Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την ανάπτυξη κοινού και την πολιτιστική συμμετοχή στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) με στόχο την κατανόηση των στρατηγικών, των αντιλήψεων και των εμπειριών που διαμορφώνουν την σχέση του οργανισμού με το κοινό του στο πλαίσιο της σύγχρονης ελληνικής πολιτιστικής πραγματικότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο αντλεί από την διεθνή βιβλιογραφία της ανάπτυξης κοινού (audience development), της πολιτιστικής συμμετοχής (cultural participation), του συμμετοχικού μουσείου (Simon, 2010), και της εμπειρίας του επισκέπτη (Falk & Dierking, 2013), ενώ τοποθετεί το ΕΜΣΤ στο ευρύτερο ελληνικό και ευρωπαϊκό οικοσύστημα. Η εμπειρική διερεύνηση βασίζεται σε ποσοτική μεθοδολογία, με δομημένο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο και επεξεργασία των δεδομένων μέσω περιγραφικής στατιστικής σε περιβάλλον Excel. Το δείγμα αποτελείται από 84 έγκυρες απαντήσεις επισκεπτών και δυνητικών επισκεπτών του Μουσείου. Τα ευρήματα καταγράφουν υψηλή συνολική ικανοποίηση από την εμπειρία επίσκεψης (Μ=4,15) και ιδιαίτερα θετική αποτίμηση των χώρων (Μ= 4,52) και του προσωπικού (Μ=4,43), εντοπίζοντας ταυτόχρονα ασθενέστερα σημεία στην κατανόηση του εκθεσιακού περιεχομένου (Μ=3,80), στην αντίληψη συμπερίληψης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων (Ρομά : Μ=2,99, άτομα με χαμηλή εξοικείωση με τη σύγχρονη τέχνη: Μ=2,93) και τη μετάβαση από τη γνώση των δράσεων στην ενεργό συμμετοχή. Το ψηφιακό περιεχόμενο αναδεικνύεται ως κορυφαία προτεραιότητα ενίσχυσης της σχέσης μουσείου-κοινού. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη διατύπωση τεκμηριωμένων προτάσεων πολιτιστικής διαχείρισης για το ΕΜΣΤ, σε διάλογο με τη διεθνή βιβλιογραφία.

This master’s thesis examines audience development and cultural participation at the National Museum of Contemporary Art (EMST) in Athens, aiming to understand the strategies, perceptions and experiences that shape the relationship between the institution and its publics within the contemporary Greek cultural landscape. The theoretical framework draws from the international literatures on audience development, cultural participation, the participatory museum (Simon, 2010) and visitor experience (Falk & Dierking, 2013), and situates EMST within the broader Greek and European museum ecosystem. The empirical investigation employs a quantitative methodology, based on a structured online questionnaire and descriptive statistical analysis in Excel. The sample consists of 84 valid responses from visitors and prospective visitors of the museum. Findings indicate high overall satisfaction with the visit experience (M = 4.15), particularly with the museum’s facilities (M = 4.52) and staff (M = 4.43), while also identifying weaker areas in the comprehension of exhibition content (M = 3.80), in the perceived inclusion of vulnerable social groups (Roma: M = 2.99; individuals with low familiarity with contemporary art: M = 2.93) and in the transition from awareness of the museum’s activities to active participation. Digital content emerges as the top-priority area for strengthening the museum-audience relationship. The thesis concludes with evidence-based cultural management recommendations for EMST and for Greek contemporary art museums more broadly, in dialogue with the international literature.