Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά το φαινόμενο της σιωπηλής παραίτησης (quiet quitting) στον χώρο της υγείας και συγκεκριμένα στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Σκοπός της μελέτης είναι η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη στάση των εργαζομένων στον χώρο της υγείας απέναντι στην εργασία τους, καθώς και η διερεύνηση των μεταξύ τους σχέσεων στο πλαίσιο σύγχρονων θεωρητικών προσεγγίσεων, όπως το μοντέλο Εργασιακών Απαιτήσεων–Πόρων (Job Demands–Resources Model, JD-R).

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 128 εργαζομένων του υπό μελέτη νοσοκομείου, οι οποίοι ανήκαν στο ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν έγκυρα και αξιόπιστα ψυχομετρικά εργαλεία που μετρούν τη σιωπηλή παραίτηση, την εργασιακή δέσμευση, την επαγγελματική εξουθένωση και την πρόθεση αποχώρησης από τον οργανισμό. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας με Cronbach’s alpha, ελέγχους κανονικότητας Kolmogorov–Smirnov και Shapiro–Wilk, μη παραμετρικούς ελέγχους Spearman’s rho, Kruskal–Wallis και Mann–Whitney U, καθώς και μοντέλα πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των παραγόντων που προβλέπουν τη σιωπηλή παραίτηση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αναδεικνύουν ότι η σιωπηλή παραίτηση εμφανίζεται σε χαμηλά προς μέτρια επίπεδα. Η εργασιακή δέσμευση συσχετίστηκε αρνητικά με τη σιωπηλή παραίτηση, την επαγγελματική εξουθένωση και την πρόθεση αποχώρησης από τον οργανισμό, ενώ η επαγγελματική εξουθένωση παρουσίασε θετική σχέση με τη σιωπηλή παραίτηση και την πρόθεση αποχώρησης. Επιπλέον, η σιωπηλή παραίτηση συνδέθηκε θετικά με την πρόθεση αποχώρησης, υποδηλώνοντας τον πιθανό ρόλο της ως δείκτη ή έκφραση οργανωσιακής αποδέσμευσης.

Σημαντικές διαφοροποιήσεις εντοπίστηκαν μεταξύ των επαγγελματικών ομάδων, με τους ειδικευόμενους γιατρούς να εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και πρόθεσης αποχώρησης, σε σχέση με τους μόνιμους, οι οποίοι παρουσιάζουν μεγαλύτερη εργασιακή δέσμευση. Παράλληλα, οι νοσηλευτές καταγράφουν υψηλότερα επίπεδα σιωπηλής παραίτησης σε σύγκριση με τους μόνιμους γιατρούς. Η αυξημένη εργασιακή επιβάρυνση (πολλές ώρες εργασίας, νυχτερινές βάρδιες, υπερωρίες) σχετίζεται με αρνητικές ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις.

Συνολικά, η σιωπηλή παραίτηση είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο που συνδέεται με εξουθένωση και πρόθεση αποχώρησης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για παρεμβάσεις που μειώνουν τον φόρτο και ενισχύουν την ευημερία των εργαζομένων.

This diploma thesis explores the phenomenon of quiet quitting in the field of health and specifically in the General Oncology Hospital of Kifissia “Agioi Anargyroi”. The purpose of the study is to understand the factors that influence the attitude of health workers towards their work, as well as to investigate the relationships between them in the context of modern theoretical approaches, such as the Job Demands–Resources Model (JD-R).

The research was carried out on a sample of 128 employees of the hospital under investigation, including medical, nursing and administrative staff. Data were collected using valid and reliable psychometric instruments measuring quiet quitting, work engagement, burnout and turnover intention. The statistical analysis included descriptive statistics, reliability testing using Cronbach’s alpha, normality tests with Kolmogorov–Smirnov and Shapiro–Wilk, non-parametric tests, namely Spearman’s rho, Kruskal–Wallis and Mann–Whitney U, as well as multiple linear regression models to examine statistical predictors of quiet quitting.

The results indicate that quiet quitting occurs at low to moderate levels. Work engagement was negatively correlated with quiet quitting, burnout, and turnover intention, while burnout showed a positive relationship with quiet quitting and turnover intention. In addition, quiet quitting was positively associated with turnover intention, suggesting its potential role as an indicator or expression of organizational disengagement.

Significant differences were observed among professional groups, with resident physicians reporting higher levels of burnout and turnover intention compared to permanent physicians, who demonstrated higher work engagement. Nurses, on the other hand, showed higher levels of quiet quitting compared to permanent physicians. Increased workload (long working hours, night shifts, overtime) was associated with negative psychosocial outcomes.

Overall, quiet quitting emerges as a multifactorial phenomenon linked to burnout and turnover intention, highlighting the need for organizational interventions that reduce workload and enhance employee well-being.