Εισαγωγή: Η διατήρηση του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για 

τους οργανισμούς υγείας, καθώς η πρόθεση αποχώρησης των εργαζομένων μπορεί να 

επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία των υπηρεσιών, την ποιότητα της φροντίδας και τη 

σταθερότητα του ανθρώπινου δυναμικού. Οι πρακτικές Διοίκησης Ανθρώπινου 

Δυναμικού, η εργοδοτική επωνυμία και η οργανωσιακή δέσμευση θεωρούνται 

σημαντικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη στάση των εργαζομένων 

απέναντι στον οργανισμό και την πρόθεσή τους να παραμείνουν σε αυτόν.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των 

πρακτικών Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού, της οργανωσιακής δέσμευσης και της 

πρόθεσης αποχώρησης νοσηλευτών που εργάζονται σε οργανισμό υγείας.

Υλικό-Μέθοδος: Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική, διατομεακή προσέγγιση. Το δείγμα 

αποτέλεσαν 62 νοσηλευτές, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο δομημένο 

ερωτηματολόγιο μέσω Google Forms. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά 

στοιχεία και ερωτήσεις που αφορούσαν τις πρακτικές Διοίκησης Ανθρώπινου 

Δυναμικού, την οργανωσιακή δέσμευση, την εργοδοτική επωνυμία και την πρόθεση 

αποχώρησης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα Jamovi. 

Εφαρμόστηκαν περιγραφική στατιστική, έλεγχος αξιοπιστίας με Cronbach’s α, 

ανάλυση συσχετίσεων Pearson και γραμμική παλινδρόμηση.

Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες κλίμακες παρουσίασαν 

ικανοποιητική έως υψηλή αξιοπιστία. Οι διαστάσεις των πρακτικών Διοίκησης 

Ανθρώπινου Δυναμικού συσχετίστηκαν θετικά μεταξύ τους, ενώ ορισμένες από αυτές 

παρουσίασαν αρνητική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πρόθεση 

αποχώρησης. Συγκεκριμένα, η υποστήριξη και το εργασιακό περιβάλλον, η 

εκπαίδευση και ανάπτυξη, καθώς και οι πρακτικές που αφορούν την απόδοση, τις 

αμοιβές και την ασφάλεια συνδέθηκαν με χαμηλότερη πρόθεση αποχώρησης. 

Επιπλέον, η οργανωσιακή δέσμευση συσχετίστηκε αρνητικά με την πρόθεση 

αποχώρησης. Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι οι πρακτικές Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού εξηγούν μέρος της διακύμανσης της πρόθεσης αποχώρησης, 

χωρίς όμως κάποια επιμέρους διάσταση να εμφανίζεται ως στατιστικά σημαντικός 

ανεξάρτητος προβλεπτικός παράγοντας.

Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν τη σημασία των πρακτικών 

Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού και της οργανωσιακής δέσμευσης στη διαμόρφωση 

της πρόθεσης αποχώρησης των νοσηλευτών. Η ενίσχυση του εργασιακού 

περιβάλλοντος, η επαγγελματική ανάπτυξη, η αναγνώριση της προσφοράς και η 

δημιουργία συνθηκών οργανωσιακής δέσμευσης μπορούν να συμβάλουν στη 

διατήρηση του νοσηλευτικού προσωπικού και στη βελτίωση της λειτουργίας των 

οργανισμών υγείας.