Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την αγορά στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου (subprime), εξελίχθηκε σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις της παγκόσμιας οικονομίας των τελευταίων δεκαετιών. Η κατάρρευση συστημικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, η απορρύθμιση των αγορών χρήματος και κεφαλαίου και η ανάγκη εκτεταμένων κρατικών παρεμβάσεων ανέδειξαν δομικές αδυναμίες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.Η κρίση επεκτάθηκε ταχύτατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οδήγησε, ιδίως στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, σε κρίση δημόσιου χρέους. Η Ελλάδα αποτέλεσε χαρακτηριστική περίπτωση, καθώς επλήγη ιδιαίτερα έντονα, βιώνοντας παρατεταμένη ύφεση και σοβαρές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις.Η παρούσα εργασία εξετάζει τις συνέπειες της κρίσης του 2008 στην ελληνική πραγματική οικονομία έως το 2025, εστιάζοντας στις διαρθρωτικές αδυναμίες του παραγωγικού μοντέλου, στις πολιτικές παρεμβάσεις που υιοθετήθηκαν και στις μακροχρόνιες επιπτώσεις σε βασικούς οικονομικούς δείκτες, όπως η απασχόληση, η κατανάλωση, οι επενδύσεις και το ιδιωτικό χρέος.Παρά τη βελτίωση ορισμένων μακροοικονομικών μεγεθών τα τελευταία έτη, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι επιπτώσεις της κρίσης παραμένουν, με την ανάκαμψη να εμφανίζεται άνισα κατανεμημένη. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για πιο συνεκτικές και ανθεκτικές αναπτυξιακές στρατηγικές.Η μελέτη αποσκοπεί στην κατανόηση των μηχανισμών μέσω των οποίων διεθνείς χρηματοπιστωτικές κρίσεις επηρεάζουν μικρές και ανοικτές οικονομίες, όπως η ελληνική, και στην εξαγωγή χρήσιμων διδαγμάτων για τη χάραξη αποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής.

The global financial crisis of 2008, which originated in the United States from the subprime mortgage market, evolved into one of the most severe crises of the world economy in recent decades. The collapse of systemically important financial institutions, the disruption of money and capital markets, and the need for extensive government interventions revealed structural weaknesses in the international financial system.The crisis quickly spread to the European Union and led, particularly in the countries of Southern Europe, to a sovereign debt crisis. Greece represented a characteristic case, as it was hit especially hard, experiencing a prolonged recession and severe socio-economic consequences.This study examines the impact of the 2008 crisis on the Greek real economy up to 2025, focusing on structural weaknesses of the productive model, the policy measures adopted during the crisis, and the long-term effects on key economic indicators such as employment, consumption, investment, and private debt.Despite the improvement of certain macroeconomic indicators in recent years, the findings indicate that the effects of the crisis persist, with the recovery being unevenly distributed. This highlights the need for more coherent and resilient development strategies.The study aims to enhance the understanding of the mechanisms through which international financial crises affect small and open economies, such as Greece, and to draw useful lessons for the design of effective economic policy.