Η παρούσα εργασία εξετάζει τη μετάβαση από το παραδοσιακό γραμμικό μοντέλο διαχείρισης αποβλήτων στις αρχές της κυκλικής οικονομίας, εστιάζοντας στην αξιοποίηση του οργανικού κλάσματος των Αστικών Στερεών Αποβλήτων (OFMSW) ως πολύτιμου πόρου υψηλής προστιθέμενης αξίας. Μέσα από την ανασκόπηση του ευρωπαϊκού και εθνικού θεσμικού πλαισίου, αναδεικνύονται οι αυστηροί στόχοι εκτροπής από την ταφή και οι σύγχρονες τεχνολογίες βιοδιύλισης, κομποστοποίησης και αναερόβιας  χώνευσης. Εφαρμόζοντας τα δεδομένα αυτά στη μελέτη περίπτωσης του Δήμου Πατρέων και Χανίων, η ποσοτική ανάλυση τεκμηριώνει ότι ο στρατηγικός στόχος για τη χωριστή συλλογή και εκτροπή βιοαποβλήτων ετησίως είναι τεχνικά και οικονομικά εφικτός. Η επιτυχία του εγχειρήματος βασίζεται στην πλήρη ανάπτυξη του δικτύου καφέ κάδων, στην ενσωμάτωση ψηφιακών τεχνολογιών στα logistics της αποκομιδής και στην ενεργό ευαισθητοποίηση των πολιτών, προσφέροντας ένα βιώσιμο αναπτυξιακό πρότυπο που περιορίζει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και ενισχύει την τοπική κυκλική βιοοικονομία.

Τhe present study examines the transition from the traditional linear model of waste management to the principles of the circular economy, focusing on the valorization of the Organic Fraction of Municipal Solid Waste (OFMSW) as a valuable resource of high added value. Through a comprehensive review of the European and national institutional frameworks, the stringent targets for landfill diversion are highlighted alongside modern technologies such as biorefinery, composting, and anaerobic digestion. Applying these data to the case study of the Municipality of Patras and Chanion, the quantitative analysis demonstrates that the strategic goal for the separate collection and diversion of biowaste annually is technically and economically feasible. The success of this venture relies on the full deployment of the brown bin network, the integration of digital technologies into collection logistics, and the active environmental awareness of citizens, thereby offering a sustainable developmental model that minimizes the environmental footprint and strengthens the local circular bioeconomy.