Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τους θρησκευτικούς παραλληλισμούς μεταξύ
της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και του εβραϊκού κόσμου της Παλαιάς Διαθήκης, με
ιδιαίτερη έμφαση στις συγκλίσεις, τις αποκλίσεις και τις πιθανές προεικονίσεις του
χριστιανισμού. Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα ιστορικοθεολογικά και συγκριτικά,
αποφεύγοντας απλουστευτικές ταυτίσεις ή αναχρονιστικές αναγνώσεις. Αναλύονται οι
επαφές Ελληνισμού και Ιουδαϊσμού πριν από την έλευση του Χριστού, οι ηθικοί
παραλληλισμοί ανάμεσα στα δελφικά παραγγέλματα και τον βιβλικό νόμο, καθώς και
κοινά αφηγηματικά μοτίβα, όπως ο κατακλυσμός. Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει η
ελληνική φιλοσοφία ως χώρος προχριστιανικής αναζήτησης περί του θείου, αλλά και η
πατερική πρόσληψη της ελληνικής παιδείας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο
Χριστιανισμός δεν προκύπτει ως σύνθεση ελληνικών και εβραϊκών στοιχείων, αλλά ως
θεολογικά νέα πραγματικότητα, η οποία επιβεβαίωσε τη βιβλική αποκάλυψη και
συμπλήρωσε την ελληνική σκέψη και παιδεία.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν είμαι θεολόγος αλλά φιλόλογος, επομένως
η ορολογία που χρησιμοποιήθηκε στην εργασία ενδέχεται να περιέχει ορισμένες
ανακρίβειες. Επιπλέον, ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου για την εκπόνηση της
εργασίας, σε σχέση με το εύρος του θέματος, ήταν πολύ περιορισμένος. Ως εκ τούτου,
αυτό αποτέλεσε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες.

This thesis examines the religious parallels between the ancient Greek tradition and the
Jewish world of the Old Testament, with emphasis on the convergences, divergences and
possible foreshadowings of Christianity. The study approaches the subject historically
theologically and comparatively, avoiding, in this way, simplistic identifications or
anachronistic interpretations. The contacts between Hellenism and Judaism before the
emergence of Christianity are analyzed, and, additionally, the moral parallels between the
Delphic commandments and the biblical law, as well as common narrative motifs, such as
the flood are presented. A special place is occupied by Greek philosophy which is a space
of pre-Christian search for the divine, as well as the patristic perception of Greek
education. The research that was conducted concludes that Christianity does not emerge as
a synthesis of Greek and Jewish elements, but as a theologically new reality, which
confirmed the biblical revelation and complemented Greek thought and education.
At this point, I would like to mention that I am not a theologian, but a philologist, and
therefore the terminology used in the paper may contain some inaccuracies. Additionally,
the time I had available to complete the paper, in relation to the scope of the topic, was
very limited. Therefore, this was the best possible result under the circumstances.