The present dissertation analyzed the financial performance of seven European chemical distributors, of 5 large pan-European players and of 2 regional distributors based in Greece, within the period 2014-2024. The distributors studied were Brenntag, IMCD, Univar Solutions, Biesterfeld, HELM, ELTON and AFCO. By making use of a data set of normalized financial information that was retrieved from the Orbis database of the Bureau van Dijk, for all the companies studied fifteen ratios that are generally analyzed in financial statements were calculated. For each of the distributors studied all ratios were analyzed within four analytical axes, i.e. the distributors’ profitability, their operational efficiency, their working capital management and their liquidity. Welch’s Independent Samples T-Test was subsequently applied to all the ratios in order to test for possible statistically significant differences between the two groups of distributors.

There are no significant differences between the two groups of firms when it comes to their profitability, i.e. when measured by their Net Profit Margin, Return on Assets, Return on Equity and EBITDA Margin. What is more, all of the studied companies — be they Pan-European or Greek — managed to generate similar returns from their operations during the last decade. A temporary equilibrium was even reached between the two groups of firms during the 2021-2022 global crisis of the commodity supply chains.

However, the biggest difference between the groups of distributors under study is related to working capital management. The mean Collection Period of Greek distributors amounts to approximately 104 days, whereas that of their European counterparts is around 44 days. This difference is highly statistically significant (p < 0.001). Moreover, the mean Cash Conversion Cycle of the Greek distributors under study is 76 days longer than that of their European competitors. The solvency ratios of the two groups of distributors, however, did not differ in a statistically significant manner.

The main competitive disadvantage of the Greek distributors, in terms of financial performance, is therefore related to their working capital efficiency rather than to their capital structure.

For the first time, in the frame of the present dissertation, a set of financial indicators is proposed, that could be used as a benchmark for the financial performance of the chemical distributors for a decade long period. Moreover, the present dissertation proposes some ways, by which the Greek distributors could ensure their sustainability and enhance their competitiveness in the EU market.

Η παρούσα διατριβή ανέλυσε τη χρηματοοικονομική επίδοση επτά ευρωπαϊκών εταιρειών διανομής χημικών προϊόντων, εκ των οποίων πέντε αποτελούν μεγάλους πανευρωπαϊκούς παίκτες και δύο είναι περιφερειακοί διανομείς με έδρα την Ελλάδα, για την περίοδο 2014–2024. Οι υπό μελέτη διανομείς ήταν οι Brenntag, IMCD, Univar Solutions, Biesterfeld, HELM, ELTON και AFCO. Αξιοποιώντας ένα σύνολο δεδομένων τυποποιημένων χρηματοοικονομικών πληροφοριών που αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων Orbis της Bureau van Dijk, υπολογίστηκαν για όλες τις υπό μελέτη εταιρείες δεκαπέντε δείκτες που αναλύονται συνήθως στις οικονομικές καταστάσεις. Για κάθε έναν από τους υπό μελέτη διανομείς, οι δείκτες αναλύθηκαν στο πλαίσιο τεσσάρων αναλυτικών αξόνων, ήτοι της κερδοφορίας των διανομέων, της λειτουργικής τους αποδοτικότητας, της διαχείρισης κεφαλαίου κίνησης και της ρευστότητάς τους. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε το Welch's Independent Samples T-Test σε όλους τους δείκτες, προκειμένου να ελεγχθεί η ύπαρξη στατιστικά σημαντικών διαφορών μεταξύ των δύο ομάδων διανομέων.

Δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων εταιρειών ως προς την κερδοφορία τους, δηλαδή όταν αυτή μετράται μέσω του Καθαρού Περιθωρίου Κέρδους, της Απόδοσης Ενεργητικού, της Απόδοσης Ιδίων Κεφαλαίων και του Περιθωρίου EBITDA. Επιπλέον, όλες οι υπό μελέτη εταιρείες — τόσο οι πανευρωπαϊκές όσο και οι ελληνικές — κατάφεραν να παράγουν παρόμοιες αποδόσεις από τις δραστηριότητές τους κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Μάλιστα, κατά την παγκόσμια κρίση των αλυσίδων εφοδιασμού εμπορευμάτων το 2021–2022, επετεύχθη μια προσωρινή εξίσωση μεταξύ των δύο ομάδων εταιρειών.

Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των υπό μελέτη ομάδων διανομέων σχετίζεται με τη διαχείριση κεφαλαίου κίνησης. Η μέση Περίοδος Είσπραξης των ελληνικών διανομέων ανέρχεται περίπου στις 104 ημέρες, ενώ αυτή των ευρωπαίων ομολόγων τους είναι περίπου 44 ημέρες. Η διαφορά αυτή είναι υψηλά στατιστικά σημαντική (p < 0,001). Επιπλέον, ο μέσος Κύκλος Μετατροπής Μετρητών των υπό μελέτη ελληνικών διανομέων είναι μεγαλύτερος κατά περίπου 76 ημέρες σε σχέση με αυτόν των ευρωπαίων ανταγωνιστών τους. Οι δείκτες φερεγγυότητας των δύο ομάδων διανομέων, ωστόσο, δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά.

Το κύριο ανταγωνιστικό μειονέκτημα των ελληνικών διανομέων, από πλευράς χρηματοοικονομικής επίδοσης, σχετίζεται με την αποδοτικότητα του κεφαλαίου κίνησής τους.

Για πρώτη φορά, στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής, προτείνεται ένα σύνολο χρηματοοικονομικών δεικτών που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς για τη χρηματοοικονομική επίδοση των διανομέων χημικών προϊόντων για μια δεκαετή περίοδο. Επιπλέον, η παρούσα διατριβή προτείνει ορισμένους τρόπους με τους οποίους οι έλληνες διανομείς θα μπορούσαν να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητά τους και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους στην αγορά της ΕΕ.