Εισαγωγή: Η ποιότητα ζωής και η ικανοποίηση των ασθενών αποτελούν σημαντικούς δείκτες αξιολόγησης της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας, ιδιαίτερα στον χώρο της αποκατάστασης, όπου η θεραπευτική διαδικασία στοχεύει όχι μόνο στη σωματική βελτίωση αλλά και στη λειτουργική αποκατάσταση, την αυτονομία και τη συνολική ευημερία των ασθενών. Η αξιολόγηση της εμπειρίας των ασθενών συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας και στην ανάπτυξη περισσότερο ασθενοκεντρικών υπηρεσιών υγείας.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της ποιότητας ζωής και της ικανοποίησης των ασθενών από τη φροντίδα που λάμβαναν σε κέντρο αποκατάστασης, καθώς και η διερεύνηση παραγόντων που επηρέαζαν τη συνολική εμπειρία νοσηλείας.

Υλικό και μέθοδος: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε κέντρο αποκατάστασης στην Κεντρική Μακεδονία και το δείγμα αποτέλεσαν 130 ασθενείς με ορθοπεδικά, νευρολογικά και ογκολογικά προβλήματα. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγιο κοινωνικοδημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών, το PSQ-18 για την αξιολόγηση της ικανοποίησης των ασθενών και το EQ-5D για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Η μελέτη ήταν ποσοτική, διατομεακή (cross-sectional) και η δειγματοληψία ήταν ευκολίας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ανώνυμων ερωτηματολογίων, ενώ η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής.

Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 130 ασθενείς με μέση ηλικία 75,1 έτη, εκ των οποίων το 52,3% ήταν άνδρες. Η μέση βαθμολογία ποιότητας ζωής σύμφωνα με την κλίμακα EQ-5D-5L ήταν 0,42±0,41, ενώ η μέση τιμή της αυτοαναφερόμενης κατάστασης υγείας (EQ-VAS) ήταν 54,6±19,1. Η συνολική ικανοποίηση των ασθενών από τη φροντίδα ήταν μέτρια προς υψηλή (Μ.Ο.=3,50/5), με υψηλότερη βαθμολογία στις διαπροσωπικές σχέσεις (Μ.Ο.=3,84) και χαμηλότερη στις οικονομικές πτυχές της φροντίδας (Μ.Ο.=3,03, p<0,001). Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ ποιότητας ζωής και συνολικής ικανοποίησης (r=0,347, p<0,05), καθώς και μεταξύ κατάστασης υγείας και συνολικής ικανοποίησης (r=0,376, p<0,05). Η καλύτερη ποιότητα ζωής σχετίστηκε με λιγότερες ημέρες νοσηλείας (β=-0,014, p=0,038) και καλύτερη αυτοαναφερόμενη κατάσταση υγείας (β=0,017, p<0,001), ενώ οι μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς παρουσίασαν χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης και χειρότερη κατάσταση υγείας (p<0,05).

Συμπεράσματα: Η ποιότητα ζωής και η ικανοποίηση των ασθενών αποτελούν βασικούς δείκτες αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών αποκατάστασης. Η ενίσχυση της λειτουργικής ανεξαρτησίας, της εξατομικευμένης φροντίδας και της διεπιστημονικής συνεργασίας μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της εμπειρίας και της συνολικής ευημερίας των ασθενών σε κέντρα αποκατάστασης.

Λέξεις-κλειδιά: Ικανοποίηση ασθενών, Κέντρο αποκατάστασης, Ποιότητα ζωής, Υπηρεσίες υγείας, EQ-5D-5L, PSQ-18

Abstract

Introduction: Quality of life and patient satisfaction are important indicators for evaluating the quality of healthcare services, particularly in rehabilitation settings, where the therapeutic process aims not only at physical improvement but also at functional recovery, autonomy, and overall patient well-being. Evaluating patients’ experiences contributes significantly to improving the quality of healthcare services and to promoting more patient-centered healthcare approaches.

Aim: To investigate quality of life and patient satisfaction with care received in a rehabilitation center, and to explore factors affecting the overall hospitalization experience.

Materials and Methods: The study was conducted at a rehabilitation center in Central Macedonia, Greece, and the sample consisted of 130 patients with orthopedic, neurological, and oncological conditions. Data collection was carried out using a socio-demographic and clinical characteristics questionnaire, the PSQ-18 questionnaire for assessing patient satisfaction, and the EQ-5D instrument to assess quality of life. The study used a quantitative cross-sectional design with convenience sampling. Data were collected through anonymous questionnaires and analyzed using descriptive and inferential statistical methods.

Results: A total of 130 patients participated in the study, with a mean age of 75.1 years and 52.3% male. The mean health-related quality of life score, as measured by the EQ-5D-5L, was 0.42 ± 0.41, while the mean self-reported health status score (EQ-VAS) was 54.6 ± 19.1. Overall patient satisfaction with the care provided was moderate to high (Mean = 3.50/5), with the highest scores recorded in interpersonal manner (Mean = 3.84) and the lowest in financial aspects of care (Mean = 3.03, p < 0.001). A positive correlation was observed between quality of life and overall patient satisfaction (r = 0.347, p < 0.05), as well as between self-reported health status and overall satisfaction (r = 0.376, p < 0.05). Better quality of life was associated with fewer hospitalization days (β = -0.014, p = 0.038) and better self-reported health status (β = 0.017, p < 0.001), whereas older patients showed lower satisfaction and poorer health status (p < 0.05).

Conclusions: Quality of life and patient satisfaction constitute important indicators for evaluating the effectiveness of rehabilitation services. Enhancing functional independence, individualized care, and interdisciplinary collaboration may significantly improve patients’ experiences and overall well-being in rehabilitation centers.

Keywords: EQ-5D-5L, healthcare services, patient satisfaction, PSQ-18, quality of life, rehabilitation center.