Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις από τη μετάβαση των οχημάτων δημόσιας χρήσης και κοινής ωφέλειας της Θεσσαλονίκης στην ηλεκτροκίνηση. Η ανάλυση εστιάζει σε τρεις βασικές κατηγορίες στόλου: τα αστικά λεωφορεία, τα οχήματα του Δήμου Θεσσαλονίκης και τα ταξί. Στόχος της εργασίας είναι η αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης, ο υπολογισμός των εκπομπών βάσης και η αξιολόγηση εναλλακτικών σεναρίων μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση.
Η μεθοδολογία βασίζεται σε προσέγγιση Tier 2, με χρήση στοιχείων στόλου, ετήσιας χιλιομετρικής δραστηριότητας και συντελεστών εκπομπής ανά κατηγορία οχήματος, καύσιμο και τεχνολογία. Οι ρύποι που εξετάζονται είναι το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), τα οξείδια του αζώτου (NOx), τα αιωρούμενα σωματίδια PM10 και PM2.5 και οι μη μεθανιούχες πτητικές οργανικές ενώσεις (NMVOC). Για την αποτίμηση του περιβαλλοντικού οφέλους διαμορφώνονται δύο σενάρια μετάβασης: ένα σενάριο μερικής μετάβασης και ένα σενάριο εκτεταμένης, τεχνικά εφικτής μετάβασης.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο εξεταζόμενος στόλος παράγει σημαντικές ετήσιες εκπομπές, με κύρια συμβολή από τα αστικά λεωφορεία και τα ταξί. Στο Σενάριο 1, η μείωση των εκπομπών CO₂ εκτιμάται σε 15.167,51 t/έτος, ενώ στο Σενάριο 2 σε 30.426,43 t/έτος. Αντίστοιχες μειώσεις προκύπτουν και για τους υπόλοιπους εξεταζόμενους ρύπους. Η οικονομική αποτίμηση δείχνει ότι το αποφευχθέν εξωτερικό κόστος ανέρχεται σε περίπου 1,81 εκατ. €/έτος για το Σενάριο 1 και σε περίπου 3,64 εκατ. €/έτος για το Σενάριο 2.
Συνολικά, η εργασία καταλήγει ότι η ηλεκτροκίνηση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση των άμεσων εκπομπών και του αντίστοιχου κοινωνικού κόστους. Ωστόσο, η μετάβαση δεν μπορεί να εφαρμοστεί με ενιαίο τρόπο σε όλες τις κατηγορίες οχημάτων, αλλά απαιτεί διαφοροποιημένο σχεδιασμό με βάση την τεχνική εφικτότητα, τη δραστηριότητα και το περιβαλλοντικό όφελος κάθε στόλου.

This thesis investigates the environmental and economic impacts of the transition to electromobility for public service and utility vehicles in Thessaloniki. The analysis focuses on three main fleet categories: urban buses, municipal vehicles of the Municipality of Thessaloniki, and taxis. The main objective is to describe the existing fleet structure, estimate baseline emissions, and evaluate alternative scenarios for the transition to electric vehicles.
The methodology follows a Tier 2 approach, using fleet data, annual vehicle activity and emission factors differentiated by vehicle category, fuel type and emission technology. The pollutants examined are carbon dioxide (CO₂), nitrogen oxides (NOx), particulate matter PM10 and PM2.5, and non-methane volatile organic compounds (NMVOC). Two transition scenarios are developed: a partial transition scenario and an extended, technically feasible transition scenario.
The baseline results indicate that the examined fleet generates significant annual emissions, mainly due to urban buses and taxis. Urban buses contribute strongly to CO₂ and NOx emissions, while taxis have a major contribution to particulate matter and NMVOC emissions due to their high annual mileage. Under Scenario 1, the reduction in CO₂ emissions is estimated at 15,167.51 t/year, while under Scenario 2 it reaches 30,426.43 t/year. Reductions are also observed for NOx, PM10, PM2.5 and NMVOC. The economic valuation of the emission reductions is based on external cost values and shows that the avoided external cost is approximately €1.81 million per year under Scenario 1 and approximately €3.64 million per year under Scenario 2. These values do not represent a full cost-benefit analysis of electromobility, but rather the monetary value of the environmental and social benefits associated with reduced direct emissions.
Overall, the thesis concludes that electromobility can significantly reduce the direct environmental footprint of public service and utility fleets in Thessaloniki. However, the transition should not be implemented uniformly across all vehicle categories. Instead, it requires a differentiated and realistic planning approach, taking into account the technical feasibility, operational characteristics and expected environmental benefit of each fleet category.