Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διαγενεακή ποικιλομορφία και τη συνεργασία στον χώρο εργασίας του τουρισμού, δίνοντας έμφαση στις αντιλήψεις των εργαζομένων, στις πρακτικές διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού και στις επιπτώσεις της ηλικιακής διαφοροποίησης στην εργασιακή ικανοποίηση και την οργανωσιακή απόδοση. Ο τουριστικός τομέας χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη πολλαπλών γενεών στον ίδιο εργασιακό χώρο, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση της ηλικιακής ποικιλομορφίας κρίσιμο οργανωσιακό ζήτημα.

Βασικοί στόχοι της έρευνας ήταν η διερεύνηση των αντιλήψεων των εργαζομένων σχετικά με τη διαγενεακή συνεργασία, η καταγραφή των βασικών προκλήσεων που προκύπτουν από τη συνύπαρξη διαφορετικών ηλικιακών ομάδων και η αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο οι πρακτικές διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού συμβάλλουν στην αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Τα πρωτογενή δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο περιλάμβανε ερωτήσεις κλίμακας Likert και μία ανοικτή ερώτηση. Το δείγμα αποτελούνταν από εργαζόμενους σε διάφορες τουριστικές επιχειρήσεις. Τα ποσοτικά δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφικές στατιστικές μεθόδους, ενώ οι ποιοτικές απαντήσεις κατηγοριοποιήθηκαν θεματικά για την ενίσχυση της ερμηνείας των αποτελεσμάτων.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η διαγενεακή συνεργασία αξιολογείται γενικά θετικά, ιδίως ως προς τη βελτίωση της ποιότητας εργασίας και την αναβάθμιση της εξυπηρέτησης πελατών. Οι συμμετέχοντες αναγνωρίζουν τα συμπληρωματικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών γενεών, όπως η εμπειρία και ο επαγγελματισμός σε συνδυασμό με την καινοτομία και την τεχνολογική προσαρμοστικότητα. Ωστόσο, εντοπίστηκαν σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με διαφοροποιήσεις στον τρόπο επικοινωνίας, στις προσδοκίες και στην περιορισμένη συστηματική παρέμβαση της διοίκησης.

Συνολικά, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η διαγενεακή ποικιλομορφία μπορεί να αποτελέσει στρατηγικό πλεονέκτημα για τις τουριστικές επιχειρήσεις, εφόσον υποστηρίζεται από συμπεριληπτική ηγεσία, δομημένους μηχανισμούς μεταφοράς γνώσης και αποτελεσματικά πλαίσια επικοινωνίας.

This study examines intergenerational diversity and collaboration within the tourism workplace, emphasizing employees’ perceptions, human resource management practices, and the implications of age diversity for job satisfaction and organizational performance. The tourism sector is characterized by a workforce that includes multiple generations working simultaneously, making the effective management of age diversity a critical organizational challenge.

The main objectives of the research were to explore employees’ views on intergenerational cooperation, to identify the key challenges emerging from the coexistence of different age groups, and to assess the extent to which human resource management practices contribute to addressing these challenges. Primary data were collected through a structured questionnaire consisting of Likert-scale items and one open-ended question. The sample included employees from various tourism-related businesses. Quantitative data were analyzed using descriptive statistical methods, while qualitative responses were categorized thematically to support a deeper interpretation of the findings.

The results suggest that intergenerational collaboration is generally perceived as beneficial, particularly in terms of knowledge sharing, enhanced service quality, and improved problem-solving. Participants acknowledged the complementary strengths of different generations, combining professional experience with innovation and technological adaptability. Nevertheless, notable challenges were identified, mainly related to communication differences, divergent work values, varying expectations regarding authority and flexibility, and limited systematic managerial intervention. Although certain human resource practices appear to facilitate cooperation, they are not always consistently implemented or strategically aligned.

Overall, the findings indicate that intergenerational diversity can function as a strategic asset for the tourism organizations when supported by inclusive leadership, structured knowledge-transfer mechanisms, and effective communication frameworks. The study contributes to the understanding of age diversity management in tourism and provides practical insights for strengthening collaboration and organizational effectiveness.