος: την υπεράσπιση του αιτήματος για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

This paper examines the role and function of the Greek press during the period of Greece’s first appeal to the United Nations (UN) regarding the Cyprus issue in 1954. This was a particularly pivotal time, as it marked the transformation of the Cyprus issue from a bilateral matter between British and Greek diplomacy into an international political problem. The focus of the analysis is on how the Greek press reacted to, managed, and presented the issue, as well as the extent to which it functioned as an institution of information dissemination, political pressure, or even ideological legitimization of specific political choices. The study is based on primary sources and analysis of journalistic discourse of the time, aiming to capture the media’s perspective on national issues. Particular emphasis is placed on the relationship formed between the press, public opinion, and political authority, highlighting the dynamics of interdependence and influence among these three poles. One of the main conclusions is that, despite the differing political orientations of the newspapers, there was a striking consensus at the core of the national narrative: the defense of the demand for the union of Cyprus with Greece.