Περίληψη

Η παρούσα εργασία διερευνά τα κίνητρα που επηρεάζουν την παρακίνηση και την παραμονή επαγγελματιών υγείας σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας. Η μελέτη βασίστηκε σε ποσοτική, συγχρονική έρευνα με χρήση δομημένου ηλεκτρονικό ερωτηματολογίου και δειγματοληψία ευκολίας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την χρήση του λογισμικού SPSS μέσω περιγραφικών και επαγωγικών στατιστικών αναλύσεων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η παραμονή δεν εξαρτάται από έναν μόνο προσδιοριστικό παράγοντα, αλλά από συνδυασμό οικονομικών, επαγγελματικών και κοινωνικών κινήτρων. Ιδιαίτερα σημαντικά αναδείχθηκαν οι αυξημένες αποδοχές, η παροχή δωρεάν ή επιδοτούμενης στέγασης, οι ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης, η επαρκής στελέχωση και οργανωτική υποστήριξη, καθώς και η ποιότητα ζωής στην περιοχή. Επιπρόσθετα, οι οικογενειακές υποχρεώσεις και οι δυσκολίες της καθημερινής διαβίωσης επηρεάζουν ουσιαστικά τις αποφάσεις παραμονής. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η παραμονή επαγγελματιών υγείας σε δυσπρόσιτες περιοχές προϋποθέτει συνδυασμό οικονομικών, οργανωτικών και κοινωνικών παρεμβάσεων.

Abstract

This study investigates the factors influencing the motivation and retention of healthcare professionals in remote and underserved areas in Greece. The research employed a quantitative approach using an online questionnaire with a sample of 156 healthcare professionals. The findings indicate that retention is not determined by a single factor but rather by a combination of financial, professional, and social incentives. The most significant factors identified include increased financial compensation, the provision of free or subsidized housing, opportunities for professional development and continuing education, adequate staffing and organizational support, and the overall quality of life in the area. In addition, family responsibilities and the challenges associated with daily living in remote locations were found to have a substantial impact on professionals’ decisions to remain in the positions. The study concludes that effective retention policies for healthcare professionals in remote and underserved areas should adopt a multinational approach combining financial incentives, improved working conditions, support for living arrangements, and professional development opportunities.