Η επαγγελματική εξουθένωση αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα στον χώρο της υγείας και αφορά ιδιαίτερα το νοσηλευτικό προσωπικό, λόγω των αυξημένων απαιτήσεων της εργασίας και της συνεχούς επαφής με τους ασθενείς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των επιπέδων επαγγελματικής εξουθένωσης στους νοσηλευτές του νοσοκομείου Σπάρτης  και η συσχέτισή τους με το στυλ ηγεσίας των προϊσταμένων, την εργασιακή ικανοποίηση, καθώς και με επιλεγμένα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά.

            Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ποσοτικής ερευνητικής μεθοδολογίας και τη συλλογή δεδομένων μέσω ερωτηματολογίου. Στην έρευνα συμμετείχαν 72 επαγγελματίες νοσηλευτές και νοσηλεύτριες. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε κλίμακες που αξιολογούν τη μετασχηματιστική ηγεσία, την προσωπική εξουθένωση, την εργασιακή εξουθένωση, την εξουθένωση που σχετίζεται με τη συναναστροφή με ασθενείς και την εργασιακή ικανοποίηση. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος Spearman’s rho, μετά από έλεγχο κανονικότητας των μεταβλητών.

            Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης παρουσιάζουν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, η προσωπική εξουθένωση συσχετίστηκε ισχυρά με την εργασιακή εξουθένωση και μέτρια με την εξουθένωση που σχετίζεται με τη συναναστροφή με ασθενείς. Επιπλέον, η εργασιακή ικανοποίηση παρουσίασε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση με όλες τις διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης, γεγονός που υποδηλώνει ότι όσο αυξάνονται τα επίπεδα εξουθένωσης τόσο μειώνεται η ικανοποίηση από την εργασία. Αντίθετα, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της μετασχηματιστικής ηγεσίας και της επαγγελματικής εξουθένωσης ή της εργασιακής ικανοποίησης. Παράλληλα, δεν βρέθηκαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της επαγγελματικής εξουθένωσης και των ετών επαγγελματικής εμπειρίας ή των ημερών απουσίας από την εργασία.

            Συμπερασματικά, η επαγγελματική εξουθένωση αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την εργασιακή ικανοποίηση των νοσηλευτών. Η κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την εξουθένωση μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και στην ανάπτυξη παρεμβάσεων που θα ενισχύσουν την επαγγελματική ευημερία των νοσηλευτών και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Professional burnout is a significant issue in healthcare and particularly affects nursing staff due to the high demands of their work and constant interaction with patients. The present study aimed to investigate the levels of professional burnout among nurses and their association with supervisors’ leadership style, job satisfaction, as well as selected demographic and professional characteristics.

            The study was conducted using a quantitative research methodology and data were collected via a questionnaire. A total of 72 nurses participated in the study. The questionnaire included scales measuring transformational leadership, personal burnout, work-related burnout, patient-related burnout, and job satisfaction. For the statistical analysis of the data, Spearman’s rho test was used after checking the normality of the variables.

            The results indicated that the dimensions of professional burnout were significantly positively correlated with each other. Specifically, personal burnout was strongly correlated with work-related burnout and moderately correlated with patient-related burnout. Moreover, job satisfaction showed a statistically significant negative correlation with all dimensions of professional burnout, suggesting that as burnout levels increase, job satisfaction decreases. In contrast, no statistically significant association was found between transformational leadership and professional burnout or job satisfaction. Similarly, no significant correlations were observed between professional burnout and years of professional experience or days of work absence.

            In conclusion, professional burnout is an important factor affecting nurses’ job satisfaction. Understanding the factors associated with burnout can contribute to improving working conditions and developing interventions that enhance nurses’ professional well-being and the quality of healthcare services provided.