Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την τουριστική εμπειρία των επισκεπτών στο Ενυδρείο Κρήτης, εστιάζοντας στους παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας αξιομνημόνευτης εμπειρίας, όπως η συναισθηματική εμπλοκή, η βιωματική μάθηση, η αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας, ο ρόλος του καταστήματος ενθυμημάτων και η μετα-επισκεπτική διάσταση της εμπειρίας. Η έρευνα εντάσσεται στο ευρύτερο πεδίο του εμπειρικού τουρισμού και της εμπειρικής οικονομίας, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο χώροι άτυπης μάθησης και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης μπορούν να λειτουργήσουν ως σύγχρονοι τουριστικοί προορισμοί εμπειρίας.

Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας υιοθετήθηκε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση (mixed methods approach), συνδυάζοντας ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα. Το ποσοτικό σκέλος βασίστηκε σε δομημένο ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε επισκέπτες του Ενυδρείου Κρήτης μέσω της πλατφόρμας Google Forms, με τελικό δείγμα 225 συμμετεχόντων. Το ποιοτικό σκέλος περιλάμβανε ημιδομημένο ποιοτικό ερωτηματολόγιο ανοικτού τύπου, το οποίο συμπληρώθηκε από επτά εργαζομένους του οργανισμού από διαφορετικά λειτουργικά τμήματα. Η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS μέσω περιγραφικής στατιστικής και ελέγχου αξιοπιστίας, ενώ τα ποιοτικά δεδομένα αναλύθηκαν με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης.

Τα ευρήματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η συνολική εμπειρία των επισκεπτών στο Ενυδρείο Κρήτης αξιολογείται ιδιαίτερα θετικά. Η συναισθηματική εμπλοκή και η αξιομνημόνευτη εμπειρία εμφανίστηκαν σε υψηλά επίπεδα, υποδηλώνοντας ότι οι επισκέπτες βιώνουν την επίσκεψη ως εμπειρία με προσωπική σημασία, θετικά συναισθήματα και έντονες αναμνήσεις. Παράλληλα, ιδιαίτερα σημαντική αναδείχθηκε η μαθησιακή και βιωματική διάσταση της εμπειρίας, καθώς οι επισκέπτες αναγνώρισαν τη συμβολή του οργανισμού στην απόκτηση γνώσεων και στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Η ψηφιακή τεχνολογία αξιολογήθηκε θετικά ως εργαλείο εμπλουτισμού της εμπειρίας, χωρίς ωστόσο να αποτελεί τον κυρίαρχο παράγοντα διαμόρφωσής της. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το κατάστημα ενθυμημάτων λειτουργεί ως στοιχείο διατήρησης της εμπειρίας και ενίσχυσης της μετα-επισκεπτικής μνήμης, ενώ οι υψηλές προθέσεις επανεπίσκεψης και σύστασης καταδεικνύουν ισχυρή μετα-επισκεπτική συμπεριφορική συνέχεια.

Η παρούσα μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση της τουριστικής εμπειρίας σε περιβάλλοντα άτυπης μάθησης και περιβαλλοντικού τουρισμού, προσφέροντας τόσο θεωρητική όσο και πρακτική αξία για τον σχεδιασμό εμπειριών επισκεπτών σε αντίστοιχους οργανισμούς.

This dissertation explores the tourism experience of visitors at Cretaquarium, focusing on the factors that contribute to the formation of a memorable visitor experience, including emotional engagement, experiential learning, the role of digital technology, the contribution of the souvenir shop, and the post-visit dimension of the experience. The study is situated within the broader fields of experiential tourism and the experience economy, examining how informal learning and environmental awareness spaces can function as contemporary tourism experience destinations.

To achieve the objectives of the study, a mixed methods approach was adopted, combining quantitative and qualitative data. The quantitative component was based on a structured questionnaire distributed to visitors of Cretaquarium through Google Forms, resulting in a final sample of 225 participants. The qualitative component involved a semi-structured open-ended qualitative questionnaire completed by seven employees from different operational departments of the organization. Quantitative data were analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) through descriptive statistical analysis and reliability testing, while qualitative data were examined using thematic analysis.

The findings revealed that the overall visitor experience at Cretaquarium is evaluated highly positively. Emotional engagement and memorable tourism experience indicators were found at high levels, suggesting that visitors perceive their visit as personally meaningful, emotionally positive, and associated with strong memories. At the same time, the educational and experiential dimensions of the visit emerged as particularly significant, as visitors recognized the organization’s contribution to knowledge acquisition and environmental awareness. Digital technology was evaluated positively as a supportive tool for enriching the visitor experience, although it did not emerge as the dominant factor shaping the overall experience. In addition, the souvenir shop was found to function as an extension of the experience, supporting memory retention and post-visit emotional continuity, while strong intentions for revisit and recommendation indicated a clear post-visit behavioral continuation.

This study contributes to the understanding of tourism experiences within informal learning and environmental tourism contexts, offering both theoretical and practical insights for the design and management of visitor experiences in similar organizations.