- MSc thesis
- Διοίκηση Μονάδων Υγείας (ΔΜΥ)
- 20 September 2026
- Ελληνικά
- 124
- Μούρτου, Ευστρατία
- ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ | Σαράφης Παύλοσ
- Επικοινωνία, Ηγεσία, Νοσηλευτικό Προσωπικό, Προϊστάμενοι, Ομαδικότητα, Συνεργασία
- ΔΜΥ51
- 4
- 7
- 83
-
-
Περίληψη
Εισαγωγή: Η επικοινωνία στο χώρο της υγείας αποτελεί βασικό παράγοντα για τη σωστή λειτουργία των οργανισμών υγείας και την ποιοτική παροχή φροντίδας. Ειδικότερα, στο νοσηλευτικό προσωπικό η αποτελεσματική επικοινωνία με τους προϊσταμένους έχει καθοριστικό ρόλο στη συνεργασία, την ομαδικότητα, την επαγγελματική ικανοποίηση και την ασφάλεια των ασθενών. Σε περιβάλλοντα όπως τα στρατιωτικά νοσοκομεία, όπου η ιεραρχία και η πειθαρχία κυριαρχούν, η σημασία της επικοινωνίας είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Σκοπός: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της επικοινωνίας μεταξύ προϊσταμένων και νοσηλευτικού προσωπικού στη συνεργασία και την ομαδικότητα στο ιδιαίτερο περιβάλλον ενός στρατιωτικού νοσοκομείου.
Μεθοδολογία: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο μοιράστηκε στους νοσηλευτές στρατιωτικού νοσοκομείου σε ηλεκτρονική μορφή. Συλλέχθηκαν δεδομένα σχετικά με την ποιότητα της επικοινωνίας, τη σχέση με τους προϊστάμενους, τη συνεργασία και το επίπεδο ομαδικότητας από 125 νοσηλευτές διαφορετικής ιεραρχικής βαθμίδας. Έγινε στατιστική ανάλυση των δεδομένων για την ανίχνευση συσχετίσεων μεταξύ των μεταβλητών.
Αποτελέσματα: Η συνολική βαθμολογία της κλίμακας T-TPQ ήταν 97,63±28,51 μονάδες, υποδηλώνοντας μέτριο επίπεδο αντίληψης της ομαδικής εργασίας μεταξύ των νοσηλευτών, ενώ η κλίμακα LMX-7 ήταν 25,92±5,66 μονάδες, γεγονός που αντανακλά σχετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας στη σχέση μεταξύ προϊστάμενων και υφισταμένων.. Στατιστικά σημαντικές διαφορές στη συνολική αντίληψη της ομαδικότητας παρατηρήθηκαν ανάλογα με την κατηγορία προσωπικού (p=0,017), τη συνολική νοσηλευτική υπηρεσία (p=0,047) και το τμήμα εργασίας (p=0,002), με τους εργαζόμενους σε ΜΕΘ και χειρουργικό τομέα να εμφανίζουν τις υψηλότερες βαθμολογίες. Αναφορικά με την κλίμακα LMX-7,στατιστικά σημαντική διαφορά καταγράφηκε μόνο ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης (p=0,010). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δύο κλιμάκων T-TPQ και LMX-7 (ρ=0,063 και p=0,487). Ωστόσο, παρατηρήθηκε ασθενής αλλά στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της ποιότητας της σχέσης προϊσταμένου- υφισταμένου και της διάστασης της «Ηγεσίας» του T-TPQ (ρ=0,2 και p=0,025).
Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η θετική σχέση μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων ενδέχεται να σχετίζεται κυρίως με την αντίληψη της ηγεσίας και του συντονισμού μέσα στην ομάδα. Επίσης, η ομαδικότητα φαίνεται να επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως το τμήμα εργασίας και η επαγγελματική εμπειρία. Συμπερασματικά, η ενίσχυση ηγετικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων δύναται να βελτιώσει τη συνεργασία, τη λειτουργικότητα της ομάδας αλλά και την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.
Λέξεις – Κλειδιά
Επικοινωνία, Ηγεσία, Νοσηλευτικό Προσωπικό, Προϊστάμενοι, Ομαδικότητα, Συνεργασία
-
Abstract
Introduction: Communication in healthcare is a key factor in the proper functioning of healthcare organizations and the delivery of high-quality care. Especially, for nursing staff, effective communication with supervisors plays a decisive role in collaboration, teamwork, job satisfaction, and patient safety. In environments such as military hospitals, where hierarchy and discipline prevail, the importance of communication is particularly significant.
Objective: This study aims to investigate the effect of communication between supervisors and nursing staff on collaboration and teamwork in the specific setting of a military hospital.
Methodology: This is a cross-sectional study using a structured questionnaire, which was distributed to nurses at a military hospital in electronic form. Data were collected regarding communication quality, relationships with supervisors, collaboration, and teamwork from 125 nurses at various hierarchical levels. A statistical analysis of the data was performed to identify correlations between the variables.
Results: The total score on the T-TPQ scale was 97.63±28.51 points, indicating a moderate level of perception of teamwork among nurses, while the LMX-7 scale score was 25.92 ± 5.66 points, reflecting a relatively high quality of the relationship between supervisors and subordinates. Statistically significant differences in the overall perception of teamwork were observed depending on staff category (p=0.017), the overall nursing department (p=0.047), and the work unit (p=0.002), with employees in the ICU and surgical units reporting the highest scores. Regarding the LMX-7 scale, a statistically significant difference was recorded only with respect to educational level (p=0.010). No statistically significant correlation was found between the two scales, T-TPQ and LMX-7 (ρ = 0.063 and p = 0.487). However, a weak but statistically significant positive correlation was observed between the quality of the supervisor-subordinate relationship and the “Leadership” dimension of the T-TPQ (ρ = 0.2 and p = 0.025).
Conclusions: The study’s findings suggest that the positive relationship between supervisors and subordinates may be primarily related to perceptions of leadership and coordination within the team. Furthermore, teamwork appears to be influenced by various factors, such as the work department and professional experience. In conclusion, strengthening leadership and communication skills can improve collaboration, team effectiveness, and the quality of care provided.
Keywords
Communication, Leadership, Nursing Staff, Supervisors, Teamwork, Cooperation
-
- Hellenic Open University
- Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές


