Digital transformation has become a top priority for large organizations, especially in complex and highly regulated organizations. It is established that a digital transformation is not determined only by the technology, but it requires continuous alignment between governance, people and technology. Also, organizations must work in both ways, maintaining the stability and compliance on the one hand and also operational performance on the other hand.

In this study, there is a combination of a literature review with an executive level interview. The study examines enterprise agility through the lens of dynamic capabilities. It focuses on how organizations understand change, make decisions, and reconfigure the resources.

The findings indicate that Enterprise Agility should not be understood as an agile method or as a simple framework. Instead, it can be considered as a dynamic and context-dependent organizational capability that connects Digital Transformation with organizational outcomes. The dissertation also highlights the significance of constraints arising from legacy systems, hybrid operating models, and transformation fatigue.

Overall, the dissertation suggests that successful Digital Transformation depends on the organization’s ability to continuously adapt, coordinate and sustain change.

Τα τελευταία χρόνια, ο ψηφιακός μετασχηματισμός έχει αναδειχθεί σε στρατηγική προτεραιότητα για μεγάλους οργανισμούς. H επιτυχία του μετασχηματισμού σπάνια καθορίζεται αποκλειστικά από την τεχνολογία. Σε πολύπλοκα και αυστηρά κανονιστικά περιβάλλοντα, ο μετασχηματισμός απαιτεί συνεχή ευθυγράμμιση μεταξύ στρατηγικών στόχων, διακυβέρνησης, τεχνολογίας και ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, οι οργανισμοί καλούνται να διατηρήσουν τη σταθερότητα, τη συμμόρφωση και την επιχειρησιακή απόδοση κατά την διάρκεια της διαδικασίας του μετασχηματισμού.

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η επιχειρησιακή ευελιξία ενεργοποιείται και διατηρείται διαχρονικά κατά τη διάρκεια του ψηφιακού μετασχηματισμού σε πολύπλοκα και υβριδικά οργανωτικά περιβάλλοντα. Η μελέτη συνδυάζει βιβλιογραφική ανασκόπηση με μια συνέντευξη διοικητικού στελέχους από μεγάλο χρηματοπιστωτικό οργανισμό. Εξετάζει την επιχειρησιακή ευελιξία μέσα από το θεωρητικό πρίσμα των δυναμικών ικανοτήτων. Εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί αντιλαμβάνονται την αλλαγή, λαμβάνουν έγκαιρες αποφάσεις και αναδιαμορφώνουν τους πόρους τους σύμφωνα με τις ανάγκες σε πολλαπλά επίπεδα.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η επιχειρησιακή ευελιξία δεν θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία Agile μέθοδος ή ως ένα απλό πλαίσιο εφαρμογής. Αντιθέτως, αναδεικνύεται ως μία δυναμική ικανότητα, η οποία συνδέει τον ψηφιακό μετασχηματισμό με τα οργανωσιακά αποτελέσματα. Η διπλωματική εργασία εξετάζει τις βασικές συνθήκες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της επιχειρησιακής ευελιξίας και αναδεικνύει επίσης τη σημασία των περιορισμών που απορρέουν από τα παλαιά συστήματα, τα υβριδικά λειτουργικά μοντέλα και την κόπωση που επέρχεται από τον μετασχηματισμό.

Στην εργασία υποστηρίζεται ότι ο επιτυχής ψηφιακός μετασχηματισμός δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογική επένδυση, αλλά και από την ικανότητα του οργανισμού να προσαρμόζεται συνεχώς, να συντονίζεται και να διατηρεί την αλλαγή σε βάθος χρόνου.