Η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη στρατηγική επικοινωνίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Ερέτριας και τη σχέση της με την εμπειρία και την ανταπόκριση του κοινού. Βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το μουσείο αξιοποιεί τις σύγχρονες μορφές πολιτιστικής επικοινωνίας και ψηφιακής προβολής, προκειμένου να ενισχύσει τη δημόσια εικόνα του και να προσελκύσει επισκέπτες. Παράλληλα αναλύεται ο βαθμός στον οποίο η επικοινωνιακή στρατηγική του μουσείου συνδέεται με τις αρχές του πολιτιστικού μάρκετινγκ, της πολιτιστικής διαχείρισης και της βιώσιμης πολιτιστικής ανάπτυξης. Η μελέτη βασίστηκε σε μεικτή μεθοδολογική προσέγγιση αξιοποιώντας ποσοτική έρευνα μέσω ερωτηματολογίου, ποιοτική μέσω συνέντευξης και ανάλυση ψηφιακού περιεχομένου. Η εφαρμογή της μεθόδου της τριγωνοποίησης συνέβαλε στην πληρέστερη κατανόηση της σχέσης ανάμεσα στη δημόσια εικόνα του μουσείου και στη βιωματική εμπειρία των επισκεπτών. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας αποτελεί σημαντικό φορέα πολιτισμικής επικοινωνίας και ιστορικής συνέχειας, με ισχυρό συμβολικό και πολιτιστικό κεφάλαιο.

Η έρευνα κατέδειξε υψηλό επίπεδο ικανοποίησης των επισκεπτών από τη λειτουργία του μουσείου, την οργάνωση, την καθαριότητα και τη συμπεριφορά του προσωπικού. Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι η ψηφιακή παρουσία του μουσείου παραμένει περιορισμένη, παρά το έντονο ενδιαφέρον του κοινού για περισσότερες διαδραστικές εφαρμογές, εικονικές περιηγήσεις και ενισχυμένη διαδικτυακή ενημέρωση. Επιπλέον, αναδείχθηκε η σημασία της σύνδεσης του μουσείου με τον αρχαιολογικό χώρο, τις πολιτιστικές εκδηλώσεις και την τοπική πολιτιστική ταυτότητα της Ερέτριας. Συμπερασματικά, η εργασία υπογραμμίζει ότι η αξιοποίηση σύγχρονων στρατηγικών ψηφιακής επικοινωνίας και πολιτιστικού μάρκετινγκ μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την εξωστρέφεια, την επισκεψιμότητα και τη διεθνή αναγνωρισιμότητα του Αρχαιολογικού Μουσείου Ερέτριας, συμβάλλοντας παράλληλα στη βιώσιμη πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής. 

The present thesis explores the communication strategy of the Archaelogical Museum of Eretria in relation to audience response and visitor experience. The study aims to explore how the museum uses modern cultural communication and digital promotion as a tool to enhance its public image and drow visitors. Simultaneously, the research reflects with which degree of overlap the established communication strategy of this museum can be framed within cultural marketing, cultural management and sustainable development. Their study methodology was a mixail between quantitative research with questionnaires, qualitative through interviews and through analysis of digital content. Using triangulation helped gain a more in-depth understanding of the public image of the museum, and how well that aligns with visitors' real visitation experiences. The results demonstrate that the Archaeological Museum of Eretria plays a fundamental role as an institution of cultural exchange and historical supplement (preservation of identity) with high symbolic values and identity.

The study showed a high level of visitor satisfaction in terms of the museum performance, organisation, cleanliness and behavior of staff members. At the same time, despite the growing interest from visitors in more interactive applications of museums such as virtual tours and better online communication, it was discovered that digital media of this museum stayed still basic. In addition, the study underlines that each part of museum, site and cultural activities now were working together towards improving an idea of local cultural identity through a path waited for a long time from Eretria. In this regard, the thesis highlights that this use of contemporary digital communication techniques and cultural marketing methods can considerably advance regional dissemination, visitor engagement at the museum and its international profile while promoting sustainable cultural development for the region in which it resides.