Η επικοινωνία των πολιτιστικών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των Σύγχρονων Πολιτιστικών Φεστιβάλ, έχει μετασχηματιστεί σημαντικά με την υιοθέτηση των ψηφιακών μέσων, ιδίως των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ως κυρίαρχων εργαλείων διάδρασης με το κοινό. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την αναγκαιότητα διαμόρφωσης σαφούς και στοχευμένης επικοινωνιακής πολιτικής, με σκοπό την αποτελεσματική προβολή, προώθηση και ανάδειξη των φεστιβαλικών διοργανώσεων και των πολιτιστικών τους δράσεων. Παρουσιάζονται οι έννοιες του θεσμού των φεστιβάλ, της επικοινωνιακής πολιτικής, των ψηφιακών στρατηγικών επικοινωνίας των πολιτιστικών οργανισμών με σκοπό την ευαισθητοποίηση και ανάπτυξη κοινού. Θα εξεταστούν έξι περιπτώσεις ελληνικών περιφερειακών φεστιβάλ χορού, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Χανίων, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού και Παραστατικών Τεχνών Σύρου, Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Ρόδου, Φεστιβάλ Τεχνών Πάτρας και Φεστιβάλ Χορού Ζακύνθου, αποσκοπώντας στην ανάλυση και σύγκριση των μεθόδων αξιοποίησης των ψηφιακών εργαλείων στην επικοινωνιακή πολιτική που εφαρμόζουν, αλλά και στην διαπίστωση της συμβολής της εφαρμογής τους με σκοπό τη διεύρυνση του κοινού τους και την αειφόρο ανάπτυξή τους. Πραγματοποιήθηκε έρευνα για την συλλογή πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων. Για τη συλλογή δευτερογενών δεδομένων, του θεωρητικού μέρους, εφαρμόστηκε επισκόπηση ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας. Για τη συλλογή πρωτογενών στοιχείων, του εμπειρικού μέρους, πραγματοποιήθηκε έρευνα κοινού, για την ψηφιακή επικοινωνιακή πολιτική των ανωτέρω φεστιβάλ χορού. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε καταγραφή και ποσοτική ανάλυση περιεχομένου δεδομένων από την ψηφιακή παρουσία των φεστιβαλικών διοργανώσεων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

The communication strategies of cultural organizations, including Contemporary Cultural Festivals, have undergone significant transformation through the adoption of digital media, particularly social media platforms, which now serve as primary tools for audience engagement. This study highlights the necessity of establishing a clear and targeted communication policy aimed at the effective promotion, dissemination, and visibility of festivals and their cultural activities. The research explores key concepts such as the institutional role of festivals, communication policy, and the digital communication strategies employed by cultural organizations to raise awareness and expand audience engagement. Six case studies of regional Greek dance festivals are examined: the Kalamata International Dance Festival, the Chania International Contemporary Dance Festival, the Syros International Festival of Dance and Performing Arts, the Rhodes International Festival of Contemporary Dance, the Patras Arts Festival, and the Zakynthos Dance Festival. The aim is to analyze and compare the methods used to integrate digital tools into their communication strategies and to assess the extent to which these tools contribute to audience expansion and sustainable development. The research involved the collection of both primary and secondary data. For the theoretical component, a literature review of Greek and international sources was conducted. For the empirical component, primary data were collected through an audience survey focused on the digital communication strategies of the aforementioned dance festivals. In addition, a systematic documentation and quantitative content analysis of data derived from the digital presence of the festival events on social media platforms was conducted.