Η ραγδαία ανάπτυξη των τεχνολογιών του Internet of Things (IoT) και των Συστημάτων Διάχυτου Υπολογισμού (ΣΔΥ) μετασχηματίζει τα σύγχρονα μαθησιακά περιβάλλοντα και επαναπροσδιορίζει τον επαγγελματικό ρόλο των εκπαιδευτικών. Παρότι έχουν αναπτυχθεί διεθνώς αναγνωρισμένα πλαίσια ψηφιακών ικανοτήτων, δεν έχει διαμορφωθεί έως σήμερα ένα συστηματικά τεκμηριωμένο πλαίσιο που να εστιάζει ειδικά στην εκπαιδευτική αξιοποίηση των τεχνολογιών αυτών και στις επιμέρους διαστάσεις της.

Η μελέτη βασίζεται σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, με κύριο χρονικό εύρος το 2015–2024 και με περιορισμένες, τεκμηριωμένες εξαιρέσεις για πηγές ιδιαίτερης θεμελιώδους ή επικαιροποιητικής συνάφειας. Από ένα αρχικό σύνολο 327 δημοσιεύσεων, 41 μελέτες εντάχθηκαν στο τελικό δείγμα και υποβλήθηκαν σε θεματική ανάλυση. Η σύνθεση των ευρημάτων ανέδειξε ότι η αποτελεσματική ενσωμάτωση των τεχνολογιών IoT στην εκπαίδευση προϋποθέτει τον συνδυασμό τεχνολογικής επάρκειας, παιδαγωγικού σχεδιασμού, διαχείρισης μαθησιακών δεδομένων, ψηφιακής ασφάλειας και ηθικής επίγνωσης. Παράλληλα, η μελέτη χαρτογραφεί τις εκπαιδευτικές πρακτικές που εφαρμόζονται στην πρωτοβάθμια, τη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αναδεικνύοντας τις διαφοροποιήσεις και τις προκλήσεις που συνδέονται με τη μετάβαση μεταξύ των βαθμίδων.

Με βάση τη συνθετική ανάλυση, διαμορφώθηκε ένα προτεινόμενο Πλαίσιο Ικανοτήτων, οργανωμένο σε δέκα θεματικές περιοχές. Κάθε περιοχή αντιστοιχεί σε μία κεντρική ικανότητα και αναλύεται σε επιμέρους διαστάσεις και παρατηρήσιμους δείκτες, κατανεμημένους σε τέσσερα επίπεδα επάρκειας. Το Πλαίσιο ευθυγραμμίζεται με ευρωπαϊκά και διεθνή πλαίσια, όπως τα DigComp 2.2, DigCompEdu και UNESCO ICT-CFT, και συνιστά βιβλιογραφικά και θεωρητικά τεκμηριωμένη πρόταση, η οποία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής εμπειρικής αξιολόγησης και επικύρωσης.

The rapid development of Internet of Things (IoT) technologies and Pervasive Computing Systems is transforming contemporary learning environments and redefining the professional role of educators. Although internationally recognised digital competence frameworks have been developed, no systematically documented framework has yet been established that focuses specifically on the educational use of these technologies and its various dimensions.

This study is based on a Systematic Literature Review (SLR), conducted in accordance with the PRISMA 2020 guidelines, with 2015–2024 as the primary time frame and with a limited number of documented exceptions for sources of particular foundational or current relevance. From an initial pool of 327 publications, 41 studies were included in the final sample and subjected to thematic analysis. The synthesis of the findings indicated that the effective integration of IoT technologies into education requires a combination of technological competence, pedagogical design, learning data management, digital security, and ethical awareness. In addition, the study maps educational practices implemented across primary, secondary, and tertiary education, highlighting differences and challenges associated with transitions between educational levels.

Based on the synthesis, a proposed Competence Framework was developed and organised into ten thematic domains. Each domain corresponds to one core competence and is further specified through dimensions and observable indicators distributed across four proficiency levels. The Framework is aligned with European and international frameworks, including DigComp 2.2, DigCompEdu, and the UNESCO ICT Competency Framework for Teachers. It constitutes a theoretically and literature-based proposal that may be subjected to future empirical evaluation and validation.