Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την έννοια του πολιτιστικού κεφαλαίου, τις μορφές χρηματοδότησης και τις πρακτικές διαχείρισης πόρων στον τομέα του πολιτισμού, εστιάζοντας στη μελέτη περίπτωσης του Θεάτρου Φούρνος. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο ένας μικρός σχετικά και ιδιωτικός πολιτιστικός οργανισμός εξασφαλίζει τη βιωσιμότητά στο πέρασμα πολλών δεκαετιών και ερχόμενος αντιμέτωπος με πολλές κρίσεις και ανταπέξερχοντας στις προκλήσεις του ψηφιακού μετασχηματισμού των τελευταίων χρόνων. Αναλύονται οι κυριότερες μορφές χρηματοδότησης πολιτιστικών οργανισμών, όπως οι κρατικές επιχορηγήσεις, η ιδιωτική χορηγία, τα ίδια έσοδα, τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης και οι εναλλακτικές πρακτικές άντλησης πόρων, υπό το πρίσμα της σύγχρονης πολιτιστικής διαχείρισης. Το εμπειρικό μέρος της εργασίας υιοθετεί ποιοτική ερευνητική προσέγγιση και επικεντρώνεται στο Θέατρο Φούρνος, έναν ανεξάρτητο πολιτιστικό φορέα με μακρόχρονη ιστορική παρουσία και ισχυρό καλλιτεχνικό και συμβολικό κεφάλαιο. Μέσα από την ανάλυση δευτερογενών πηγών και οργανωσιακών δεδομένων, εξετάζονται οι πρακτικές διαχείρισης οικονομικών, ανθρώπινων και άυλων πόρων, καθώς και ο ρόλος των συνεργασιών, των δικτύων και της πολιτιστικής φήμης στη διαμόρφωση της στρατηγικής του οργανισμού. Τα συμπεράσματα της έρευνας αναδεικνύουν τη σημασία της συστηματικής διαχείρισης του πολιτιστικού κεφαλαίου ως καθοριστικού παράγοντα οργανωσιακής ανθεκτικότητας και υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης πολυδιάστατων και βιώσιμων μοντέλων χρηματοδότησης στον σύγχρονο πολιτιστικό τομέα.

Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την έννοια του πολιτιστικού κεφαλαίου, τις μορφές χρηματοδότησης και τις πρακτικές διαχείρισης πόρων στον τομέα του πολιτισμού, εστιάζοντας στην περίπτωση του Θεάτρου Φούρνος. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει πώς ένας σχετικά μικρός και ιδιωτικός πολιτιστικός οργανισμός διασφαλίζει τη βιωσιμότητα σε βάθος πολλών δεκαετιών και αντιμετωπίζοντας πολλές κρίσεις και ανταποκρινόμενος στις προκλήσεις του ψηφιακού μετασχηματισμού των τελευταίων ετών. Αναλύονται οι κύριες μορφές χρηματοδότησης των πολιτιστικών οργανισμών, όπως οι κρατικές επιχορηγήσεις, οι ιδιωτικές χορηγίες, τα ίδια έσοδα, τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης και οι εναλλακτικές πρακτικές άντλησης κεφαλαίων, υπό το πρίσμα της σύγχρονης πολιτιστικής διαχείρισης. Το εμπειρικό μέρος της εργασίας υιοθετεί μια ποιοτική ερευνητική προσέγγιση και εστιάζει στο Θέατρο Φούρνος, έναν ανεξάρτητο πολιτιστικό φορέα με μακροχρόνια ιστορική παρουσία και ισχυρό καλλιτεχνικό και συμβολικό κεφάλαιο. Μέσω της ανάλυσης δευτερογενών πηγών και οργανωτικών δεδομένων, εξετάζονται οι πρακτικές διαχείρισης οικονομικών, ανθρώπινων και άυλων πόρων, καθώς και ο ρόλος των συνεργασιών, των δικτύων και της πολιτιστικής φήμης στη διαμόρφωση της στρατηγικής του οργανισμού. Τα συμπεράσματα της έρευνας αναδεικνύουν τη σημασία της συστηματικής διαχείρισης του πολιτιστικού κεφαλαίου ως καθοριστικού παράγοντα οργανωτικής ανθεκτικότητας και υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης πολυδιάστατων και βιώσιμων μοντέλων χρηματοδότησης στον σύγχρονο πολιτιστικό τομέα.