Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των πολιτιστικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων στην καλλιέργεια της πολιτιστικής συνείδησης των παιδιών, με έμφαση στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης. Στο θεωρητικό μέρος, αναλύονται οι σύγχρονες προσεγγίσεις της μουσειακής αγωγής, της βιωματικής μάθησης και της πολιτιστικής εκπαίδευσης, καθώς και ο μετασχηματισμός του μουσείου από χώρο διατήρησης αντικειμένων σε ανοιχτό, συμμετοχικό και διαδραστικό περιβάλλον μάθησης. Για τις ανάγκες της έρευνας εφαρμόστηκε συνδυασμός ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων. Πραγματοποιήθηκε ημιδομημένη συνέντευξη με την Πρόεδρο του ΕΚΕΔΙΣΥ (Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Διάσωσης Σχολικού Υλικου, Κα Ευαγγελία Κανταρτζή, ενώ παράλληλα διανεμήθηκαν ερωτηματολόγια σε εκπαιδευτικούς και συνεργάτες του μουσείου. Επιπλέον, αξιοποιήθηκε η μέθοδος της παρατήρησης κατά την επιτόπια επίσκεψη στο μουσείο. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα του μουσείου συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη της πολιτιστικής συνείδησης, μέσα από βιωματικές, διαδραστικές και παιγνιώδεις δραστηριότητες που συνδέουν τη μάθηση με την ψυχαγωγία. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη βιωματική εμπλοκή των παιδιών, στη χρήση αυθεντικών αντικειμένων, στην αφήγηση ιστοριών και στη σύνδεση του παρελθόντος με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Παράλληλα, αναδείχτηκε η σημασία των ψηφιακών μέσων και της εξωστρέφειας του μουσείου για την προσέγγιση και ενεργοποίηση του κοινού. Τέλος, η έρευνα καταλήγει ότι το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης αποτελεί ένα σύγχρονο πρότυπο πολιτιστικού οργανισμού, που συνδυάζει αποτελεσματικά την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τη βιωματική εμπειρία, ενισχύοντας τη σύνδεση των παιδιών με την πολιτιστική κληρονομιά και τη συλλογική μνήμη.

This postgraduate thesis examines the role of cultural educational programs in fostering children’s cultural awareness, with a particular focus on the Museum of School Life and Education. The theoretical part analyzes contemporary approaches to museum education, experiential learning, and cultural education, as well as the transformation of the museum from a space for preserving objects into an open, participatory, and interactive learning environment. For the purposes of the research, a combination of qualitative and quantitative methods was employed. A semi-structured interview was conducted with the President of the National Center for Research and Preservation of School Material (EKEDISY), Mrs. Evangelia Kantartzi, while questionnaires were also distributed to educators and collaborators of the museum. In addition, the observation method was utilized during an on-site visit to the museum. The findings of the research demonstrated that the museum’s educational programs contribute substantially to the development of cultural awareness through experiential, interactive, and playful activities that combine learning with entertainment. Particular emphasis is placed on children’s experiential engagement, the use of authentic objects, storytelling, and the connection between the past and contemporary reality. At the same time, the importance of digital media and the museum’s outreach strategies in attracting and engaging audiences was highlighted. Finally, the study concludes that the Museum of School Life and Education constitutes a modern model of a cultural organization that effectively combines education, culture, and experiential learning, strengthening children’s connection with cultural heritage and collective memory.