This dissertation investigates the factors influencing employees' intention to adopt Artificial Intelligence (AI) in the insurance industry, focusing on technological, organizational, environmental, and human factors. Particular emphasis is placed on the mediating role of human factors in the relationship between these factors and AI adoption intention. A quantitative research approach was employed using a structured five-point Likert questionnaire. The study sample consisted of 120 employees working in insurance companies in the Attica region, Greece. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, reliability analysis, Pearson correlations, multiple linear regression, and mediation and moderation analyses. The findings indicate that employees hold generally positive attitudes toward AI and demonstrate a high intention to adopt AI applications. Although all major factors were positively associated with AI adoption intention, human factors emerged as the strongest and only statistically significant direct predictor. Furthermore, technological, organizational, and environmental factors influenced adoption intention primarily through their indirect effect on human factors, while no significant moderation effects were identified. Previous AI experience, higher digital skills, and company size were also associated with stronger adoption intention. Overall, the study concludes that the successful implementation of AI in the insurance industry depends not only on technological and organizational readiness but, more importantly, on employees' attitudes, trust, digital competence, and willingness to embrace technological change.

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση υιοθέτησης της Τεχνητής Νοημοσύνης (Artificial Intelligence-AI) στον ασφαλιστικό κλάδο, εστιάζοντας στον ρόλο των τεχνολογικών, οργανωσιακών, περιβαλλοντικών και ανθρώπινων παραγόντων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον διαμεσολαβητικό ρόλο των ανθρώπινων παραγόντων στη σχέση των υπόλοιπων παραγόντων με την πρόθεση υιοθέτησης της AI. Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου πέντε βαθμίδων Likert. Το δείγμα αποτέλεσαν 120 εργαζόμενοι ασφαλιστικών εταιρειών στην περιοχή της Αττικής. Για την ανάλυση των δεδομένων εφαρμόστηκαν περιγραφικά και επαγωγικά στατιστικά, έλεγχοι αξιοπιστίας, συσχετίσεις Pearson, πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση, καθώς και αναλύσεις διαμεσολάβησης και τροποποίησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι διατηρούν γενικά θετική στάση απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη και εμφανίζουν υψηλή πρόθεση υιοθέτησής της. Όλοι οι βασικοί παράγοντες συσχετίζονται θετικά με την πρόθεση υιοθέτησης, ωστόσο οι ανθρώπινοι παράγοντες αναδείχθηκαν ως ο ισχυρότερος και μοναδικός στατιστικά σημαντικός άμεσος προγνωστικός παράγοντας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι τεχνολογικοί, οργανωσιακοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν την πρόθεση υιοθέτησης κυρίως έμμεσα, μέσω των ανθρώπινων παραγόντων, ενώ δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική τροποποιητική επίδραση των παραγόντων αυτών στη σχέση ανθρώπινων παραγόντων και πρόθεσης υιοθέτησης. Παράλληλα, η προηγούμενη εμπειρία χρήσης AI, το επίπεδο ψηφιακών δεξιοτήτων και το μέγεθος της επιχείρησης συνδέθηκαν με υψηλότερη πρόθεση υιοθέτησης. Συνολικά, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η επιτυχής ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης στον ασφαλιστικό κλάδο δεν αποτελεί μόνο τεχνολογική ή οργανωσιακή πρόκληση, αλλά εξαρτάται κυρίως από την ετοιμότητα, την εμπιστοσύνη, τις δεξιότητες και τη θετική στάση των εργαζομένων απέναντι στις νέες τεχνολογίες.