Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την οικονομική λειτουργία και τις προοπτικές της αγοράς ενοικίασης επαγγελματικών σκαφών αναψυχής (yachting) στην Ελλάδα, αναπτύσσοντας ένα ολοκληρωμένο εμπειρικό πλαίσιο εκτίμησης και πρόβλεψης της ζήτησης για την περίοδο 2014–2022, με προβολές έως το 2030. Ο κλάδος, παρά το στρατηγικό του βάρος, με την Ελλάδα να κατέχειπολύ μεγάλο μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς yachting, παρουσίαζε έως σήμερα ερευνητικό κενό ως προς τη συστηματική ποσοτική ανάλυση της οικονομικής του δομής και της σύνδεσής του με τους μακροοικονομικούς και τουριστικούς κύκλους. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα είναι κατά πόσον η αγορά διαθέτει ενδογενή δυναμική ή καθορίζεται εξωγενώς από την πορεία του ελληνικού τουρισμού.

Αξιοποιώντας τη βιβλιογραφία της τουριστικής ζήτησης, η μεθοδολογική προσέγγιση είναι ποσοτική και αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα. Στο πρώτο, εκτιμώνται λογαριθμικά υποδείγματα OLS, στα οποία η αξία της αγοράς συνδέεται με τις διεθνείς αφίξεις και τα τουριστικά έσοδα, αποδίδοντας άμεσα ερμηνεύσιμες ελαστικότητες ζήτησης. Στο δεύτερο, η γραμμική μέθοδος εκθετικής εξομάλυνσης Holt χρησιμοποιείται ως μη αιτιώδες υπόδειγμα αναφοράς, το οποίο εξηγεί τη χρονοσειρά αποκλειστικά από την εσωτερική της δυναμική. Στο τρίτο, η ανάλυση panel δεδομένων 48 επιχειρήσεων μεταφέρει την εξέταση στο μικροοικονομικό επίπεδο. Η επιλογή του υποδείγματος πρόβλεψης δεν προαποφασίστηκε, αλλά προέκυψε από συγκριτική αξιολόγηση βάσει δηλωμένων κριτηρίων και, κυρίως, από τον έλεγχο προβλεπτικής ικανότητας. Ως κύρια πηγή αξιοποιούνται τα δεδομένα της ICAP CRIF Α.Ε., σε συνδυασμό με στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ, ΙΝΣΕΤΕ και Τράπεζας της Ελλάδος.

Από την ανάλυση προκύπτει ένας κλάδος κεφαλαιακά εντατικός, έντονα εποχικός και με υψηλή λειτουργική μόχλευση. Η κερδοφορία του είναι ικανοποιητική σε συνθήκες κανονικής λειτουργίας, αλλά η βιωσιμότητά του εξαρτάται από πληρότητα που αγγίζει τα όρια της θερινής περιόδου. Η ευπάθεια αυτή επιβεβαιώθηκε το 2020, όταν το περιθώριο EBITDA υποχώρησε από 16,7% σε 4,5% εντός μίας χρήσης. Οι εκτιμώμενες ελαστικότητες επιβεβαιώνουν τη στενή εξάρτηση της αγοράς από τα τουριστικά μεγέθη. Κρισιμότερη, ωστόσο, είναι η διαχρονική τους μεταβολή. Η σχεδόν μοναδιαία ελαστικότητα της προ-πανδημικής περιόδου (β = 0,919) υποχωρεί στο 0,784. Δεν αντανακλά εξασθένηση της ζήτησης, αλλά δεσμευτικό περιορισμό της προσφοράς, ο οποίος οφείλεται στην ανεπάρκεια θέσεων ελλιμενισμού. Ως προς την πρόβλεψη, η μέθοδος Holt υπερτερεί υπό ομαλές συνθήκες, αλλά καταρρέει υπό δομική διακοπή, όπως η περίπτωση της πανδημίας. Στην περίπτωση αυτή το αιτιώδες υπόδειγμα OLS που αξιοποιεί τη μεταβλητή των αφίξεων παραμένει αξιόπιστο (MAPE 17,0% έναντι 179,0% εκτός δείγματος) και εξάγει ασφαλή πρόβλεψη. Αξιοποιώντας όλες τις τεχνικές πρόβλεψης, διαπιστώνεται ότι η αγορά δεν διαθέτει ενδογενή δυναμική. Οι προβλέψεις υπό συνθήκη τοποθετούν την αξία της αγοράς στα 260,5 εκατ. ευρώ το 2030 (CAGR +4,37%), χωρίς ανάκτηση του προ-πανδημικού υψηλού (295 εκατ. ευρώ, 2019), ενώ η ανάλυση panel αναδεικνύει υψηλή συγκέντρωση, με τις μεγαλύτερες εταιρίες του κλάδου να κατέχουν το συντριπτικό ποσοστό (TOP-10 = 83,1%), καθώς και έντονη πόλωση των εταιρικών επιδόσεων.

This dissertation examines the economic function and prospects of the professional yacht chartering (yachting) market in Greece, developing an integrated empirical framework for the estimation and forecasting of demand over the period 2014–2022, with projections extending to 2030. Despite its strategic weight, with Greece holding a 29–31% share of the global yachting market, the sector has, to date, presented a research gap regarding the systematic quantitative analysis of its economic structure and its linkage to macroeconomic and tourism cycles. The central research question is whether the market possesses endogenous dynamics or is determined exogenously by the trajectory of Greek tourism.

Drawing on the tourism-demand literature, the methodological approach is quantitative and unfolds across three levels. First, log–log OLS models are estimated, relating the value of the market to international arrivals and tourism receipts, and yielding directly interpretable demand elasticities. Second, Holt's linear exponential smoothing method is employed as an autoregressive benchmark model, explaining the time series solely from its own internal dynamics. Third, a panel-data analysis of 48 firms shifts the investigation to the microeconomic level. The choice of forecasting model was not predetermined; it emerged from a comparative evaluation based on stated criteria and, above all, from the assessment of out-of-sample predictive performance. The primary data source is ICAP CRIF S.A., complemented by data from ELSTAT, INSETE, and the Bank of Greece.

The analysis reveals a capital-intensive, highly seasonal sector characterised by substantial operating leverage. Its profitability is satisfactory under normal operating conditions, yet its viability depends on occupancy rates approaching the limits of the summer season — a vulnerability confirmed in 2020, when the EBITDA margin fell from 16.7% to 4.5% within a single financial year. The estimated elasticities confirm the market's close dependence on tourism aggregates. More critical, however, is their variation over time: the near-unitary elasticity of the pre-pandemic period (β = 0.919) declines to 0.784. This decline does not reflect a weakening of demand, but rather a binding supply constraint arising from the insufficiency of berthing capacity. With regard to forecasting, Holt's method outperforms under normal conditions but collapses under structural disruption, as in the case of the pandemic. In that setting, the causal OLS model based on the arrivals variable remains reliable (out-of-sample MAPE of 17.0% versus 179.0%) and produces robust predictions. Taken together, the forecasting techniques establish that the market does not possess endogenous dynamics. The conditional forecasts place the market's value at €260.5 million in 2030 (CAGR +4.37%), without recovery of the pre-pandemic peak (€295 million, 2019), while the panel analysis reveals high market concentration — with the largest firms accounting for an overwhelming share (TOP-10 = 83.1%) — alongside pronounced polarisation of corporate performance.