Εισαγωγή: Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ψηφιακή πληροφοριακή παιδεία του ανθρώπινου δυναμικού στον χώρο της υγείας, εστιάζοντας στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Θεαγένειο». Σε ένα περιβάλλον όπου η επιστημονική γνώση εξελίσσεται συνεχώς και η πρόσβαση σε ψηφιακές πηγές πληροφορίας είναι άμεση και εκτεταμένη, οι επαγγελματίες υγείας καλούνται να αναζητούν, να αξιολογούν και να αξιοποιούν πληροφορίες με τρόπο που να υποστηρίζει την καθημερινή τους πρακτική. Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας αναλύονται βασικές έννοιες, όπως η πληροφοριακή παιδεία, η ψηφιακή ικανότητα και η εγγραμματοσύνη υγείας, καθώς και μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την κατανόησή τους, με ιδιαίτερη έμφαση στην πληροφοριακή συμπεριφορά των επαγγελματιών υγείας και στην αξιολόγηση της ψηφιακής εγγραμματοσύνης. 

Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση του επιπέδου ψηφιακής πληροφοριακής παιδείας των εργαζομένων του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Θεαγένειο», καθώς και η ανάδειξη παραγόντων που σχετίζονται με αυτό. Παράλληλα, επιδιώκεται η καταγραφή πιθανών εμποδίων στην αναζήτηση, αξιολόγηση και αξιοποίηση ψηφιακών πληροφοριών υγείας, καθώς και η συμβολή στη συζήτηση γύρω από την ανάπτυξη δεξιοτήτων στον υγειονομικό τομέα και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. 

Μεθοδολογία: Η έρευνα ακολουθεί ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, με χρήση δομημένου ερωτηματολογίου. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 179 εργαζομένους διαφορετικών επαγγελματικών κατηγοριών του νοσοκομείου, ενώ η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της δειγματοληψίας ευκολίας. Το ερευνητικό εργαλείο περιλάμβανε ενότητες σχετικές με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, την πληροφοριακή συμπεριφορά με την κλίμακα πληροφοριακής συμπεριφοράς/παιδείας του Wilson (2006)  και την ψηφιακή υγειονομική παιδεία, με αξιοποίηση της κλίμακας eHEALS των Cameron D., Norman,& Harvey A., Skinner (2006). Για την επεξεργασία των δεδομένων εφαρμόστηκαν μέθοδοι περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής ανάλυσης. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίζεται στο p ≤ 0,05, και η στατιστική ανάλυση έγινε  με τη χρήση λογισμικού στατιστικής ανάλυσης (SPSS) v. 22  

Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν σχετικά υψηλό επίπεδο ψηφιακής υγειονομικής παιδείας (Μ=3,62, ΤΑ=0,89). Οι κλίμακες του ερωτηματολογίου εμφάνισαν υψηλή εσωτερική αξιοπιστία (Cronbach’s α=0,791–0,930). Στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ψηφιακή υγειονομική παιδεία παρατηρήθηκαν ως προς την ηλικία (p<0,001), το επίπεδο βασικών σπουδών (p<0,001), τις σπουδές μετά το πτυχίο (p=0,006), την επαγγελματική θέση (p<0,001) και τα συνολικά έτη υπηρεσίας (p=0,020), ενώ δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση με το φύλο (p=0,937). Επιπλέον, η ψηφιακή υγειονομική παιδεία συσχετίστηκε θετικά με τις ανάγκες πληροφόρησης (r=0,438, p<0,001) και τις πηγές πληροφόρησης (r=0,463, p<0,001), ενώ συσχετίστηκε αρνητικά με τα εμπόδια στην πληροφόρηση (r=-0,167, p=0,025). Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε ότι οι ανάγκες πληροφόρησης (β=0,201, p=0,021), οι πηγές πληροφόρησης (β=0,341, p=0,001) και τα εμπόδια στην πληροφόρηση (β=-0,238, p=0,001) αποτελούν σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες της ψηφιακής υγειονομικής παιδείας, εξηγώντας το 28,1% της συνολικής διακύμανσής της (R²=0,281). 

Συμπεράσματα: Η ψηφιακή πληροφοριακή παιδεία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την αποτελεσματική λειτουργία των επαγγελματιών υγείας και για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η ενίσχυση των ψηφιακών και πληροφοριακών δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της τεκμηριωμένης πρακτικής, της πρόσβασης σε αξιόπιστη πληροφορία και της συνολικής λειτουργίας των οργανισμών υγείας. Τα ευρήματα της μελέτης μπορούν να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό εκπαιδευτικών και οργανωσιακών παρεμβάσεων που σχετίζονται με την ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων στον υγειονομικό τομέα. 

Introduction: Τhis thesis examines the digital information literacy of healthcare professionals, focusing on the Anticancer Hospital of Thessaloniki “Theagenio”. In an environment where scientific knowledge is constantly evolving and access to digital information sources is immediate and extensive, healthcare professionals are required to search for, evaluate, and utilize information in ways that support their daily practice. The theoretical part of the study analyzes key concepts such as information literacy, digital competence, and health literacy, as well as models used for their interpretation, with particular emphasis on the information behavior of healthcare professionals and the assessment of digital literacy. 

Purpose: The purpose of this study is to investigate and assess the level of digital information literacy among the employees of the Anticancer Hospital of Thessaloniki “Theagenio”, as well as to identify factors associated with it. In addition, the study aims to record potential barriers related to the search, evaluation, and use of digital health information, while contributing to the discussion regarding skills development in the healthcare sector and the improvement of the quality of healthcare services provided. 

Methodology: The present study follows a quantitative methodological approach, employing a structured questionnaire as the data collection instrument. The study population consisted of 179 employees from various professional categories within the hospital, while data collection was conducted using a convenience sampling method. 

The research instrument included sections concerning participants’ demographic characteristics, information behavior, and digital health literacy. Information behavior was assessed using Wilson’s Information Behavior/Literacy Scale (2006), whereas digital health literacy was measured using the eHealth Literacy Scale (eHEALS) developed by Norman and Skinner (2006). 

Descriptive and inferential statistical methods were applied for data processing and analysis. The level of statistical significance was set at p ≤ 0.05. Statistical analyses were performed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS), version 22. 

. 

Results: Participants demonstrated a relatively high level of eHealth literacy (M = 3.62, SD = 0.89), while all questionnaire scales showed high internal consistency (Cronbach’s α = 0.791–0.930). Statistically significant differences in eHealth literacy were observed according to age, educational level, postgraduate studies, professional position, and years of service (p < 0.05). Furthermore, eHealth literacy was positively associated with information needs and information sources, and negatively associated with barriers to information seeking. Multiple regression analysis identified information needs, information sources, and information barriers as significant predictors of eHealth literacy, explaining 28.1% of its variance (R² = 0.281). 

Conclusions: Digital information literacy constitutes an important factor for the effective functioning of healthcare professionals and for the quality of healthcare services provided. Strengthening the digital and information skills of healthcare personnel may contribute to the improvement of evidence-based practice, access to reliable information, and the overall operation of healthcare organizations. The findings of the study may be utilized in the design of educational and organizational interventions related to the development of digital skills in the healthcare sector.