This dissertation examines the Strategic, Technical, and Economic Evaluation of the Next-Generation Airborne Warning and Control System (AWACS) for the Hellenic Air Force. Since one of the main objectives of the Air Force is to maintain national security and NATO interoperability, and given that the modern aerial threats are becoming increasingly complex, it is of great importance for the Air Force to evaluate the replacement or upgrade of its early warning capabilities. This research addresses and analyzes a critical defense challenge. It seeks to identify the optimum solution on how to choose an AWACS platform, which efficiently combines optimal performance, does not entail high acquisition and maintenance costs and, finally, presents a long-term strategic value.

The methodology used is secondary research. Data from defense industry publications, from governmental procurement reports and from academic literature will be used. Using comparative analysis, this dissertation compares existing and emerging AWACS platforms. This comparison will be based on important criteria such as surveillance capability, lifecycle cost, interoperability, technology maturity and strategic alignment.

It can be categorized as a strategic study, because the implications of different procurement paths (including international collaboration, leasing or indigenous development) will be evaluated, by conducting in-depth research, beyond technical specifications.

This dissertation can contribute to the national defense sector by producing a model of evaluation that can be applied to other high-tech military acquisitions. The importance of this study lies in the combination of national defense capabilities with strategic objectives. The result would be a Hellenic Air Force that remains adaptive and resilient in a continuously evolving security environment.

Αυτή η διπλωματική εργασία, αποτελεί ουσιαστικά μια έρευνα για τη Στρατηγική, Τεχνική και Οικονομική Αξιολόγηση του Αεροφερόμενου Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ)  Επόμενης Γενιάς, για την Πολεμική Αεροπορία. Δεδομένου ότι ένας από τους βασικούς στόχους της Πολεμικής Αεροπορίας είναι η διατήρηση της εθνικής ασφάλειας και της διαλειτουργικότητας με το ΝΑΤΟ και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι σύγχρονες εναέριες απειλές γίνονται όλο και πιο περίπλοκες, είναι ύψιστης σημασίας, για την Πολεμική Αεροπορία, να εξετάσει την αντικατάσταση ή την αναβάθμιση των δυνατοτήτων έγκαιρης προειδοποίησης της.

Η παρούσα έρευνα βασίζεται σε μεθοδολογία Δευτερογενούς Έρευνας (Secondary Research), αξιοποιώντας δεδομένα από δημοσιεύσεις της αμυντικής βιομηχανίας, κυβερνητικές αναφορές προμηθειών και την υπάρχουσα ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Με τη χρήση Συγκριτικής Ανάλυσης (Comparative Analysis), υφιστάμενες και ανερχόμενες πλατφόρμες ΑΣΕΠΕ αξιολογούνται με βάση βασικά κριτήρια, όπως η ικανότητα επιτήρησης, το συνολικό κόστος κύκλου ζωής, η διαλειτουργικότητα, η τεχνολογική ωριμότητα και η στρατηγική εναρμόνιση.

Η παρούσα Διπλωματική Εργασία κατατάσσεται ως Στρατηγική Μελέτη (Strategic Study), καθώς αξιολογεί τις επιπτώσεις διαφορετικών τρόπων προμήθειας, όπως η διεθνής συνεργασία, η μίσθωση ή η εγχώρια ανάπτυξη, προσεγγίζοντας το ζήτημα πέρα από τις αμιγώς τεχνικές προδιαγραφές.

Παράλληλα, η εργασία συμβάλλει στον Εθνικό Αμυντικό Τομέα μέσω της ανάπτυξης ενός μοντέλου αξιολόγησης, το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες στρατιωτικές προμήθειες υψηλής τεχνολογίας. Η σημασία της μελέτης έγκειται στον συνδυασμό των εθνικών αμυντικών ικανοτήτων με τους στρατηγικούς στόχους. Το τελικό αποτέλεσμα αποσκοπεί στη διαμόρφωση μιας Πολεμικής Αεροπορίας που παραμένει προσαρμοστική και ανθεκτική σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο περιβάλλον ασφάλειας.