Εισαγωγή: Η ανοσοθεραπεία έχει μεταβάλει σημαντικά τη θεραπευτική αντιμετώπιση
πολλών μορφών καρκίνου, βελτιώνοντας την επιβίωση των ασθενών. Παράλληλα, η
αξιολόγηση της ποιότητας ζωής αποτελεί βασικό δείκτη αποτελεσματικότητας της θεραπείας,
καθώς αποτυπώνει τη σωματική, ψυχολογική και κοινωνική ευεξία των ασθενών.
Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης σε 150 ενήλικες
ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονταν σε ανοσοθεραπεία σε ιδιωτικές δομές υγείας της
Ελλάδας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο έως τον
Απρίλιο του 2026 με τη χρήση ερωτηματολογίου δημογραφικών και κλινικών
χαρακτηριστικών και της ελληνικής έκδοσης του ερωτηματολογίου EORTC QLQ-C30 για
την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το
λογισμικό SPSS 25.0.
Αποτελέσματα: Οι ασθενείς εμφάνισαν μέτρια έως υψηλά επίπεδα λειτουργικότητας και
μέτρια προς χαμηλή ένταση συμπτωμάτων. Η υψηλότερη βαθμολογία λειτουργικότητας
καταγράφηκε στη λειτουργικότητα των ρόλων, ενώ η χαμηλότερη στην ολική κατάσταση
υγείας. Ως προς τα συμπτώματα, ο πόνος παρουσίασε τη χαμηλότερη ένταση και η δύσπνοια
τη μεγαλύτερη. Δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των περισσότερων
δημογραφικών χαρακτηριστικών και της ποιότητας ζωής. Οι ασθενείς με καρκίνο ήπατος
εμφάνισαν καλύτερη κοινωνική λειτουργικότητα και λιγότερη δύσπνοια συγκριτικά με τους
ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Η παρουσία μεταστάσεων αποτέλεσε τον σημαντικότερο
ανεξάρτητο παράγοντα που σχετίστηκε με χαμηλότερη συνολική ποιότητα ζωής.
Συμπεράσματα: Η ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβάλλονται σε ανοσοθεραπεία
διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα, ωστόσο επηρεάζεται σημαντικά από κλινικούς
παράγοντες, κυρίως από την παρουσία μεταστατικής νόσου. Η συστηματική αξιολόγηση της
ποιότητας ζωής μέσω έγκυρων εργαλείων μπορεί να συμβάλει στην εξατομίκευση της
φροντίδας και στη βελτίωση των θεραπευτικών παρεμβάσεων.
Introduction: Immunotherapy has significantly transformed the therapeutic management of
many types of cancer, leading to improved patient survival. At the same time, the assessment
of quality of life has become a key indicator of treatment effectiveness, as it reflects patients'
physical, psychological, and social well-being.
Materials and Methods: A cross-sectional observational study was conducted involving 150
adult oncology patients undergoing immunotherapy in private healthcare facilities in Greece.
Data were collected between February and April 2026 using a questionnaire on demographic
and clinical characteristics together with the Greek version of the European Organisation for
Research and Treatment of Cancer Quality of Life Questionnaire (EORTC QLQ-C30).
Statistical analysis was performed using IBM SPSS Statistics version 25.0.
Results: Patients demonstrated moderate to high levels of functioning and moderate to low
symptom burden. The highest functioning score was observed in Role Functioning, whereas
the lowest was recorded in Global Health Status/Quality of Life. Regarding symptom scales,
Pain showed the lowest symptom burden, while Dyspnea demonstrated the highest. No
significant associations were found between most demographic characteristics and quality of
life. Patients with liver cancer exhibited significantly better social functioning and lower
levels of dyspnea than patients with lung cancer. The presence of metastatic disease emerged
as the strongest independent predictor of poorer overall quality of life.
Conclusions: The quality of life of patients undergoing immunotherapy remains at
satisfactory levels; however, it is significantly influenced by clinical factors, particularly the
presence of metastatic disease. Routine assessment of quality of life using validated
instruments may contribute to more individualized patient care and improved therapeutic
management.