This dissertation examines how Corporate Social Responsibility (CSR) and corporate activism influence key organizational outcomes among employees in Greece. The study investigates whether employees’ perceptions of these corporate initiatives shape their organizational pride, job satisfaction, and both attitudinal and behavioral commitment. Drawing on established theories of organizational behavior, the research develops a set of hypotheses linking CSR and activism to these employee responses. An empirical survey was conducted with 105 employees across different sectors in Greece, using validated measurement scales. The data were analyzed through descriptive statistics, correlation analysis, and ordered probit regression models. The findings show that external CSR initiatives are positively associated with organizational pride and job satisfaction, while corporate activism appears to influence behavioral commitment more strongly than attitudinal commitment. Internal CSR shows weaker effects than expected, suggesting that Greek employees may respond more strongly to outward-facing social initiatives. The study contributes to the limited national literature on micro-CSR and corporate activism by offering evidence from the post-crisis Greek context. It concludes with implications for managers seeking to strengthen employee engagement through socially oriented strategies, as well as recommendations for future research.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) και ο εταιρικός ακτιβισμός επηρεάζουν βασικά οργανωτικά αποτελέσματα μεταξύ των εργαζομένων στην Ελλάδα. Η μελέτη διερευνά κατά πόσον οι αντιλήψεις των εργαζομένων σχετικά με αυτές τις εταιρικές πρωτοβουλίες διαμορφώνουν την οργανωσιακή τους υπερηφάνεια, την ικανοποίηση από την εργασία τους, καθώς και την αξιακή και συμπεριφορική τους δέσμευση. Βασιζόμενη σε καθιερωμένες θεωρίες οργανωσιακής συμπεριφοράς, η έρευνα διατυπώνει μια σειρά υποθέσεων που συνδέουν την ΕΚΕ και τον ακτιβισμό με αυτές τις αντιδράσεις των εργαζομένων. Διεξήχθη εμπειρική έρευνα με τη συμμετοχή 105 εργαζομένων από διάφορους τομείς στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας επικυρωμένες κλίμακες μέτρησης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν μέσω περιγραφικής στατιστικής, ανάλυσης συσχέτισης και μοντέλων ταξινομημένης παλινδρόμησης probit. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εξωτερικές πρωτοβουλίες ΕΚΕ συσχετίζονται θετικά με την οργανωτική υπερηφάνεια και την ικανοποίηση από την εργασία, ενώ ο εταιρικός ακτιβισμός φαίνεται να επηρεάζει τη συμπεριφορική δέσμευση πιο έντονα από ό,τι την αξιακή. Η εσωτερική ΕΚΕ παρουσιάζει ασθενέστερα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα, υποδηλώνοντας ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι ενδέχεται να ανταποκρίνονται πιο έντονα σε κοινωνικές πρωτοβουλίες που απευθύνονται προς τα έξω. Η μελέτη συμβάλλει στη περιορισμένη εθνική βιβλιογραφία σχετικά με τη micro-CSR  και τον εταιρικό ακτιβισμό, προσφέροντας στοιχεία από το ελληνικό πλαίσιο μετά την κρίση. Καταλήγει με συμπεράσματα για τους managers που επιδιώκουν να ενισχύσουν την εμπλοκή των εργαζομένων μέσω κοινωνικά προσανατολισμένων στρατηγικών, καθώς και με συστάσεις για μελλοντική έρευνα.