Εισαγωγή: Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) αποτελεί ένα αναπτυσσόμενο πεδίο στον χώρο της υγείας και της αποκατάστασης, με αυξανόμενη εφαρμογή στην αξιολόγηση και τη θεραπευτική υποστήριξη νευρογενών διαταραχών επικοινωνίας, όπως η αφασία. Οι εφαρμογές ΤΝ αξιοποιούνται διεθνώς για την ανάλυση γλωσσικών δεδομένων, την υποστήριξη της κλινικής λήψης αποφάσεων και την εξατομίκευση των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Παράλληλα, η ενσωμάτωσή τους στη λογοθεραπευτική πρακτική συνοδεύεται από ζητήματα αποδοχής, ηθικής χρήσης και προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Σκοπός: της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, των στάσεων και της αποδοχής εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης από τους Έλληνες λογοθεραπευτές στην αξιολόγηση και την αποκατάσταση της αφασίας.  

Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ποσοτική συγχρονική μελέτη με τη χρήση ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου σε δείγμα 105 Ελλήνων λογοθεραπευτών. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, ερωτήματα σχετικά με τη χρήση εφαρμογών ΤΝ και τις κλίμακες MAILS, GAAIS και TAM.

Αποτελέσματα: Αναδείχθηκε ένα υψηλό επίπεδο εγγραμματοσύνης της ΤΝ στην αξιολόγηση και αποκατάσταση της αφασίας, ειδικά ως προς την κατανόηση και ηθική επίγνωση της ΤΝ για τις σχετικές διαδικασίες, αλλά όχι ένα ανάλογο υψηλό επίπεδο για τη χρήση και αξιολόγηση δεδομένων της ΤΝ στις σχετικές διαδικασίες. Αναδείχθηκε, γενικά, θετικές στάσεις απέναντι στην ΤΝ και αναγνώριση της δυνητικής συμβολής της στην αξιολόγηση και αποκατάσταση της αφασίας. Αναδείχθηκε, επίσης, ένα υψηλό επίπεδο αποδοχής της ΤΝ για τις σχετικές διαδικασίες, με εξαίρεση ένα προβληματισμό ως προς τους κινδύνους της ΤΝ. Βρέθηκε, επίσης, ότι υψηλότερα επίπεδα εγγραμματοσύνης στην ΤΝ και θετικών στάσεων συσχετίστηκαν με αυξημένη αποδοχή εφαρμογών ΤΝ, σε αρκετές από τις διαστάσεις.

Συμπεράσματα: Η ΤΝ φαίνεται να μπορεί να αποτελέσει σημαντικό υποστηρικτικό εργαλείο στη λογοθεραπευτική πρακτική, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης κατάλληλης εκπαίδευσης, ηθικού πλαισίου και γλωσσικά προσαρμοσμένων εργαλείων.

Introduction / Background: Artificial intelligence (AI) is an emerging field in healthcare and rehabilitation, with increasing applications in the assessment and therapeutic support of neurogenic communication disorders such as aphasia. AI applications are internationally utilized for language data analysis, clinical decision-making support, and the personalization of therapeutic interventions. At the same time, their integration into speech-language pathology practice raises issues related to acceptance, ethical use, and personal data protection.

Aims: of the present study was to investigate the knowledge, attitudes, and acceptance of artificial intelligence applications among Greek speech-language pathologists in the assessment and rehabilitation of aphasia.

Methodology: A quantitative cross-sectional study was conducted using an electronic questionnaire administered to a sample of 105 Greek speech-language pathologists. The questionnaire included demographic information, questions regarding the use of AI applications, and the MAILS, GAAIS, and TAM scales.

Results: The findings indicated a high AI literacy concerning its potential contribution to aphasia assessment and rehabilitation, especially for AI understanding and ethics in those related procedures, but not for AI apply and data appraisal. Findings generally indicated positive attitudes toward AI and recognition of its potential contribution to aphasia assessment and rehabilitation. Findings also indicated a high TN acceptance level for all related procedures, except some concerns about TN related risks. It was also found that higher levels of AI literacy as well as positive attitudes toward AI were associated with increased acceptance of AI applications,.

Conclusion: It seems that TN may be an important supportive tool in language pathology, given an appropriate education, ethical framework and language adjusted tools.