Η πρόθεση παραίτησης των νοσηλευτών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα συστήματα υγείας, καθώς επηρεάζει άμεσα τη διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού, τη λειτουργικότητα των οργανισμών υγείας και την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας. Η συνεχώς αυξανόμενη έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού σε διεθνές επίπεδο, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19, την επαγγελματική εξουθένωση, τις δυσμενείς συνθήκες εργασίας και τη χαμηλή οργανωσιακή υποστήριξη, έχουν εντείνει σημαντικά την πρόθεση αποχώρησης των νοσηλευτών από το επάγγελμα.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της πρόθεσης παραίτησης των νοσηλευτών που εργάζονται σε δημόσια νοσοκομεία, καθώς και η ανάλυση των ατομικών, οργανωσιακών, ψυχολογικών, οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων που επηρεάζουν τη διαμόρφωση της πρόθεσης αποχώρησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν οι συνέπειες της πρόθεσης παραίτησης τόσο στους ίδιους τους επαγγελματίες υγείας όσο και στους οργανισμούς υγείας και στην ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.

Το θεωρητικό μέρος της εργασίας βασίστηκε σε σύγχρονη ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την πρόθεση αποχώρησης, την οργανωσιακή δέσμευση, την επαγγελματική εξουθένωση, το εργασιακό στρες, τη σιωπηρή παραίτηση και το τοξικό εργασιακό περιβάλλον στους οργανισμούς υγείας. Παρουσιάστηκαν επίσης βασικές θεωρητικές προσεγγίσεις, όπως η θεωρία των δύο παραγόντων του Herzberg, το μοντέλο οργανωσιακής δέσμευσης των Meyer και Allen και το μοντέλο Job Demands–Resources (JD-R), τα οποία συμβάλλουν στην κατανόηση της πρόθεσης παραίτησης ως πολυπαραγοντικού και δυναμικού φαινομένου.

Η ερευνητική διαδικασία πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου σε νοσηλευτές δημόσιων νοσοκομείων Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ότι οι νοσηλευτές παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα πρόθεσης παραίτησης, τα οποία συσχετίζονταν κυρίως με τον αυξημένο φόρτο εργασίας, την επαγγελματική εξουθένωση, την έλλειψη οργανωσιακής υποστήριξης και τις δυσμενείς συνθήκες εργασίας. Παράλληλα, η μειωμένη εργασιακή ικανοποίηση και οι περιορισμένες δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης φάνηκε να ενισχύουν σημαντικά την πρόθεση αποχώρησης των νοσηλευτών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν την ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων παρεμβάσεων από τις διοικήσεις των νοσοκομείων και την πολιτεία, με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των νοσηλευτών, τη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και την ενδυνάμωση της οργανωσιακής δέσμευσης. Η διατήρηση του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη βιωσιμότητα και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων υγείας, καθώς και για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ποιότητας και ασφάλειας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Nurses’ turnover intention constitutes one of the most critical challenges faced by modern healthcare systems, as it directly affects workforce retention, healthcare organizations’ functionality, and the quality of patient care. The continuously increasing shortage of nursing staff worldwide, combined with the consequences of the COVID-19 pandemic, professional burnout, adverse working conditions, and low organizational support, has significantly intensified nurses’ intention to leave the profession.

The purpose of the present thesis was to investigate turnover intention among nurses working in public hospitals and to analyze the individual, organizational, psychological, economic, and social factors influencing nurses’ intention to leave their profession. Additionally, the study examined the consequences of turnover intention both for healthcare professionals themselves and for healthcare organizations and the quality of healthcare services provided.

The theoretical framework of the study was based on contemporary Greek and international literature regarding turnover intention, organizational commitment, professional burnout, occupational stress, quiet quitting, and toxic work environments within healthcare organizations. Furthermore, major theoretical approaches were presented, including Herzberg’s Two-Factor Theory, Meyer and Allen’s Organizational Commitment Model, and the Job Demands–Resources (JD-R) model, which contribute to understanding turnover intention as a multidimensional and dynamic phenomenon.

The research was conducted using a structured questionnaire distributed to nurses working in public hospitals. Statistical analysis revealed that turnover intention is significantly influenced by factors such as increased workload, professional burnout, lack of organizational support, unfavorable working conditions, reduced job satisfaction, and limited opportunities for professional development. Moreover, low organizational commitment and lack of recognition from management appeared to significantly increase nurses’ intention to leave their profession. The findings highlight the need for targeted interventions by hospital administrations and health policy makers aiming to improve working conditions, strengthen psychosocial support for nurses, reduce professional burnout, and enhance organizational commitment. Retaining nursing staff constitutes a crucial factor for the sustainability and effectiveness of healthcare systems, as well as for ensuring high-quality and safe healthcare services.