Η παρούσα ερευνητική εργασία επικεντρώνεται στη διεισδυτική διερεύνηση των προοπτικών, των δυναμικών και των προϋποθέσεων οργάνωσης της βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης σε αγροτικές κοινότητες χαμηλής τουριστικής προβολής , εστιάζοντας στην περιοχή μελέτης της Κλειτορίας (παλαιότερα γνωστής ως Μαζείκα) της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας . Σκοπός της έρευνας είναι η πολυδιάστατη αποτύπωση της υφιστάμενης τουριστικής κατάστασης, ο εντοπισμός των βαθύτερων δομικών, κοινωνικών και οικονομικών εμποδίων που αναστέλλουν την ορθολογική ανάπτυξη, καθώς και η διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου, συμμετοχικού στρατηγικού σχεδίου διαχείρισης προορισμού.  Η περιοχή αντιμετωπίζει έντονες δημογραφικές προκλήσεις και πληθυσμιακή συρρίκνωση , ωστόσο διαθέτει ένα εξαιρετικά πλούσιο και ανεκμετάλλευτο απόθεμα φυσικών, πολιτιστικών και γεωλογικών πόρων.  Η μεθοδολογική   προσέγγιση που ακολουθήθηκε βασίστηκε στον Επεξηγηματικό Ακολουθιακό Σχεδιασμό, ενσωματώνοντας και συνδυάζοντας συστηματικά ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους έρευνας στο πεδίο. Τα πρωτογενή δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω της διανομής δομημένων ερωτηματολογίων σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 80 μόνιμών κατοίκων και 11 τοπικών επιχειρηματιών, καθώς και μέσω της διεξαγωγής ημι-δομημένων συνεντεύξεων με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών φορέων . Τα ερευνητικά αποτελέσματα αναδεικνύουν μια διττή και συχνά αντιφατική πραγματικότητα: αφενός, η τοπική κοινωνία εναποθέτει τεράστιες προσδοκίες στον τουρισμό, αντιλαμβανόμενη τον κλάδο ως το έσχατο εργαλείο οικονομικής αναζωογόνησης και συγκράτησης του νεότερου πληθυσμού στον τόπο του. Αφετέρου , ο επιχειρηματικός ιστός έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με την απουσία εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, την έλλειψη βασικών υποδομών, την ασφυκτική εποχικότητα της ζήτησης και την παντελή απουσία συνεργατικής κουλτούρας. Η Κλειτορία λειτουργεί σήμερα κυρίως ως «δορυφορικός προορισμός» , απορροφώντας παθητικά και ευκαιριακά την υπερχείλιση της τουριστικής κίνησης από το   γειτονικό , υπερ-αναπτυγμένο  κέντρο των Καλαβρύτων. Συμπερασματικά, η εργασία προτείνει την άμεση θεσμική μετάβαση από την αποσπασματική ημερήσια επισκεψιμότητα σε ένα αυτόνομο μοντέλο εναλλακτικού τουρισμού. Η κρίσιμη αυτή μετάβαση προϋποθέτει την ίδρυση ενός Οργανισμού Διαχείρισης Προορισμού (Micro-DMO)   σε μορφή Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας, την αυστηρή εφαρμογή του Ευρωπαϊκού  Συστήματος Τουριστικών Δεικτών (ETIS), την άντληση ευρωπαϊκών πόρων μέσω της Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ) και τη στρατηγική διεκδίκηση ένταξης της κοινότητας στο παγκόσμιο δίκτυο “Best Tourism Villages” του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού.

This research thesis focuses on the in-depth investigation of the prospects, dynamics and prerequisites of organizing sustainable tourism development in low-visibility rural communities, placing specific emphasis on the study area of Kleitoria (formerly known as Mazeika) in the Regional Unit of Achaia. The primary objective of the research is to comprehensively map the current state of tourism activity, identify the underlying structural, social and economic barriers that impede rational growth, and formulate an integrated, participatory strategic destination management plan. The area faces severe demographic challenges and population shrinkage; nevertheless, it possesses an exceptionally rich and unexploited inventory of natural, cultural and geological resources. The methodological approach adopted was based on the Explanatory Sequential Design, systematically integrating and combining quantitative and qualitative field research methods. Primary data were meticulously collected through the distribution of structured questionnaires to a representative sample of 80 permanent residents and 11 local entrepreneurs, as well as through semi-structured interviews conducted with representatives of local government and cultural institutions. The research findings highlight a dual and often contradictory reality: on one hand, the local community places immense expectations on the tourism sector, perceiving it as the ultimate tool for economic revitalization and for retaining the younger population within the region. On the other hand, the local business fabric constantly struggles with a profound lack of specialized human capital, inadequate basic infrastructure, suffocating seasonality in demand, and a complete absence of a collaborative culture. Currently, Kleitoria functions mostly as a “satellite destination”, passively and opportunistically absorbing the spill-over of tourist traffic from the neighboring,  highly developed hub of Kalavryta. In conclusion, the thesis proposes a small-scale Destination Management Organization  (Micro-DMO) in the form of a Non-Profit Civil Partnership, the script implementation of the European Tourism Indicator System (ETIS), the utilization of European funding mechanisms through integrated Territorial Investments (ITI), and a strategic effort to secure the community’s inclusion in the UN Tourism “Best Tourism Villages” global network.