Η κλιματική αλλαγή αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες απειλές για την παγκόσμια οικονομία, με τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ) να εμφανίζονται ιδιαίτερα ευάλωτες εξαιτίας των περιορισμένων πόρων και της μειωμένης προσαρμοστικής τους ικανότητας. Στην Περιφέρεια Κρήτης, μια περιοχή με έντονη οικονομική δραστηριότητα στον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό, οι κλιματικοί κίνδυνοι απειλούν άμεσα τη σταθερότητα και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των τοπικών επιχειρήσεων. Παρά την αυξανόμενη θεωρητική ενημέρωση γύρω από το φαινόμενο, παρατηρείται ένα σημαντικό «χάσμα γνώσης–δράσης». Οι επιχειρήσεις συχνά αδυνατούν να μετουσιώσουν τη θεωρητική πληροφόρηση σε πρακτικά μέτρα προσαρμογής, καθώς έρχονται αντιμέτωπες με σοβαρά εκπαιδευτικά κενά, έλλειψη πράσινων δεξιοτήτων, καθώς και με θεσμικά ή οργανωσιακά εμπόδια που δυσχεραίνουν την ενσωμάτωση της κλιματικής διάστασης στη στρατηγική τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της εκπαίδευσης και της κατάρτισης ως καταλύτη για την ενίσχυση της κλιματικής ανθεκτικότητας των ΜΜΕ στην Κρήτη. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, υιοθετήθηκε ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση με τη διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων σε δείγμα δεκατριών (13) στελεχών και ιδιοκτητών επιχειρήσεων της περιοχής. Τα βασικά ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν ότι, αν και υπάρχει υψηλός βαθμός αντίληψης των κλιματικών κινδύνων, η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων προσαρμογής παραμένει αποσπασματική. Οι υφιστάμενες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες κρίνονται συχνά γενικές και ασύνδετες με τις πραγματικές, εξειδικευμένες ανάγκες των τοπικών παραγωγικών τομέων, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη σημαντικών ελλειμμάτων στην ανάπτυξη στοχευμένων δεξιοτήτων. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει την εκπαίδευση ως κρίσιμο μηχανισμό για τη θωράκιση της επιχειρηματικότητας έναντι της κλιματικής αβεβαιότητας. Η αξία της μελέτης έγκειται στο ότι γεφυρώνει τη θεωρία με την περιφερειακή πολιτική, χαρτογραφώντας εμπειρικά τις ανάγκες των ΜΜΕ στην Κρήτη. Τα ευρήματα προσφέρουν ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο προτάσεων, άμεσα αξιοποιήσιμο από τους τοπικούς φορείς για τον σχεδιασμό στοχευμένων και βιωματικών προγραμμάτων βιώσιμης ανάπτυξης.

Climate change constitutes one of the greatest contemporary threats to the global economy, with Small and Medium-sized Enterprises (SMEs) appearing particularly vulnerable due to their limited resources and reduced adaptive capacity. In the Region of Crete, an area with intense economic activity in the primary sector and tourism, climate risks directly threaten the stability and long-term sustainability of local businesses. Despite the growing theoretical awareness surrounding the phenomenon, a significant "knowledge-action gap" is observed. Businesses often fail to translate theoretical information into practical adaptation measures, as they face severe educational gaps, a lack of green skills, as well as institutional or organizational barriers that hinder the integration of the climate dimension into their business strategy. The purpose of this thesis is to investigate the role of education and training as a catalyst for enhancing the climate resilience of SMEs in Crete. To achieve this purpose, a qualitative methodological approach was adopted, involving semi-structured interviews with a sample of thirteen (13) business owners and executives in the region. The main findings of the research reveal that, although there is a high degree of awareness regarding climate risks, the implementation of specific adaptation measures remains fragmented. Existing educational initiatives are often deemed generic and disconnected from the actual, specialized needs of local productive sectors, confirming the existence of significant deficits in the development of targeted skills. In conclusion, the study highlights education as a critical mechanism for safeguarding entrepreneurship against climate uncertainty. The value of the study lies in bridging theory with regional policy, empirically mapping the needs of SMEs in Crete for the first time. The findings offer a documented framework of proposals, directly utilizable by local stakeholders for designing targeted and experiential sustainable development programs.