Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το φως ως αυτόνομο μέσο καλλιτεχνικής και χωρικής δημιουργίας πέρα απο τον συμβατικό και λειτουργικό του ρόλο στον σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική. Μέσα από θεωριτικές αναλύσεις, μελέτες έργων σημαντικών καλλιτεχνών και καλλιτεχνιδών αλλά και προσωπικούς πειραματισμούς διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο το φως μπορεί να δημιουργήσει χώρους και  όρια, να επηρεάσει την αντίληψη του θεατή και να αναδιαμορφώσει χώρους .

Αρχικά αναλύεται η σχέση του φωτός με τον άνθρωπο, την αντίληψη του και την ψυχολογία του. Στη συνέχεια παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών και καλλιτεχνιδών όπως οι Jenny Holzer, Anthony McCall, Olafur Eliasson, James Turrell και Yayoi Kusama, μέσα από τα οποία αποδεικύεται πως το φως μπορεί να αποτελέσει ένα κυρίαρχο και εντελώς παρεμβατικό στοιχείο στο χώρο, την ατμόσφαιρα και τις βιωματικές εμπειρίες του χρήστη.  

Τέλος μέσω προσωπικών πειραματισμών και φωτογραφικού υλικού, εξετάζεται στην πράξη η δυνατότητα της σκιάς και του φωτός να μετασχηματίζουν έναν χώρο όπως και την αντίληψη μας για αυτόν. Συμπεραίνεται πως το φως δεν αποτελεί απλώς ένα λειτουργικό τεχνικό μέσο της αρχιτεκτονικής αλλά ένα βασικό στοιχείο σύνθεσης, ικανό να δημιουργεί δικά του όρια υπό τους δικούς του όρους.

This diploma thesis examines light as an autonomous medium of artistic and spatial creation beyond its conventional and functional role in design and architecture. Through theoretical analyses, studies of works by important artists, as well as personal experiments, the research investigates the way in which light can create spaces and boundaries, influence the perception of the viewer and transform spaces.

Initially, the relationship between light, the human being, perception and psychology is analyzed. Subsequently, works by artists such as Jenny Holzer, Anthony McCall, Olafur Eliasson, James Turrell and Yayoi Kusama are presented, through which it is demonstrated that light can become a dominant and highly interventionist element within space, atmosphere and the user’s experiential experience.

Finally, through personal experiments and photographic material, the ability of light and shadow to transform a space as well as our perception of it is examined in practice. It is concluded that light is not simply a functional technical medium of architecture, but a fundamental compositional element capable of creating its own boundaries under its own terms.