Trade liberalization is the progressive elimination or reduction of restrictions in international trade. The global economy is reshaped and on these days is more to knowledge and services and is characterized by digital technologies and e-commerce.

In Mediterranean region, these dynamics are more polar. Their heterogeneity and their strategic position between Europe, Africa and the Middle East explain the reason of this subject selection in this dissertation.

Important agreements like General Agreement of Tariffs and Trade(GATT), the Tokyo Round and most important the Uruguay Round and Institutions like Bretton Woods Institutions, the International Monetary Fund (IMF), World Bank and others were responsible for the formation of international trade rules, including services (GATS), intellectual property (TRIPS), and telecommunications.

Lack of digital foundations, infrastructure, cyber policy and security lead to digital inequality. Regulations, data tracking, cyber security, digital education are some initiatives that aim to close these gaps. Digital technologies in EU has a low growth performance due to lack of data adoption of digital technologies. African countries have an expanding digital infrastructure but they cannot satisfy the market demands. Morocco has a plan for extensive digitalization by 2030.

In this dissertation, we have seen that the integration is highly uneven between these Mediterranean countries. EU countries show better digital infrastructure, stronger institutional ties, better free trade agreements, which suggest maturity in law frameworks, digitalization and datafication.     

Η απελευθέρωση του εμπορίου είναι η σταδιακή εξάλειψη ή μείωση των περιορισμών στο διεθνές εμπόριο. Η παγκόσμια οικονομία αναδιαμορφώνεται και στις μέρες μας επικεντρώνεται περισσότερο στη γνώση και τις υπηρεσίες και χαρακτηρίζεται από τις ψηφιακές τεχνολογίες και το ηλεκτρονικό εμπόριο.

Στην περιοχή της Μεσογείου, αυτές οι δυναμικές είναι πιο πολωμένες. Η ετερογένεια και η στρατηγική τους θέση μεταξύ Ευρώπης, Αφρικής και Μέσης Ανατολής εξηγούν τον λόγο επιλογής αυτού του θέματος σε αυτή τη διατριβή. 

Σημαντικές συμφωνίες όπως η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT), ο Γύρος του Τόκυου και ο πιο σημαντικός Γύρος της Ουρουγουάη, καθώς και θεσμοί όπως οι θεσμοί Bretton Woods, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η Παγκόσμια Τράπεζα και άλλοι υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών (GATS), της πνευματικής ιδιοκτησίας (TRIPS) και των τηλεπικοινωνιών.

Η έλλειψη ψηφιακών θεμελίων, υποδομών, πολιτικής και ασφάλειας στον κυβερνοχώρο οδηγεί σε ψηφιακή ανισότητα. Οι κανονισμού, η παρακολούθηση δεδομένων, η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η ψηφιακή εκπαίδευση είναι μερικές πρωτοβουλίες που στοχεύουν στο να κλείσουν αυτά τα κενά. Οι ψηφιακές τεχνολογίες στην ΕΕ έχουν χαμηλή απόδοση ανάπτυξης λόγω της έλλειψης υιοθέτησης δεδομένων από τις ψηφιακές τεχνολογίες. Οι αφρικανικές χώρες έχουν μια αναπτυσσόμενη ψηφιακή υποδομή, αλλά δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της αγοράς. Το Μαρόκο έχει ένα σχέδιο για εκτεταμένη ψηφιοποίηση ‘εως το 2030.

Σε αυτήν την εργασία, θα δούμε ότι η ενσωμάτωση είναι εξαιρετικά άνιση μεταξύ αυτών των μεσογειακών χωρών. Οι χώρες της ΕΕ παρουσιάζουν καλύτερη ψηφιακή υποδομή, ισχυρότερους θεσμικούς δεσμούς, καλύτερες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, γεγονός που υποδηλώνει ωριμότητα στα νομοθετικά πλαίσια, την ψηφιοποίηση και την επεξεργασία δεδομένων.