Εισαγωγή:Η επαγγελματική εξουθένωση αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για τη διοίκηση των υπηρεσιών υγείας, καθώς συνδέεται με την ευημερία των επαγγελματιών υγείας, τη λειτουργική σταθερότητα των οργανισμών και την πρόθεση παραμονής ή αποχώρησης από την εργασία. Η διερεύνησή της αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε νησιωτικές νοσοκομειακές μονάδες, όπου οι ανάγκες στελέχωσης, η εποχικότητα, οι βάρδιες και οι γεωγραφικοί περιορισμοί διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό εργασιακό περιβάλλον.Σκοπός :Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας του Γενικού Νοσοκομείου Σύρου «Βαρδάκειο & Πρώιο» και της σχέσης της με την πρόθεση αποχώρησης. Παράλληλα, εξετάστηκαν πιθανές διαφοροποιήσεις ανάλογα με δημογραφικά και εργασιακά χαρακτηριστικά, καθώς και η ανεξάρτητη σχέση επιμέρους διαστάσεων της εξουθένωσης με την πρόθεση αποχώρησης.Μεθοδολογία :Πραγματοποιήθηκε ποσοτική, διατομεακή, περιγραφική και συσχετιστική έρευνα. Ο προσβάσιμος πληθυσμός ανερχόταν σε 171 επαγγελματίες υγείας και το τελικό δείγμα περιέλαβε 136 συμμετέχοντες, με ποσοστό ανταπόκρισης 79,5%. Χρησιμοποιήθηκαν δημογραφικό και εργασιακό ερωτηματολόγιο, το Copenhagen Burnout Inventory (CBI), το Oldenburg Burnout Inventory (OLBI) και η Turnover Intention Scale – 6 items (TIS-6). Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν περιγραφική στατιστική, συντελεστές συσχέτισης Spearman, μη παραμετρικοί έλεγχοι διαφορών μεταξύ ομάδων και πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση. Η σιωπηρή παραίτηση (quiet quitting) δεν μετρήθηκε με ειδικό εργαλείο και δεν αποτέλεσε εμπειρική μεταβλητή της μελέτης. Αποτελέσματα :Οι μέσες βαθμολογίες ήταν 3,84/5 για την CBI Προσωπική Εξουθένωση, 3,76/5 για την CBI Εργασιακή Εξουθένωση, 3,22/5 για την εξουθένωση που σχετίζεται με τους ασθενείς, 3,20/4 για την OLBI Εξάντληση, 2,74/4 για την OLBI Αποδέσμευση και 3,58/5 για την TIS-6. Όλες οι διαστάσεις της εξουθένωσης παρουσίασαν θετικές και στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις με την πρόθεση αποχώρησης (p<0,001), με ισχυρότερη τη σχέση της CBI Εργασιακής Εξουθένωσης (ρ=0,751) και στη συνέχεια της OLBI Αποδέσμευσης (ρ=0,682). Οι εργαζόμενοι με κυκλικό/εναλλασσόμενο ωράριο εμφάνισαν υψηλότερες βαθμολογίες σε όλες τις εξεταζόμενες κλίμακες σε σύγκριση με όσους εργάζονταν με σταθερό ωράριο. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση, βασισμένη σε 135 πλήρεις παρατηρήσεις, ήταν συνολικά στατιστικά σημαντική, F(5,129)=42,79, p<0,001, με R²=0,624 και διορθωμένο R²=0,609. Η CBI Εργασιακή Εξουθένωση (B=0,777, p<0,001) και η OLBI Αποδέσμευση (B=0,410, p=0,003) διατήρησαν στατιστικά σημαντική ανεξάρτητη σχέση με την TIS-6. Η ερμηνεία του μοντέλου πραγματοποιείται με επιφύλαξη λόγω υψηλών συσχετίσεων μεταξύ ορισμένων προβλεπτικών μεταβλητών και απουσίας διαθέσιμων δεικτών VIF και tolerance. Συμπεράσματα :Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση συνδέεται στενά με την πρόθεση αποχώρησης στο συγκεκριμένο δείγμα, με ιδιαίτερη σημασία της εργασιακής εξουθένωσης, της αποδέσμευσης και του τύπου ωραρίου. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την ανάγκη οργανωτικών παρεμβάσεων που να εστιάζουν στη στελέχωση, στον σχεδιασμό των βαρδιών, στην υποστήριξη του προσωπικού και στη διατήρηση της εργασιακής δέσμευσης. Οι σχέσεις που εντοπίστηκαν δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως αποδείξεις αιτιότητας, ενώ η πρόθεση αποχώρησης δεν ταυτίζεται με πραγματική παραίτηση.