Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ της αντιλαμβανόμενης μετασχηματιστικής ηγεσίας και της επαγγελματικής εξουθένωσης στο νοσηλευτικό προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Κω. Υιοθετήθηκε ποσοτικός, συγχρονικός και συσχετιστικός σχεδιασμός, με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου σε δείγμα 64 νοσηλευτών και νοσηλευτριών. Εξετάστηκαν η μετασχηματιστική ηγεσία, η συνολική επαγγελματική εξουθένωση, οι επιμέρους διαστάσεις της, η εργασιακή ικανοποίηση και η πρόθεση αποχώρησης. Οι κλίμακες παρουσίασαν ικανοποιητική έως πολύ υψηλή εσωτερική συνοχή, ενώ η ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, συσχετίσεις, παλινδρόμηση και ελέγχους διαφορών μεταξύ ομάδων. Τα αποτελέσματα έδειξαν μέτριο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης, με εντονότερη τη συναισθηματική και σωματική εξάντληση, ενώ η αποστασιοποίηση από τους ασθενείς παρέμεινε χαμηλή. Η μετασχηματιστική ηγεσία αξιολογήθηκε μέτρια προς θετικά και παρουσίασε αρνητική, στατιστικά σημαντική σχέση με τη συνολική εξουθένωση.
Ωστόσο, εξηγούσε μόνο το 7,8% της διακύμανσής της, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η ηγεσία αποτελεί σημαντικό, αλλά όχι επαρκή, προστατευτικό παράγοντα. Ισχυρή θετική σχέση εντοπίστηκε μεταξύ εξουθένωσης και πρόθεσης αποχώρησης, ενώ καταγράφηκαν διαφοροποιήσεις ανά φύλο, τμήμα και θέση εργασίας. Τα ευρήματα ερμηνεύονται με προσοχή λόγω του μικρού δείγματος, της μελέτης ενός νοσοκομείου και της αυτοαναφορικής συλλογής των δεδομένων. Συμπερασματικά, η αντιμετώπιση της εξουθένωσης απαιτεί συνδυασμό υποστηρικτικής ηγεσίας, επαρκούς στελέχωσης, δίκαιης κατανομής του φόρτου και συστηματικής παρακολούθησης της ευημερίας του προσωπικού.
This dissertation examines the relationship between perceived transformational leadership and occupational burnout among the nursing staff of Kos General Hospital. A quantitative, cross-sectional and correlational design was adopted, using a structured questionnaire completed by 64 nurses. The study assessed transformational leadership, overall burnout, its individual dimensions, job satisfaction and intention to leave. The findings indicated a moderate level of occupational burnout, with emotional and physical exhaustion emerging as the most pronounced dimension, while detachment from patients remained low. Transformational leadership was evaluated moderately to positively and showed a negative, statistically significant association with overall burnout. Nevertheless, it explained only 7.8% of the variance in burnout, demonstrating that leadership is an important but insufficient protective factor.
A strong positive relationship was identified between burnout and intention to leave, while differences were also observed according to gender, hospital department and job position. The results suggest that supportive leadership may reduce employees’ experience of exhaustion, but it cannot replace adequate staffing, fair workload distribution and broader organisational support. In conclusion, effective burnout prevention requires a combined approach involving leadership development, improved working conditions, targeted support for high-risk departments and roles, and systematic monitoring of staff well-being and turnover intentions within the hospital setting.
