Η παρούσα εργασία επιδιώκει να διερευνήσει τη συμβολή του ψηφιακού μετασχηματισμού στη μείωση των φαινομένων καταχρηστικής συνταγογράφηση και σπατάλης υγειονομικών πόρων, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί συγκριτική ανάλυση της ελληνικής πραγματικότητας με χώρες που διαθέτουν περισσότερο ανεπτυγμένα και ολοκληρωμένα συστήματα ηλεκτρονικής υγείας, όπως η Δανία, η Νορβηγία και η Γαλλία. Η διερεύνηση αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η αποτελεσματική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων αποτελεί βασικό στόχο της σύγχρονης διοίκησης μονάδων υγείας, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικών και δημοσιονομικών περιορισμών.
Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε συγκριτική βιβλιογραφική και ποσοτική ανάλυση δευτερογενών δεδομένων που προέρχονται από διεθνείς και ευρωπαϊκές βάσεις δεδομένων, όπως οι EUROSTAT, OECD, WHO, European Commission και World Bank. Η μελέτη εξετάζει την περίοδο 2006–2023 και αναλύει δείκτες που σχετίζονται με τις τρέχουσες δαπάνες υγείας, τις δημόσιες δαπάνες υγείας, τη φαρμακευτική δαπάνη, τη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών υγείας και την εφαρμογή πολιτικών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στις εξεταζόμενες χώρες. Η ανάλυση πραγματοποιείται μέσω συγκριτικής αξιολόγησης των μεταβολών των σχετικών δεικτών πριν και μετά την εφαρμογή ψηφιακών μεταρρυθμίσεων στον τομέα της υγείας.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι χώρες με υψηλότερο επίπεδο δημόσιας χρηματοδότησης και περισσότερο ανεπτυγμένες ψηφιακές υποδομές παρουσιάζουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των φαρμακευτικών δαπανών και υψηλότερο επίπεδο οργάνωσης των υπηρεσιών υγείας. Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και τα συστήματα ψηφιακής διακυβέρνησης φαίνεται να συνδέονται με τη βελτίωση της διαφάνειας, τον αποτελεσματικότερο έλεγχο της φαρμακευτικής κατανάλωσης και τον περιορισμό φαινομένων άσκοπης συνταγογράφησης. Ωστόσο, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι μεταβολές στις δαπάνες υγείας επηρεάζονται και από ευρύτερους οικονομικούς και δημοσιονομικούς παράγοντες, όπως η οικονομική κρίση, οι πολιτικές λιτότητας και οι μεταρρυθμίσεις χρηματοδότησης των συστημάτων υγείας.
Συμπερασματικά, η έρευνα αναδεικνύει ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί σημαντικό εργαλείο ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας των συστημάτων υγείας, χωρίς ωστόσο να αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα βελτίωσης των δεικτών υγείας και των φαρμακευτικών δαπανών. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να υφίστανται διαφορές σε σχέση με χώρες που διαθέτουν υψηλότερο επίπεδο ψηφιακής ωριμότητας και περισσότερο ολοκληρωμένα συστήματα ηλεκτρονικής υγείας.
This study aims to investigate the contribution of digital transformation to the reduction of inappropriate prescribing practices and the waste of healthcare resources, while also conducting a comparative analysis between the Greek healthcare system and countries with more advanced and integrated eHealth systems, such as Denmark, Norway and France. This investigation is considered particularly important, as the effective management of available resources constitutes a key objective of modern healthcare administration, especially during periods of economic and fiscal constraints.
The research methodology is based on a comparative literature review and quantitative analysis of secondary data derived from international and European databases, including EUROSTAT, OECD, WHO, the European Commission and the World Bank. The study covers the period 2006–2023 and examines indicators related to current health expenditure, public health expenditure, pharmaceutical expenditure, the use of digital health services and the implementation of e-governance policies in the selected countries. The analysis is conducted through a comparative evaluation of changes in the examined indicators before and after the implementation of digital health reforms in the healthcare sector.
The findings indicate that countries with higher levels of public healthcare funding and more developed digital infrastructures demonstrate greater effectiveness in managing pharmaceutical expenditure and higher levels of healthcare system organization. Electronic prescribing systems and digital governance mechanisms appear to have contributed to enhanced transparency, more effective monitoring of pharmaceutical consumption and the reduction of unnecessary prescribing practices. However, the findings also suggest that changes in healthcare expenditure are influenced by broader economic and fiscal factors, including the economic crisis, austerity policies and healthcare financing reforms.
In conclusion, the study highlights that digital transformation constitutes an important tool for improving the efficiency and transparency of healthcare systems, without representing the sole factor influencing healthcare indicators and pharmaceutical expenditure trends. Although Greece has achieved significant progress in recent years, important differences remain compared to countries with higher levels of digital maturity and more integrated eHealth systems.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΛΛΕΡΓΗ ΑΜ 116057