Εκπαιδευτικά προγράμματα για Ευάλωτες Ομάδες του νεανικού κοινού, στην Εποχή του Ψηφιακού Μετασχηματισμού: Η Περίπτωση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του προγράμματος Art Therapy in Museums μια συνεργασία του οργανισμού Staatliche Museen zu Berlin με το πανεπιστήμιο Sigmund Freud PrivatUniversität Berlin

Educational programs for Vulnerable Youth Groups in the Era of Digital Transformation: The Case of the National Museum of Contemporary Art and the 'Art Therapy in Museums' program, a collaboration between the Staatliche Museen zu Berlin and the Sigmund Freud PrivatUniversität Berlin (Αγγλική)

  1. MSc thesis
  2. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΑΚΙΑΡΟΥ
  3. Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων (ΔΠΜ)
  4. 27 Σεπτεμβρίου 2026
  5. Ελληνικά
  6. 20122
  7. ΣΑΜΠΑΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
  8. Σαμπανίκου Ευαγγελία, Τσιουρής Ιωάννης, Γκαντζιάς Γεώργιος
  9. Μουσειακή εκπαίδευση· Σύγχρονη τέχνη· Ευάλωτο νεανικό κοινό· Συμπερίληψη· Ψηφιακός μετασχηματισμός· Εκπαιδευτικά μουσειακά προγράμματα· ΕΜΣΤ χωρίς σύνορα, πρόγραμμα ΕΛΠΙΔΑ
  10. Σχέση Πολιτισμού και Νέων
  11. 2
  12. 20
  13. 44
  14. Tables included
    • Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των συμπεριληπτικών μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων στην κοινωνική και πολιτιστική ενδυνάμωση ευάλωτων ομάδων νέων, υπό το πρίσμα του ψηφιακού μετασχηματισμού. Ειδικότερα, η έρευνα επικεντρώνεται στη μελέτη περίπτωσης του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) και των εκπαιδευτικών και κοινωνικών δράσεων που υλοποιούνται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΜΣΤ χωρίς σύνορα». Παράλληλα, παρουσιάζεται ως δευτερεύον, διεθνές παράδειγμα αναφοράς το πρόγραμμα θεραπείας μέσω της τέχνης που πραγματοποιείται από τον οργανισμό Staatliche Museen zu Berlin σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Sigmund Freud Private University. Για την υπέρβαση των απαγορεύσεων σύνδεσης στο διαδίκτυο που ισχύουν σε κλειστές δομές (όπως σωφρονιστικά καταστήματα ή κλειστά κέντρα απεξάρτησης), προτείνεται η τεχνολογική αναβάθμιση και ο ψηφιακός μετασχηματισμός του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού υλικού του Μουσείου. Το ΕΜΣΤ διαθέτει ήδη τις Μουσειοσκευές «ΕΜΣΤPLAY», οι οποίες λειτουργούν ως κινητά εργαλεία πειραματισμού και παιχνιδιού, προσφέροντας βιωματικές δράσεις κατανόησης της σύγχρονης τέχνης με στόχο τη μάθηση και την ψυχική ευεξία (ΕΜΣΤ, χ.χ.). Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται ο εμπλουτισμός των αντιτύπων της μουσειοσκευής ΕΜΣΤPLAY με φορητό τεχνολογικό εξοπλισμό (όπως tablets ή mini PCs), ο οποίος θα λειτουργεί μέσω ενός τοπικού, κλειστού κυκλώματος δικτύου (Intranet / offline router), χωρίς να απαιτείται εξωτερική σύνδεση στο διαδίκτυο. Βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο ο ψηφιακός μετασχηματισμός μπορεί να λειτουργήσει ενδυναμωτικά στην ανάπτυξη συμπεριληπτικών πολιτιστικών δράσεων, ενισχύοντας την πρόσβαση των ευάλωτων ομάδων στον πολιτισμό και συμβάλλοντας στην κοινωνική τους ένταξη. Η μελέτη εστιάζει στη σχέση μεταξύ σύγχρονης τέχνης, μετασχηματιστικής μάθησης, κοινωνικής συμπερίληψης και ψηφιακών τεχνολογιών, αναδεικνύοντας τον κοινωνικό ρόλο του σύγχρονου μουσείου. Η έρευνα βασίστηκε στην ποιοτική μεθοδολογία και ειδικότερα στη χρήση δομημένων συνεντεύξεων με στελέχη του ΕΜΣΤ. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η σύγχρονη τέχνη λειτουργεί ως μέσο μετασχηματιστικής μάθησης και κοινωνικής ενδυνάμωσης, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της αυτοέκφρασης, της κριτικής σκέψης και της κοινωνικής συμμετοχής των ευάλωτων νέων. Παράλληλα, αναδείχθηκαν οι δυνατότητες των ψηφιακών εργαλείων για την ενίσχυση της συμμετοχικότητας και της πολιτιστικής ορατότητας των ομάδων αυτών. Ωστόσο, η έρευνα ανέδειξε και σημαντικούς περιορισμούς που σχετίζονται με το ψηφιακό χάσμα, τις ελλείψεις τεχνολογικών υποδομών και τους θεσμικούς περιορισμούς που χαρακτηρίζουν κλειστές κοινωνικές δομές, όπως οι φυλακές και οι μονάδες απεξάρτησης. Τέλος, η εργασία προτείνει την ανάπτυξη υβριδικών και offline ψηφιακών εργαλείων, όπως ψηφιακές μουσειοσκευές και εκπαιδευτικά παιχνίδια, καθώς και την υιοθέτηση ποιοτικών μοντέλων αξιολόγησης που θα αποτυπώνουν ουσιαστικότερα τον κοινωνικό αντίκτυπο των πολιτιστικών δράσεων. Συμπερασματικά, η μελέτη αναδεικνύει ότι ο συνδυασμός σύγχρονης τέχνης, συμμετοχικής μάθησης και ψηφιακού μετασχηματισμού μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη δημιουργία ενός περισσότερο συμπεριληπτικού και κοινωνικά προσβάσιμου πολιτιστικού περιβάλλοντος.
    • This master’s thesis examines the role of inclusive museum education programs in the social and cultural empowerment of vulnerable youth groups, within the context of digital transformation. Specifically, the research focuses on the case study of the National Museum of Contemporary Art (EMST) and the educational and social initiatives implemented under the program 'EMST without borders'. Concurrently, a second, international comparative benchmark is presented: the art therapy program conducted by the Staatliche Museen zu Berlin in collaboration with the Sigmund Freud Private University." This research aim is to understand the role of digital transformation as a catalyst in promoting inclusive cultural activities, and how it enhances access of vulnerable groups to culture while contributing to their social inclusion. The research is concentrated on the relationship existing between contemporary art, transformative learning and social inclusion through digital technologies, particularly pointing to the social role played by the contemporary museum. The study was positioned within the qualitative paradigm, specifically through structured interviews conducted with executives of EMST. The findings of this research indicate that contemporary art is a critical source of transformational and transformative learning and social empower, self-expression, critical thinking and for participation in the society by vulnerable young people. At the same time, however, it was pointed out that digital tools can be used to increase their representation and influence in cultures and participation. Yet the study also revealed major limitations linked to the digital divide, device scarcity and indeed institutional challenges that are part and parcel of closed social environments (such as prisons or rehabilitation units). Finally, the thesis suggests to develop hybrid and offline digital tools (such as digital museum kits or educational games), and to implement qualitative evaluation models that would more accurately grasp the social impact of cultural events. The study concludes that contemporary art, participatory learning and digital transformation can have a significant role in shaping a cultural environment which is more inclusive and socially accessible.
  16. Hellenic Open University
  17. Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές