Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την έννοια του συστημικού κινδύνου και διερευνά τη δυνατότητα παρακολούθησής του μέσω ενός πολυδιάστατου πλαισίου δεικτών. Η ανάγκη για τέτοιες προσεγγίσεις αναδείχθηκε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007–2008, η οποία ανέδειξε την αδυναμία των παραδοσιακών προσεγγίσεων να αποτυπώσουν τους κινδύνους σε επίπεδο συνολικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Σε θεωρητικό επίπεδο, αναλύονται οι βασικές μορφές συστημικού κινδύνου, οι μηχανισμοί μετάδοσής του και ο ρόλος της μακροπροληπτικής πολιτικής. Παράλληλα, εξετάζονται δείκτες και διεθνή πλαίσια παρακολούθησης, τα οποία αξιοποιούνται για τη διαμόρφωση ενός προτεινόμενου πλαισίου ανάλυσης.

Η εμπειρική εφαρμογή του προτεινόμενου πλαισίου πραγματοποιείται για την ελληνική οικονομία, μέσω ενός συνόλου δεικτών που καλύπτουν διαφορετικές διαστάσεις του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι δείκτες κανονικοποιούνται και απεικονίζονται σε μορφή heatmap, επιτρέποντας την οπτική αποτύπωση της εξέλιξης των συστημικών ευπαθειών διαχρονικά. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν διακριτές φάσεις συσσώρευσης και εκδήλωσης κινδύνων, καθώς και την επίδραση σημαντικών οικονομικών διαταραχών.

Συνολικά, η εργασία επιβεβαιώνει ότι ο συστημικός κίνδυνος αποτελεί πολυδιάστατο φαινόμενο και απαιτεί συνδυαστική ανάλυση δεικτών, ενώ αναδεικνύεται η σημασία της ερμηνείας των αποτελεσμάτων και της σύνδεσής τους με τη μακροπροληπτική πολιτική.

This thesis examines the concept of systemic risk and explores the possibility of monitoring it through a multidimensional framework of indicators. The need for such approaches became evident following the global financial crisis of 2007–2008, which revealed the limitations of traditional risk assessment methods in capturing risks at the level of the overall financial system.

At a theoretical level, the study analyzes the main forms of systemic risk, its transmission mechanisms, and the role of macroprudential policy. In addition, key indicators and international monitoring frameworks are reviewed and used as a basis for the development of a proposed analytical framework.

The empirical application of the proposed framework focuses on the Greek economy, using a set of indicators that cover different dimensions of the financial system. The indicators are normalized and visualized through a heatmap, allowing for a graphical representation of the evolution of systemic vulnerabilities over time. The findings highlight distinct phases of risk accumulation and materialization, as well as the impact of major economic shocks.

Overall, the study confirms that systemic risk is a multidimensional phenomenon that requires a combined analysis of multiple indicators, while also emphasizing the importance of interpreting the results within their economic context and linking them to macroprudential policy.