Εισαγωγή: Η ποιότητα και η ασφάλεια των ασθενών αποτελούν πλέον βασικό κριτήριο βιωσιμότητας των νοσοκομείων. Το EN ISO 15224:2016, ως εξειδίκευση του ISO 9001 για την υγεία, μεταφράζει τη διαχείριση ποιότητας σε κλινικές διεργασίες, κλινικό κίνδυνο, ιχνηλασιμότητα και παρακολούθηση εκβάσεων, ενώ στην Ελλάδα η εφαρμογή δεικτών και πολιτικών ενισχύεται από το θεσμικό πλαίσιο και τους δείκτες του ΟΔΙΠΥ.

Σκοπός: Η εργασία έχει διττό στόχο: (α) να αξιολογήσει αντιλήψεις, πρόθεση συμμετοχής και οργανωτική ετοιμότητα του υγειονομικού προσωπικού για εφαρμογή του EN ISO 15224 σε δημόσιο νοσοκομείο και (β) να προτείνει ένα εφαρμόσιμο πρότυπο Σύστημα Διαχείρισης Ποιότητας σε επίπεδο κλινικής, χαρτογραφημένο στους δείκτες του ΟΔΙΠΥ και συμβατό με το ελληνικό πλαίσιο.

Υλικό–Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική (cross-sectional) ποσοτική έρευνα κατά κύριο λόγο με ηλεκτρονικό αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο μέσω της πλατφόρμας Google Forms, ενώ παράλληλα διανεμήθηκε και μικρός αριθμός εντύπων ερωτηματολογίων για τη διευκόλυνση των συμμετεχόντων με περιορισμένες ψηφιακές δεξιότητες, σε μη πιθανοθεωρητικό δείγμα ευκολίας. Το τελικό δείγμα ήταν n=100 εργαζόμενοι στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών (ιατροί, νοσηλευτές/τριες, λοιπό υγειονομικό, διοικητικό/υποστηρικτικό προσωπικό). Η ανάλυση έγινε στο IBM SPSS, με περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας (Cronbach’s α), ANOVA για διαφορές ομάδων και συσχετίσεις Pearson r για γραμμικές σχέσεις μεταξύ διαστάσεων.

Αποτελέσματα: Βρέθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ «Οργανωτικής ετοιμότητας και πόρων» και «Πρόθεσης συμμετοχής» (r = .212, p = .034). Εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές κυρίως στην «Οργανωτική ετοιμότητα και πόρους» ως προς την προϋπηρεσία στο επάγγελμα (F(4,95)=7.01, p<.001), την προϋπηρεσία στην κλινική [F(3,96)=6.428, p=.001] και τη λειτουργία βάρδιας [F(2,97)=6.483, p=.002]. Η «Πρόθεση συμμετοχής» διαφοροποιήθηκε ανά επαγγελματική κατηγορία [F(3,96)=2.92, p=.038].  Σε αρκετές άλλες συγκρίσεις δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές, ιδιαίτερα στην «Κουλτούρα ασφάλειας και υποστήριξη διοίκησης».

Συζήτηση–Συμπεράσματα: Η συνολική εικόνα υποδεικνύει «υπό προϋποθέσεις εφικτότητα» εφαρμογής του EN ISO 15224 στο δημόσιο νοσοκομείο: υπάρχουν λειτουργικές βάσεις, αλλά αναδεικνύονται κρίσιμα κενά στην τακτική, κλινικά σχετική εκπαίδευση για ασφάλεια και στη μετατροπή των αναφορών σε έγκαιρες διορθωτικές ενέργειες, δηλαδή στον μηχανισμό μάθησης/ανατροφοδότησης που διακρίνει τα ώριμα συστήματα ασφάλειας.

Introduction: Quality and patient safety have become key criteria for hospital sustainability. EN ISO 15224:2016, as a healthcare-specific adaptation of ISO 9001, translates quality management into clinical processes, clinical risk, traceability, and outcome monitoring, while in Greece, the implementation of indicators and policies is reinforced by the institutional framework and ODiPY indicators.

Purpose: The work has a dual objective: (a) to assess perceptions, intention to participate, and organizational readiness of healthcare personnel regarding the implementation of EN ISO 15224 in a public hospital, and (b) to propose an applicable model clinic-level Quality Management System, mapped to ODiPY indicators and compatible with the Greek framework.

Material–Method: A cross-sectional quantitative study was conducted, primarily utilizing an electronic self-administered questionnaire via the Google Forms platform, while a small number of printed questionnaires were also distributed to facilitate participants with limited digital skills, using a non-probability convenience sampling method. The final sample consisted of $N=100$ employees at the University General Hospital of Patras (physicians, nursing staff, other healthcare professionals, and administrative/support personnel). Statistical analysis was performed using IBM SPSS, including descriptive statistics, Cronbach’s $\alpha$ reliability coefficients, ANOVA for group differences, and Pearson $r$ correlations for linear relationships between dimensions.

Results: It was found a significant positive correlation between “Organizational readiness and resources” and “Intention to participate” (r = .212, p = .034). Statistically significant differences were identified mainly in “Organizational readiness and resources” as to the total experience in the profession (F(4,95)=7.01, p<.001), the experience in the specific clinic [F(3,96)=6.428, p=.001], and shift work [F(2,97)=6.483, p=.002]. “Intention to participate” differentiated across professional categories [F(3,96)=2.92, p=.038]. In several other comparisons, no significant differences were observed, particularly in “Safety culture and management support.”

Discussion– Conclusions: The overall picture indicates “conditional feasibility” of EN ISO 15224 implementation in the public hospital: there are operational bases, but critical gaps emerge in regular, clinically relevant safety training and in the translation of reports into timely corrective actions, namely in the learning/feedback mechanism that distinguishes mature safety systems.