Επίδραση της σωματικής άσκησης στην Ποιότητα Ζωής ασθενών με Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου. Έρευνα σε ασθενείς με νόσο Crohn και Ελκώδη Κολίτιδα.

  1. MSc thesis
  2. ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ
  3. Διοίκηση Μονάδων Υγείας (ΔΜΥ)
  4. 19 September 2026
  5. Ελληνικά
  6. 96
  7. ΑΛΕΞΙΑΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
  8. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΞΙΑΣ,ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΟΥΣΚΑΣ, ΣΟΦΙΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
  9. ΙΦΝΕ, Νόσος Crohn, Ελκώδης Κολίτιδα, Ποιότητα Ζωής (SIBDQ), Φυσική Δραστηριότητα (IPAQ), Ετήσιο Εισόδημα, Χειρουργική Επέμβαση.
  10. ΔΜΥ/ΔΜΥ61
  11. 2
  12. 32
  13. 79
  14. ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΙΝΑΚΕΣ, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
    • Εισαγωγή: Τα Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου (ΙΦΝΕ), όπως η Νόσος Crohn και η Ελκώδης Κολίτιδα, αποτελούν χρόνια, απρόβλεπτα νοσήματα που επιβαρύνουν σημαντικά την καθημερινότητα των ασθενών. Αν και η φυσική δραστηριότητα προτείνεται συχνά ως συμπληρωματική στρατηγική ενίσχυσης της υγείας, το κατά πόσο επηρεάζει την υποκειμενική ευημερία των πασχόντων υπό την επίδραση ποικίλων κλινικών και οικονομικών παραγόντων παραμένει υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας και της Ποιότητας Ζωής σε ασθενείς με ΙΦΝΕ, εξετάζοντας παράλληλα τον ρόλο των δημογραφικών, κοινωνικοοικονομικών και κλινικών χαρακτηριστικών τους. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μια ποσοτική, συγχρονική μελέτη (cross-sectional study) με τη χρήση ψηφιακού ερωτηματολογίου (Google Forms). Το τελικό δείγμα, κατόπιν αυστηρού καθαρισμού των δεδομένων, αποτελέστηκε από N=74 ενήλικες ασθενείς. Για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε η σταθμισμένη κλίμακα Short SIBDQ (Cronbach's alpha > 0,80) και για την καταγραφή της σωματικής κινητικότητας το ερωτηματολόγιο Short IPAQ. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό Jamovi (έκδοση 2.3), επιστρατεύοντας περιγραφική στατιστική, ελέγχους One-Way ANOVA (Welch's) και Πολλαπλή Γραμμική Παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης έδειξε ότι οι μορφές φυσικής δραστηριότητας (έντονη, μέτρια, περπάτημα) δεν αποτελούν σημαντικούς προβλεπτικούς παράγοντες για την ποιότητα ζωής των ασθενών (R2= 0.0009, p > 0.05). Αντίθετα, η ποιότητα ζωής καθορίστηκε καταλυτικά από το κλινικό και οικονομικό προφίλ. Η συνδυαστική περιγραφική ανάλυση έδειξε ότι το ιστορικό χειρουργείου και οι συνοσηρότητες υποβαθμίζουν δραματικά την ποιότητα ζωής, ακόμη και σε φάσεις ιατρικής ύφεσης (χαμηλότερο σκορ Mean=29,2 SD=10,8). Επιπλέον, το ετήσιο εισόδημα αναδείχθηκε σε ισχυρό παράγοντα ανισότητας, εμφανίζοντας στατιστικά σημαντική, γραμμική συσχέτιση με την ποιότητα ζωής (p = 0.012), όπου οι ασθενείς με εισόδημα <10.000 € κατέγραψαν τη χαμηλότερη βαθμολογία (Mean=39,4,SD=14,3). Τέλος, αναφορικά με την ηλικία, η ομάδα 31-45 ετών αναδείχθηκε η πλέον δραστήρια σωματικά, ενώ σημειώθηκε κλινική τάση των νεότερων ασθενών (18-30 ετών) να βιώνουν χαμηλότερη ποιότητα ζωής και κοινωνική ενεργότητα. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αναδεικνύουν μια σημαντική επιστημονική ανατροπή: το βιολογικό και ψυχολογικό όφελος της σωματικής άσκησης φαίνεται να «εξουδετερώνεται» και να επισκιάζεται πλήρως από το βαρύ κλινικό φορτίο (έξαρση, χειρουργικό ιστορικό) και το οικονομικό στρες των ασθενών με ΙΦΝΕ. Η διαχείριση αυτών των ασθενών οφείλει να παραμένει επικεντρωμένη στην επίτευξη σταθερής κλινικής ύφεσης και στην ολιστική κοινωνικοοικονομική και ψυχολογική υποστήριξή τους, καθώς η φυσική δραστηριότητα, αν και ωφέλιμη για τη γενική υγεία, δεν επαρκεί από μόνη της για να ανατρέψει τη φθορά που προκαλεί η νόσος στην καθημερινότητά τους.
    • Background: Inflammatory Bowel Diseases (IBD), such as Crohn's Disease and Ulcerative Colitis, are chronic, unpredictable conditions that significantly burden patients' daily lives. Although physical activity is frequently recommended as a complementary health-promoting strategy, the extent to which it influences subjective well-being under the impact of diverse clinical and economic factors remains under-investigated. Objective: This study aimed to investigate the relationship between physical activity levels and Quality of Life (QoL) in patients with IBD, while concurrently examining the role of demographic, socioeconomic, and clinical characteristics. Methodology: A quantitative, cross-sectional study was conducted using a digital questionnaire (Google Forms). Following rigorous data cleaning, the final sample consisted of N=74 adult patients. Quality of life was assessed using the validated Short SIBDQ scale (Cronbach's alpha > 0.80), and physical mobility was recorded using the Short IPAQ questionnaire. Statistical analysis was performed using Jamovi software (version 2.3), employing descriptive statistics, One-Way ANOVA (Welch's), and Multiple Linear Regression. Results: Multiple linear regression analysis demonstrated that forms of physical activity (vigorous, moderate, walking) were not significant predictors of patients' quality of life (R2 = 0.0009, p > 0.05). Conversely, quality of life was distinctively shaped by clinical and economic profiles. Combined descriptive analysis revealed that a history of surgery and the presence of comorbidities dramatically degrade quality of life, even during phases of medical remission (lowest score:Mean=29.2, SD=10.8). Furthermore, annual income emerged as a powerful determinant of inequality, displaying a statistically significant, linear correlation with quality of life (p = 0.012), where patients with an income less than €10,000 recorded the lowest scores (Mean=39.4, SD=14.3). Finally, regarding age, the 31–45 age group emerged as the most physically active, while a clinical trend was noted among younger patients (18–30 years old) experiencing lower quality of life and social activity. Conclusions: The findings highlight a significant scientific shift: the biological and psychological benefits of physical exercise appear to be fully counteracted and overshadowed by the heavy clinical burden (flare-ups, surgical history) and socioeconomic stress faced by patients with IBD. The management of these patients must remain focused on achieving stable clinical remission and providing holistic socioeconomic and psychological support, as physical activity—though beneficial for general health—is not sufficient on its own to reverse the daily impairment caused by the disease.
  16. Hellenic Open University
  17. Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές